creece

Last up date
25.05.2015

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios

Καθοδόν προς το δεύτερο εκατοήμερο του Σύριζα-ΑΝΕΛ και η Ελλάδα δεμένη στο τσόχινο τραπέζι των ευρωπαϊκών αρπαχτικών

Σε αυτή την έρμη Χώρα υπάρχουν ακόμα έλληνες;

 Γράφει ο αντιμνημονιακός Θεσσαλός Πολίτης Βάιος Φασούλας

Απ’ την Ελλάδα του χτες… «Όταν μιλάμε για το ουσιώδες της ιστορικής συνέχειας μέσα στην αλλαγή, είμαστε υποχρεωμένοι να αναφερόμαστε πάντα στους Έλληνες. Στους Έλληνες που όχι μόνο υπήρξαν η αφετηρία αλλά, μετά τον σκοτεινό Μεσαίωνα, σηματοδότησαν, χάρη και στην πολύτομη συνεισφορά της διασποράς των ομοεθνών τους, την οδό της επανόδου της ευρωπαϊκής σκέψης στην αξεπέραστη ελληνική επιστήμη και φιλοσοφία». (Άρθουρ Καίστλερ), φτάσαμε στην Ελλάδα του σήμερα, που έχει μεταβληθεί σε πανηγυριώτικο χώρο…

Εξανδραποδισμένοι έμποροι και πραματευτές εθνικών συναλλαγών και θεμάτων σχημάτισαν τον πανηγυρόκοσμο στο σκούρο πάνελ του σήμερα, πλαισιωμένο από πολιτευτές, «πολιτικούς», βουλευτές, αρχηγούς των διαφθαρμένων ή αλλοιωμένων παλιών κομμάτων, που η ιστορία τα έχει καταδικάσει στην αφάνεια και στον αφορισμό. Κομμάτων της Αντιπολίτευσης με προεξάρχοντα τις κομματικές εταιρίες της Ν.Δ και του … πολυσυλλεκτικού και… πολυδιάστατου ΠαΣΟΚ αλλά και τα νεότερα απονέρια ξεροπόταμων, που μόν0 βατράχια και βδέλλες τ’ ακολουθούν, αποτελούν τις σάπιες πατερίτσες του συστήματος. Μια συμπαγή από χρώματα και ιδέες πανσπερμία, που τα τελευταία 5-6 χρόνια επιδίδεται στην παρουσίαση ενός παράλογου θεάτρου που πρωταγωνιστεί ο εναρμονισμένος με το σύστημα…,(χαρακτηρίστε το όπως θέλετε…,) πανηγυρόκοσμος. Μάλιστα αν το διαβάσετε φωναχτά, θα έχετε την τρίχα σας κάγκελο και πολυπληθείς ενοχλητικούς εφιάλτες.

Πώς αλλιώς μπορούμε να χαρακτηρίσουμε το κλίμα των ημερών που διαχέεται και μια κομματική-«πολιτική» σαδιστική ικανοποίηση από τα απανωτά στραπατσαρίσματα που δέχεται η Ελλάδα από φίλους ευρωπαίους και συμμάχους; Αυτά η Αντιπολίτευση του γέλωτα και του δράματος τα φορτώνει στη συγκυβέρνηση των εκατό και κάτι ημερών.

Μετά το άκαρπο και χαμένο εκατοήμερο, για εκείνους, που ο λαός, θεωρώντας τους ακατάλληλους και επικίνδυνους για τη Χώρα, τους πήρε την εξουσία μέσα από τα χέρια τους, μετά την έλευση των εκατό (100) πρώτον ημερών της διακυβέρνησης της Χώρας από την συγκυβέρνηση Σύριζα-Ανελ., πολύ μελάνι χύνεται στο χαρτί για το τι έκανε και τι δεν έκανε στις εκατό και κάτι ημερών νέα συγκυβέρνηση. Έτσι, ο κάθε λεύτερος Πολίτης μπορεί να ερμηνεύσει αυτή την άθλια πανηγυρική έκβαση των προαναφερόμενων κομμάτων, παράλογη και επιθετική, ως ευκαιρία για την επανάκτηση της εξουσίας από τους ίδιους «πρωτεργάτες», πραιτοριανούς-υπηρέτες του νότιου καντονιού της «ΕΕ». Αυτοί που υποδούλωσαν την Ελλάδα και τους έλληνες στο άρμα της Νέας Τάξης Πραγμάτων-ΔΝΤ, «ΕΕ», τραπεζών, τοκογλύφων και λοιπών διεθνών οργανισμών, μέσα από ασφυκτικές πιέσεις, ευρωπαίοι και …ελληνική Αντιπολίτευση διεκδικούν και πάλι τα ηνία της εξουσίας. Περί αυτού ο λόγος και ας μη γελιόμαστε. Οι ευρωπαίοι εταίροι μας στηρίζονται στη συντηρητική ΝΔ, στο επίσης συντηρητικό και πολυσυλλεκτικό ΠαΣΟΚ, σε κάτι ποτάμια, σε κάτι ελιές και σε άλλα ανεμομαζώματα και χαμπέρια.

 Βέβαια στο μελάνι και στο χαρτί καθώς και στις μεγάλων συχνοτήτων τηλεοπτικές προβολές, η κομματική ρύπανση που προκύπτει ξεπερνά κάθε άλλη χημική, βιομηχανική, ραδιενεργή αλλά και κάθε άλλον ψεκασμό, επουράνιο και γήινο. Ασφαλώς και με το …δίκιο τους ανησυχούν και αγωνιούν οι άνθρωποι ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ της Αντιπολίτευσης για το μέλλον της Χώρας, που ο Σύριζα-Ανελ οδηγεί στα βράχια.

