creece

Last update
29.06.2006

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios

Ομογενείς -Έλληνες των δυο Ελλάδων!

Γράφει ο ομογενής Γαβριήλ Παναγιωσούλης, ΗΠΑ

 

 Την αφορμή να καταθέσω μερικές απόψεις την πήρα από το σχόλιο: «Περίπατος στα «χωράφια» της Ομογένειας», του αγαπητού μου φίλου και συνεργάτη Βάιο Φασούλα.

Εμείς οι Έλληνες που ζούμεν εις την ξένην, εμάς που οι γηγενείς μας ονομάζουν Ομογενείς, η ονομασία αυτή πέφτει επάνω μας σαν φτύσιμο κοροϊδίας, σαν κάτι για κατώτερα όντα μιας υποτονικής κουλτούρας, κομμένο και ραμμένο από το μητροπολιτικό κατεστημένο.  

Εμείς τι κάνουμε; Απολύτως τίποτα. Είμαστε πνιγμένοι σ' ένα λιβανιστικό κατεστημένο, με δωρεές ομογενών πλουσίων με το να φτιάχνουν σήμαντρα, εικονογραφίες, ανδριάντες, να πληρώνουν παχυλούς μισθούς στους λειτουργούς της εκκλησίας και να λαμβάνουν την ευλογία τους.

Κανένας, μα κανένας μέχρι σήμερα δεν ενδιαφέρθηκε για την πνευματική εργασία του ομογενειακού ελληνισμού, να δώσει μια δωρεά να μαζευτούν τα σκορπισμένα πονήματα ομογενών, απόσταγμα μιας ομογενειακής Μεταναστευτικής δικής μας κουλτούρας, πλούσιας σε παραγωγή-ποίηση, λογοτεχνία, θέατρο και άλλα. Δυστυχώς, πουθενά δεν υπάρχει ένα ελληνικό αποκούμπι, μια βιβλιοθήκη, ένα μουσείο, μια γωνιά ανάγνωσης, διότι όλα είναι καπαρωμένα από το κατεστημένο αυτό που γράφει και διανέμει βίους αγίων ή την παντόφλα του τάδε αγίου.

Πρέπει να βιαστούμε, οι τελευταίοι μετανάστες γέρασαν· θα φύγουν, η εργασία τους θα πεταχτεί στα σκουπίδια,  θα μείνει το Χάος, η γήινη κόλαση να ευλογείται από το ξενόφωνο θρησκευτικό κατεστημένο.  

Όσο δεν βρίσκεται ένα χαρισματικό μέλος της Ομογένειας, να ενώσει υπό το σκήπτρο του τους διασκορπισμένους ομογενείς, μακριά από την επιρροή των εκκλησιαστικών κατεστημένων, τόσο ΔΕΝ θα υπάρχουμε στον χάρτη κανενός. Πολύ λιγότερο «υπάρχουμε» στην σκέψη των Βουλευτών της Μητέρας Ελλάδας αφού για να εκλεχθούν ΔΕΝ χρειάζονται την ψήφο μας-αποτέλεσμα ΜΗ υπάρξεως δικαιώματος Επιστολικής Ψήφου…

 

Γαβριήλ Παναγιωσούλης, Νέα Υόρκη, 25/06/2006 Gabrielkp@aol.com