baum06

Last update
28.11.2005

new
new
new

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios
creece

 η καινούργια σελίδα θα ανανεώνεται συνεχώς.

28.11.05

Κεντρική και Τοπική Εξουσία - Κράτος και Δήμος…!

Πλημμύρες και Πολίτες, Δήμοι και Κράτος (Β` - 02ον)

Γράφει ο Πολίτης Βάιος Φασούλας

 Σε άλλα θέματα είχαμε σκοπό να αναφερθούμε σήμερα, αλλά μιας και μας μάζεψαν τα νερά των νεροποντών της Ανατολικής Αττικής σβάρνα, σκεφτήκαμε να «ξελασπωθούμε» κάπως. Άλλωστε μένουμε στο κύριο θέμα μας, «Κεντρική και Τοπική Εξουσία - Κράτος και Δήμος» ανοίγοντας, μέσα από τις λάσπες ένα ακόμα παράθυρο για τους Πολίτες βέβαια. Λοιπόν έχουμε και λέμε:

 Κατολισθήσεις, μπαζώματα, καθιζήσεις δρόμων, κακοτεχνίες, πυρκαγιές, υλικές καταστροφές σε νοικοκυριά και καλλιέργειες, ο «δολοφόνος»-πλημμύρα, με την εμφάνισή της στην Ανατολική Αττική χτύπησε κατακούτελα και τους δημότες και το Κράτος και τους Δήμους. Λάσπες, συμπυκνωμένες με ιδρώτα και αίμα, βοές ανθρώπων που καταστράφηκαν (και δεν είναι η πρώτη φορά) δίνουν το σύνθετο παζλ της Ελλάδας… της προκοπής και της προόδου.

 Παλιότερα «πνίγονταν» το Πασόκ στους αφορισμούς και στις λάσπες τώρα πνίγεται η ΝΔ. Δηλαδή στους αντιπολιτευτικούς λόγους πνίγονται και οι δυο και στη συνέχεια τους σκεπάζει η κομματική λάσπη.

 Διαμαρτυρίες, καταγγελίες και πάει λέγοντας δίνουν τη διάσταση της ρουτίνας· μιας ρουτίνας που σημαίνει « κ α ι ρ ό ς » και είναι ο πιο άσπονδος εχθρός του Κράτους και των Δήμων!! Έτσι λέγετε όταν καιρικές καταστροφές τα ισοπεδώνουν όλα. Ουαί και αλίμονο όσοι συμπολίτες μας βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα. Και, ασφαλώς, στο μάτι του κυκλώνα βρίσκονται και οι Δήμοι και το Κράτος. Μόνο που αυτοί έχουν μάθει να παίζουν καλό «ποδόσφαιρο» πετώντας ο ένας τη μπάλα στον άλλον. Έτσι, για όσους παρακολουθούν τα δρώμενα των καταστροφών και γενικότερα την τύχη των Ν.Α και Τ.Α, πριν ακόμα οι θεομηνίες κοπάσουν, τη σκυτάλη αρπάζει ο αποπροσανατολισμός, που αν μη τι άλλο είναι μια σαχλή πολιτική, προϊόν αν θέλετε «αντεπιθέσεων» και «αντιπαραθέσεων» των δύο «ποδοσφαιριστών»-αρχιτεκτόνων. Η συνέχεια είναι γνωστή: Λήθη στο περασμένο, προσαρμογή σ’ αυτό που έρχεται, που δεν είναι τίποτε άλλο από τον επικρατούντα δικομματισμό στις Ν.Α και Τ.Α. Έτσι εκ των πραγμάτων οι ευθύνες μετατίθενται και στους Πολίτες-Δημότες που επιλέγουν τις «καιρικές ρουτίνες» δοκιμασμένες όχι και λίγες φορές.

 Οι πρόσφατες βροχοπτώσεις στο μισό του τρίτου δεκαημέρου του Νοέμβρη 2005 στο λεκανοπέδιο της Αττικής με «θύματα» το Μαραθώνα, το Λαγονήση και άλλους Δήμους και όχι μόνο στην Αττική, δίνουν μια παραστατική εικόνα της πραγματικής καταστάσεως, που εκτός τον καιρό, πλειάδες ενόχων και υπηρεσιών, που για ευνόητους λόγους συγκαλύπτονται ή κρύβονται, συνεχίζουν να δρουν ανάμεσά μας.

 Οι Τ.Α. και Ν.Α. διαμαρτύρονται, και καλός. Και το Κράτος, καλά να είναι, επίσης διαμαρτύρεται για την τραγική κατάσταση που υπέστησαν οι Πολίτες. Μέσα στο ορυμαγδό των Αττικών νεροποντών ακούσαμε τον υφυπουργό του ΠΕΧΩΔΕ κ. Θεμιστοκλή Ξανθόπουλο να λέει ανάμεσα με άλλα και τούτα: «Το Λαγονήσι δεν είναι δικιά μας αρμοδιότητα. Έχουν γίνει κάποια έργα ιδιωτικά τα οποία προφανώς δε λειτούργησαν καλά. Οι ευθύνες πρέπει να αποδοθούν στις τοπικές κοινωνίες που επέτρεψαν να γίνουν έργα τα οποία δεν ήταν κατάλληλα να αντιμετωπίσουν μεγάλες πλημμύρες…» (ΕΡΤ 25.11.2005).

