creece

Last up date
05.01.2015

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios

Τρικαλινά, εξευτελιστικά…. παγοδρομικά ευτράπελα
στις όχθες του Ληθαίου ποταμού
.

Φτου! Στα κόρφια μας! Μακριά από σένα ποταμέ!

Απ’ αφορμή ποικίλα δημοσιεύματα που διαβάζουμε σε σάιτ της πόλης μας, ξύπνησαν μέσα μας οι θύμισες της Παλιάς Δημοτικής Αγοράς που οι τότε χουντικοί της ΤΑ γκρέμισαν επειδή έτσι γούσταραν. Στις επόμενες δημοτικές εκλογές θα ζητήσουμε από το νέο υποψήφιο δήμαρχο την επαναφορά του μνημείου της Παλιάς Αγοράς για να τον ψηφίσουμε. Ίσως και τώρα μπορούσαν οι αρμόδιοι αντί να σκέφτονται τα παγοδρόμια να σκεφτούν μνημεία που οι προκάτοχοί τους χάλασαν. Τελικά, αναρωτιόμαστε και ψαχνόμαστε να βρούμε τη διαφορά της τότες δημοτικής χουντικής Αρχής με τη σημερινή. Μπορεί κάποιος να μας φωτίσει;

Τώρα, όσο αφορά τους …εμπνευστές αυτού του προτιθέμενου εκτρώματος, μεταφέρουμε την οργή, τον αποτροπιασμό και τη ντροπή μας για το θράσος τους και προσθέτουμε:

Με το Ληθαίο ποταμό, (σήμα κατατεθέν της πόλης των Τρικάλων), με τον δικό μας και πρώτο γιατρό του κόσμου, Ασκληπιό, ο αφέντης Λόγος έχει πραγματοποιήσει τα πιο όμορφα άλματά του με στοχαστικές και περιπετειώδες περιγραφές όλων των εποχών, με αναφορές στην Αρχαία Ελλάδα και άλλα πολλά. Ο Ληθαίος ποταμός, που εκτός τη γοητεία που προσφέρει στολίζοντας την πόλη, αποτελεί και πολιτιστικό μνημείο αναφοράς και οι δημότες αυτής της ταλαιπωρημένης και παράλληλα προνομιούχας πόλης, η γιομάτη από πολιτιστικά και ιστορικά αποθέματα, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ οι εκλεγμένοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση υπάλληλοι, να το πάρουν χαμπάρι και να το χωνέψουν πως οποιαδήποτε απολίτιστη και βάρβαρη δραστηριότητα σε βάρος του ποταμού είναι απαράδεκτη, βάρβαρη και εγκληματική.

Θα πρέπει να αναλογιστούν οι όποιοι, οι κάποιοι, οι αδιάφοροι και νυχτωμένοι, ανεγκέφαλοι, αγράμματοι και απολίτιστοι φωστήρες, πως στο όνομα της «θεάς» αισχροκέρδειας δεν μπορούν να κατασκευάσουν ένα ακόμα έκτρωμα τύπου «καλατράβα» …, (που την ασχήμια της αισχροκέρδειας ο έρμος ποταμός την κουβαλά…,) σκέφτονται να τον μετατρέψουν σε παγοδρόμιο. Ε λοιπόν το κακό, το βάρβαρο και ανήθικο που γίνεται και στα Τρίκαλα από φίλους του τσιμέντου, εραστές της ύλης και εχθρούς των πολιτιστικών μας αξιών, αυτό το μακάβριο έργο που σκέφτονται να κάνουν στο δήμο Τρικάλων, με κάθε τρόπο πρέπει να εμποδιστεί. Αρκετά ξεπουλήματα έχει υποστεί η έρμη Ελλάδα, φτάνουν πια, αν αυτοί οι ανεγκέφαλοι «προοδευτικοί» και «σύγχρονοι» φτηνοί αλχημιστές θέλουν παγοδρόμιο να φτιάξουν στα σπίτια τους, στις αυλές τους και να τραβήξουν τα χέρια τους από τον ποταμό γιατί, κάποια στιγμή, θα τους πνίξει.