 Το όλο θέμα αποκτά και κωμικοτραγικό χαρακτήρα όταν δεν γίνεται καμιά αναφορά από το 1974 και μετά…,(μην αναφερθούμε από το 21 και δώθε…,) παρά μόνο όλα τα ανήθικα «πυρά» τους τα συγκεντρώνουν στο εκατοήμερο του συγκυβερνητικού σχήματος!! Αυτό από μόνο του μαρτυρά τις πραγματικές τους διαθέσεις όλων των κομματικών αχυράνθρωπων που κυβέρνησαν τη Χώρα επί σαράντα χρόνια. Το να βγαίνουν σήμερα και να «ασκούν» «κριτική» στο Σύριζα-ΑΝΕΛ, είναι επικίνδυνο απόστημα που δεν κρύβεται και ο Σύριζα όφειλε να το είχε σπάσει. Αυτή η «πολιτική αντιπαράθεση», στείρα και εκτός τόπου και χρόνου «κριτική» που ασκεί η Σαμαρική ΝΔ, το Βενιζελικό ΠαΣΟΚ και κάτι άλλα απομεινάδια, αυτή η πανσπερμία περισσευμάτων και ανεμομαζεμάτων, όφειλε να είχε κρύψει το πρόσωπό της από τις ενοχές και τις ντροπές και όχι να παρελαύνουν στα κανάλια και να μας λένε τι;

 Παρεμπιπτόντως αναφέρουμε και τη λέξη «δημοψήφισμα» που ακούμε αυτές τις μέρες από διάφορους «πολιτικούς», κομματικούς, ευρωπαϊκούς κύκλους και από βουλευτές της συγκυβέρνησης. Σε σχόλιο βουλευτή του Σύριζα σε αναλυτική αναφορά στα τεκταινόμενα και σε ενδεχόμενη «ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ ΜΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΕΑΝ ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝ «ΓΗ ΚΑΙ ΥΔΩΡ»(τίτλος του άρθρου, 14-05-2015), απαντήσαμε ως εξής: «Πολύ ωραία ανάλυση, αλλά η λέξη «δημοψήφισμα» κρύβει πολλές παγίδες. Η πρώτη που φαίνεται είναι ότι και οι ευρωπαίοι πιπιλίζουν αυτή τη λέξη. Κουράστηκαν οι …άνθρωποι να έχουν τα χέρια τους απλωμένα να μας δώσουν παράδες!! Επίσης, η μεγαλύτερη παγίδα είναι εάν και εφόσον πάμε σε δημοψήφισμα και οι έλληνες …, ανίδεοι και ανεύθυνοι σε μεγάλο ποσοστό καθώς θέλησαν να είναι, ψηφίσουν αυτό που οι ευρωπαίοι περιμένουν και βρεθούμε εκτός «ΕΕ», τότε οι όναγροι του βορρά τρίβοντας τα χέρια τους θα λένε, ορίστε, φύγανε μόνοι τους. Το ότι βρισκόμαστε σε αδιέξοδο είναι γεγονός που μαστίζει τη Χώρα. Αλλά το ότι για τους φοροφυγάδες και μεγαλοκαρχαρίες του κεφαλαίου, το μαχαίρι δεν το πήγε στο κόκαλο η συγκυβέρνηση, όπως περιμέναμε, προφανώς, αποτελεί άλλου παππά ευαγγέλιο. Γενικότερα, στη Νέα Τάξη Πραγμάτων που βρισκόμαστε, όπως τα πράματα…, (πράματα είμαστε εμείς οι άνθρωποι που υποτασσόμαστε στο άρμα της «παγκοσμιοποίησης»…) εξελίσσονται, οι επιλογές των κυβερνήσεων των δεινοπαθούντων Χωρών είναι δυο (2): Ή μπήγουν το μαχαίρι στο κόκαλο κοντράροντας το ρεύμα των αγρίων ή υποχωρούν. Στη δική μας περίπτωση το μαχαίρι έπρεπε να ξεκοκαλίσει ΠΡΩΤΑ την εγχώρια λαμογιά σε όλα τα επίπεδα και μετά συζητούσαμε για δημοψήφισμα. Έτσι μια απλή ταπεινή γνώμη…»

Εν κατακλείδι, ένα δημοψήφισμα καλό θα ήταν εάν και εφόσον η συμμετοχή θα συμπεριλάμβανε: βουλευτές, διοικητές, διευθυντές, γραμματείς και φαρισαίους, ανώτερους υπαλλήλους του δημοσίου, πολυθεσίτες, προνομιούχους και άλλους που έχουν σχέση με υψηλούς μισθούς του δημοσίου. Μπορούμε εμείς των μερικών εκατοντάδων ευρώ μισθών και συντάξεων να διαδραματίσουμε θετικό ή αρνητικό ρόλο σε ένα δημοψήφισμα; Αυτοί οι κατέχοντες αξιώματα και υψηλά μισθώματα και υψηλές συντάξεις πρέπει να ερωτηθούν. Διατίθενται για τη σωτηρία της Χώρας να βάλουν το χέρι στις τσέπες τους; Μόνο έτσι θα έχουμε και τη δυνατότητα να δούμε αν σε αυτή την έρμη Χώρα υπάρχουν ακόμα έλληνες;

"Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται. Διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας. Διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία." Ισοκράτης (436π.χ.—338π.χ.)

«Ε.Ε.» Ελλάδα, Τρίκαλα, Μάιος 16 2015 pelasgos@fasoulas.de   www.fasoulas.de