creece

Last update
29.06.2006

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios

Περίπατος στα «χωράφια» της Ομογένειας

Από τον Ομογενή-Πολίτη Βάιο Φασούλα

Καιρός να κάνουμε έναν περίπατο στα χωράφια μας και να πούμε πέντε κουβέντες με το όνομά τους, ποιοι είμαστε, τι θέλουμε, τι κάνουμε πριν περάσουμε στον τελικό μαρασμό. Λοιπόν, είναι αναμφίβολο ότι στο χώρο μας – Ομογένεια, ο μαρασμός και η φαγωμάρα, ο εγωκεντρισμός και η υπεροψία, μαζί και οι υπαρκτοί διάφοροι Οργανισμοί και φορείς, ακόμα και μεμονωμένες περιπτώσεις απλών ατόμων, αποτελούν φαινόμενα από κάθε άποψη επικίνδυνα.

Βεβαίως στο σύνδρομο του μαρασμού της Ομογένειας συμμετέχουν ή συμβάλλουν και τα ΟΜΜΕ και ιστοσελίδες (με ελάχιστες εξαιρέσεις-διακριτικά της ευαισθησίας των, της συνέπειας, της σοβαρότητας και ευθύνης έναντι της προβολής του ελληνισμού της Ομογένειας). Σαφέστατα στο ίδιο παζλ συμμετέχει κι ένα μέρος των Ομογενών Δημοσιογράφων, των οποίων δε είμαστε σε θέση να κρίνουμε τον αριθμό-ποσοστό των «καλών» ή «κακών». Βέβαιο είναι πώς η λειτουργία τους δρα σε κατεστημένη μορφή, όμοια και απαράλλακτη με του γηγενή… (επαναλαμβάνουμε πως δε τίθεται θέμα ισοπέδωσης· υπάρχει κι ένα υγιές κομμάτι, γηγενών και αποδήμων και υπάρχει αμοιβαία συμπαράσταση και βοήθεια).

Λοιπόν, μαρασμός και φαγωμάρα, εγωκεντρισμός και υπεροψία, οι υπαρκτοί διάφοροι Οργανισμοί και φορείς, έχουν υποστεί τις προαναφερόμενες συνέπιες ενός πολύμορφου μητροπολιτικού συνδρόμου με αποτέλεσμα ο απόδημος Έλληνας (αυτός ο …τιμητικός τίτλος που του έχει δοθεί), να παραμένει έρμαιος και αέναο θήραμα, εγκλωβισμένος στα δίχτυα της μητρόπολης που έντεχνα φροντίζουν για το άπλωμά τους οι «ταγοί» και διάφοροι Οργανισμοί τής Ομογένειας.

Στον ρου της επιβίωσης(δυστυχώς γι αυτό πρόκειται), καλώς και δικαιολογημένα, όλοι αγωνίζονται να επιβιώσουν, αλλά το θέμα είναι αν επιδιώκουν επάξια επιβίωση ή μια σε βάρος του συνόλου, όσο αφορά τους «ταγούς» και βεβαίως μην αφήσουμε σε παράπονο και την Εκκλησία.

Αυτά και άλλα πολλά θα διαπιστώσει κανείς αν βγει και κάνει έναν περίπατο στο χώρο του διαδικτύου, με γυμνό μάτι θα δει μια πανσπερμία «ιθυνόντων», μια κατεστημένη τάξη, «φυτεμένη» από τους «κηπουρούς» της Μητρόπολης, η οποία μετατρέπει (μετέτρεψε) σε βορά τους Ομογενείς και έλκονται και τρίβονται και αλλοιώνονται συνεχώς γύρω από τους διάφορους αλλοτριωτικούς «μαγνήτες», η μηχανισμούς αν θέλετε, ομογενειακούς και μητροπολιτικούς.

Η φωνή του Παγκόσμιου Έλληνα Πολίτη πνίγεται στα ξεροπήγαδα της αδιαφορίας και της περιφρόνησης. Δεν προβάλλεται η φωνή του Παγκόσμιου Έλληνα Πολίτη όσο θα πρεπε στα ΟΜΜΕ, γιατί ενοχλεί ή γιατί είναι διαφορετικές οι πεποιθήσεις του, γιατί μιλά για τη γλώσσα του και τις αξίες του (δυστυχώς και σ αυτή την κατηγορία δεν προβάλλεται) και άλλα πολλά γιατί, λόγοι που εκ των πραγμάτων, ανατρέπουν τις προθέσεις τους, που τάχα λένε ότι κόφτονται για το χώρο μας, όσο αδιαφορούν για την προβολή των θεμάτων.

Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί η γηγενή ευγενική και ανθρώπινη ιστοσελίδα καθώς και μέρος του Τύπου (ιδιαίτερα του επαρχιακού) που φιλοξενούν κείμενά μας τα οποία αμή τι άλλο διατηρούν τη γέφυρα με την πατρίδα και από πλευράς μας, αν είχαμε τον τρόπο, θα τις βραβεύαμε. Είναι αδιανόητο να προβάλλεται περισσότερο η φωνή μας από τα γηγενή ΜΜΕ και ελάχιστα ή και καθόλου από τα ΟΜΜΕ.

Από κει και μετά ας καταλάβουμε πλέον, εμείς οι απόδημοι, ότι δε μας φταίει μόνο η Μητρόπολη με τις στρατιές των ψευτών και υποκριτών που στα ειρωνικά χείλη τους κρέμεται η λέξη… «τα αδέλφια μας», κάτι που δεν το δικαιούνται όσο τα έργα τους μένουν άχυρα, αλλά να καταλάβουμε τα αυτονόητα, να καταλάβουμε δηλαδή, ότι εμείς, τα 7 εκατομμύρια Ελλήνων της Διασποράς δε μπορούμε να χρησιμοποιούμαστε σαν τραπουλόχαρτα ή σαν μεταχειρισμένα σφουγγαρόπανα ή σαν Πολίτες άλλης κατηγορίας αλλά κι ούτε μας επιτρέπεται να «χειραγωγούνται» οι πεποιθήσεις μας, ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν τον πολιτισμό και τη γλώσσα μας και να μετατρεπόμαστε σε απαθείς και αδιάφορους, με άλλα λόγια, να γινόμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Οι εμπειρίες που έχει ο κάθε απόδημος είναι εμπειρίες που δεν επιδέχονται ωχαδερφισμό, παράτες και άλλα συναφή. Οι μέχρι τώρα …διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις, είτε από το χώρο μας είτε από τη Μητρόπολη είναι διαβεβαιώσεις παραμυθιών και χαμένου χρόνου και, όπως προαναφέραμε, τα ΟΜΜΕ θα πρέπει να δείξουν έμπρακτα αυτά που τους ενδιαφέρουν, αν δηλαδή ενδιαφέρονται για τον Απόδημο Ελληνισμό και πώς ή αν ενδιαφέρονται να «αρπαχτούν» από κάποια ευκαιρία.

Για το ΣΑΕ και για άλλους Ομογενειακούς Οργανισμούς των οποίων πολλά ακούγονται τελευταία, προς το παρόν μένουμε «παρά πόδας». Θα επανέλθουμε στο θέμα επιλογής, θα κάνουμε τις προτάσεις μας, ανεπιφύλακτα θα υποστηρίξουμε το πρόσωπο-φορέα που πιστεύουμε ότι μας εκπροσωπεί και παράλληλα θα παρακολουθούμε στα ΟΜΜΕ τα σχόλια και τις συνεντεύξεις που παρουσιάζουν.

Ως τότε, μιας και αναφερθήκαμε στις εμπειρίες που έχει ο κάθε απόδημος, εν κατακλείδι θα επαναλάβουμε μια παράγραφο πρόσφατου άρθρου μας, Ιούνιος 04 2006, υπό τον τίτλο: «Στον ρου των Ομογενειακών εμπειριών».

«Τέλος πιστεύουμε πως για να ησυχάσει η Ομογένεια και να βρει το δρόμο της που θα την οδηγήσει αν όχι στην πλήρη αποτροπή του αφελληνισμού της, (πρόβλημα υπ αριθμό1 και άλλα συναφή παράγωγα που «κληρονόμησε» σχολεία, εκπαίδευση, γλώσσα-αφελληνισμός, κλπ), κατά την άποψη του γράφοντος, μέσα από τον πλούτο των εμπειριών της το μόνο που τις απομένει είναι να συγκροτηθεί σε μια «Πανομογενειακή Παρέμβαση Ελλήνων» πέρα και πάνω από κόμματα, μηχανισμούς, υποκριτές και ψεύτες».

Έλληνες των δυο Ελλάδων, έτσι είναι, πρέπει κι αυτό να λέγεται, για την ιστορία ας επιτραπεί στο γράφοντα να θυμίσει για ακόμα μια φορά ότι: «Οι ελπίδες για την διαφύλαξη του απανταχού ελληνισμού και του πολιτισμού δεν πρέπει να χάνονται, όσο λίγες κι αν είναι, όταν σκοπός της γίνεται: Η μεταμόρφωσή μας σε τσοπαναραίους και δραγάτες· και για τα πρόβατά μας και για τα χωράφια μας…ΒΦ»

 

Ε.Ε. Ιούνιος 25 2006   Web: www.fasoulas.de   pelasgos