Κλείνοντας με τα τοπικά ευτράπελα ντροπής, όχι γι’ αυτούς τους … εμπνευστές αλλά για τους δημότες που τους επέλεξαν, είναι μια ευκαιρία για τους δημότες αυτής της πόλης, να αναλογιστούν τη δική τους ευθύνη όταν κατεβαίνουν στις κάλπες και ψηφίζουν, ποιους και γιατί τους ψηφίζουν. Θέλουμε να πιστεύουμε πως δεν έχουν καμιά τέτοια διάθεση να αντικρύσουν χαλάσματα τύπου παλιάς δημοτικής αγοράς. Τότε  που οι χουντικοί αρχιτέκτονες γκρέμισαν.

Η πόλη και ό, τι υπάρχει πάνω σ’ αυτή δεν είναι τσιφλίκι κανενός και πολύ περισσότερο των «αρχόντων» της ΤΑ. Ευχόμαστε η ροή του ποταμού να συνετίσει κάθε μερκαντιλιστή, εκμαυλιστή-πολέμιο των πολιτιστικών αξιών και να ασχοληθούν με καθημερινά προβλήματα που μας πνίγουν αφήνοντα το Ληθαίο στη δική του λήθη…

(Απόσπασμα)

«Σαν διαβάτης ξεχασμένος χάθηκα στο λαβύρινθο

της ζωής, όπως χάνονται τα πουλιά στην καταιγίδα

και μέχρι να ξαναβρούν τ’ αχνάρια τους περνάει

η εποχή, βρίσκομαι όμως πάλι κοντά σου

και σε ψαχουλεύω με τους στοχασμούς μου,

σα να ’σαι κομμάτι της ίδιας μου ζωής

 

Κοιτάζω πίσω όσο μπορώ ρίχνοντας τα μάτια τής ψυχής μου

στον αργό και γιομάτο στοχασμό ποταμό της λήθης σου,

αυτόν που τα καλοκαίρια αργοσβήνει στον καυτό τρικαλινό κάμπο,

όπως η χύτρα στη φωτιά, για να ξαναγεμίσει

και να υπερχειλίσει τα χινοπώρια και τους χειμώνες,

κατεβάζοντας καμιά φορά, στη μεγάλη ορμή του,

κούτσουρα, ζώα μέχρι και γομάρια,

αφρόντιστα και παρατημένα στο έλεός του

 

Προσπαθώ να περάσω μέσα στα νερά σου, ποταμέ,

μιας και έφτασα κοντά σου, να περπατήσω μαζί σου,

αντάμα ν’ ακούσουμε τα κελαρύσματά σου

καθώς και κείνα των πολυάριθμων βατράχων

και των σπουργιτιών που παίζουν γύρω σου

και πάνω στις φουντωτές και πανύψηλες λεύκες

 

Και να, ακούω να μου μιλάς απ’ το αδιαπέραστο χάος των αιώνων

σαν μαγική σειρήνα, γλυκά να κεντρίζεις την ακοή μου,

να μου τρυπάς τα φυλλοκάρδια, εκμηδενίζοντας και την τελευταία

ευαίσθητη τσίπα της ψυχής, μονολογώντας μεράκια, παράπονα,

καημούς, να περνάς σ’ έναν ανείπωτο παραλληλισμό που μοιάζει

τον δικό μου και μέσα σ’ αυτά να μου λες:

 

«Γλυκιά του Ποσειδώνα κόρη, εσύ Τρίκκη,

Θεά της Υγείας, που τράβηξες με τη γοητεία σου

στα μέρη μας τον Ασκληπιό, τον τρανό γιατρό,

που ξεπέρασε στη μαστοριά και τον πατέρα του Απόλλωνα,

σου χάρισε ακόμα ένα προικιό:

Το Ασκληπιείο, που «αναπαύεται» ακόμη σήμερα

στη μοναξιά του»

Ε.Ε. Ελλάδα, Τρίκαλα, Νοέμβρης 12 2013 pelasgos@fasoulas.de   www.fasoulas.de