 Δε θα σχολιάσουμε τις θέσεις του κ. υφυπουργού που μέσω αυτού βλέπουμε τη στεγνή πολιτική του Κράτους των «Πολιτών», («σοσιαλιστών» και φιλελευθέρων και ευτυχώς φτάσαμε στο σημείο να χρησιμοποιούμε ένα σακί, δείτε τη μεγάλη Γερμανία), πώς μεταβάλλεται κάθε φορά προκειμένου να υπερασπίζει τα συμφέροντά του. Όσο για τα «ιδιωτικά έργα» που αναφέρθηκε, εδώ πρόκειται για μεγάλο ατόπημα που μόνο σε παιδάκια του νηπιαγωγείου δικαιολογείται. Δεν ξέρει ο κ. υφυπουργός ότι το ελληνικό Κράτος έχει περάσει στα χέρια των ιδιωτών;

 Τέλος πάντων. Θα πούμε όμως πως οι διαμαρτυρίες έχουν καταντήσει ρουτίνες όπως και οι διαβεβαιώσεις των αρμοδίων αρχών της Κεντρικής Εξουσίας. Διαβεβαιώσεις των αρμοδίων του Κράτους ως προς την αντιπλημμυρική θωράκιση των ευάλωτων περιοχών αλλά και «κριτικές» από και προς τις δυο κατευθύνσεις. «Συγκρούσεις» δηλαδή Κράτους και Τ.Α. ή με άλλα λόγια, «συγκρούσεις» Πασόκ και ΝΔ. (Χτες μίλησε στην Καρδίτσα ο αρχηγός των πασόκων. Κάθε δεύτερη κουβέντα ήταν η Ν.Δ. και κάθε πρώτη τα «θα»).

 Παρεμπιπτόντως, πού να πάνε και στην επαρχία…πάνε, πάνε οι καημένοι για «πολιτικούς» λόγους δείχνοντας πώς αρπάζεται η ψήφος απ’ τους μοιρασμένους «όχλους»… δεν πάνε να δουν τα μασκαραλίκια και τις ντροπές, να δουν την εσκεμμένη εγκατάλειψη και αδιαφορία, να δουν τον πασοκικό «Καποδίστρια» που η Ν.Δ., παρά τις αντιπολιτευτικές τότε δεσμεύσεις της, τον χαϊδεύει τα αφτιά ή τον προσπερνά αδιάφορη. Να ακούσουν μεγαλόστομες υποσχέσεις των τοπικών αρχόντων προς τους δημότες, που μένουν μόνο υποσχέσεις, όπως, άλλωστε μένουν και οι δικές τους, που αέναα εισπράττουν από την Κεντρική Εξουσία. Με άλλα λόγια το πέταγμα της μπάλας σε πλημμυρισμένα γήπεδα με «θεατές» κατεστραμμένους Πολίτες μας δίνει την εικόνα της δεδομένης χειραγώγησης των Ν.Α. και Τ.Α. από το Κράτος και οι τοπικές Α Υ Τ Ο διοικήσεις να έχουν χάσει την αίγλη της. Κατά την άποψή μας αδιαμφισβήτητο γεγονός της χειραφέτησης αποτέλεσαν πολιτικές, όπως ο «Καποδίστριας», το νέο εκλογικό σύστημα της Ν.Δ. στις Ν.Α και Τ.Α και άλλοι ισοπεδωτικοί παράγοντες.

 Ασφαλώς θα ήταν άδικο να μην αναφερθούμε και στις ευθύνες της Αριστεράς, ιδιαίτερα της ανανεωτικής, που εσκεμμένα ή μη βοήθησε στη διατήρηση του δικομματισμού και στην περιφέρεια. Με κάτι «συμμαχίες», με κάτι ερωτοτροπίες με τους Πασόκους και φιλτραρισμένες πολιτικές, συντέλεσε στην επικράτηση του δικομματισμού. Σήμερα, ας μη γελιόμαστε, οι δυο μονομάχοι καλά κρατούν. Το αδυνάτισμά τους μπορεί μόνο να γίνει με δημοκρατικές δυνάμεις ικανές να λένε τα πράγματα με το όνομά τους, παν απ’ όλα ριζοσπαστικές και απεξαρτημένες από τα σύνδρομα της «Κεντροαριστεράς», όπως τελευταία τη βλέπουμε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο να κινείται… Επί του θέματος θα επανέλθουμε.

 

Ε.Ε. 28-11-2005 www.fasoulas.de   e-mail: