creece

Last update
27.05.2007

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c

Θέλει η άνοιξη αγάπη…

 

Καλημέρα χελιδόνια,
για χαρά σας αετοί
και σ’ εσάς ω, περιβόλια
π’ ομορφαίνετε τη γη

Λιώσαν όλα πια τα χιόνια,
άνθισαν και τα κλαριά
κι η ζωή ξαναγεννιέται
κι όλους μας χαμογελά

Ω εσείς, θνητοί ανθρώποι
νιώσετε για μια φορά,
της ανοίξεως το θάμα,
πάρτε το στην αγκαλιά   

θέλει η άνοιξη αγάπη,
των ανθρώπων ζεστασιά
για να ακουστούν και πάλι
τα γλυκόλαλα πουλιά

Γερμανία 08.02.2002 Β.Φ.

 

Για τα παιδιά σας,
για τα εγγόνια σας,
για τους γονείς σας,
για τους φίλους σας,
για τους έρωτές σας,
μα ποιο πολύ απ’ όλα για τη ζωή

  

dove2
Banner-vaios

Διπολισμός: το μέγα πολιτικό «έκτρωμα» της Ελλάδας

Στον ρου του φαύλου κύκλου - Αφιέρωμα

 Γράφει ο Πολίτης Βάιος Φασούλας

(Σήμερα θα ξεκινήσουμε με διαχρονικούς στοχασμούς -αποσπάσματα του Δεκέμβρη του 1998- και θα τους προσαρμόσουμε στα σημερινά δρώμενα, ένα στο ξεκίνημα και ένα σαν κατακλείδα).

 «…Όλα γύρω μας έχουν μεταμορφωθεί σε τραπέζια τράπουλας και σε σαλόνια ρουλέτας. Τα άκρα ορισμένων «μεγάλων» παιχτών έχουν πιάσει κάλους απ’ την καλοτυχία των παιχνιδιών και απ’ τα μόνιμα χαμόγελα του «βαλέ» και της «ντάμας». Γεύονται και ρεύονται σαν ζα στο γύρισμα της ρουλέτας στα καζίνα της χλιδής και στην, πάντα κατάλληλη στιγμή, παρουσία του άσσου. Και οι θαμώνες που μαζεύονται για να προκαλέσουν κι αυτοί την τύχη τους, δεν φέρνουν μαζί τα «αρμονικά» εφόδια προσαρμογής των και παίζουν, παίζουν, παίζουν παρακαλώντας την ίδια τη ζωή να τους χαρίσει ένα χαμόγελο για να πάψουν να δείχνουν την ρυθμισμένη κοινωνική τους προέλευση, την στρωματοποιημένη τους ταυτότητα, τις υποσχέσεις καρφωμένες με γυφτοκάρφια στα κορμιά και στην ψυχή τους και την περιθωριακή τους δύση που άρχισε να δύει…»

 

Βρισκόμενοι στον ρου του διπολισμού βλέπουμε ότι φτάνει πλέον και ο κόμπος στο χτένι! Δεν πάει άλλο η επικράτεια του διπολισμού και η εναλλαγή. Έτσι φαίνεται. Το χαρακτηριστικό που επικρατεί είναι αυτό της πολιτικής παρακμής· πολιτικό σάπισμα! Τα κόμματα εξουσίας ό, τι είχαν να δώσουν το έδωσαν. Η καλλίτερα-για να ακριβολογούμε- δεν έδωσαν παρά κάτι ελάχιστα και άρπαξαν τα μέγιστα. Μένει μόνο να το αντιληφθούν οι οπαδοί των κομμάτων (ψηφοφόροι-Πολίτες) που έχουν χειραφετηθεί και «δεθεί» με το σχοινί του βολέματος ή πιο καλά έχουν αγκιστρωθεί σαν ψάρια στα πανέρια των «αρχιτεκτόνων» του διπολισμού. Πάντως, βάσει δρωμένων, η μόνη «εναλλακτική» λύση για τους δυο μονομάχους της κομματικής σκακιέρας, προκειμένου να επιβιώσουν, είναι να συνασπιστούν. Εξάλλου, λέγεται, πως στο μετεκλογικό αποτέλεσμα που θα προκύψει, αν δηλαδή δεν θα έχουμε αυτοδύναμη κυβέρνηση (εμείς ευχόμαστε να μην έχουμε ποτέ πια, κι εκεί είναι που θα γελάσει παρδαλό κατσίκι, εκεί θα φανεί πλέον η αχρηστία και ανικανότητα των κομμάτων εξουσίας) «κινούνται» και τα μικρά κόμματα έτσι ώστε μη χάσουν την ευκαιρία συμμετοχής σε μια κυβέρνηση συνεργασίας.

Βέβαια εδώ ταιριάζει η παροιμία που λέει «άλλα μάτια της πέρδικας, άλλα της κουκουβάγιας». Άλλο πράγμα ο πλουραλισμός (ο κοινοβουλευτικός στην προκειμένη περίπτωση) κι άλλο πράγμα η συνεργασία, που αμη τι άλλο, συντηρεί το σαπισμένο δικομματικό σύστημα.

Φαύλος κύκλος λοιπόν στην ελληνική «πολιτική» σκηνή, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τη δίνη των δομημένων και μη ομολόγων και από τα κόμματα εξουσίας. Ο «ανεμοστρόβιλος» των ομολόγων και καλά κρατεί και άριστα προσφέρεται σαν προεκλογικό -προπαγανδιστικό εργαλείο, ιδιαίτερα στο «σοσιαλιστικό» κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. («Εμείς οι σοσιαλιστές» δε λέει κάθε τόσο και λίγο ο Πρόεδρος του Πασόκ; Και επί τη ευκαιρία ας μας επιτραπεί να πούμε ότι ο συμπαθέστατος Πρόεδρος του Πασόκ μόνο σοσιαλιστής δεν είναι).

Ασφαλώς η ληστεία των ομολόγων που μερικοί -χρηματιστές, τραπεζίτες, κλπ- τα κονόμησαν για καλά (κι εδώ να επισημάνουμε τις ευθύνες των κυβερνήσεων της ΝΔ και του Πασόκ που ενίσχυσαν και θεσμοθέτησαν το τζόγο) και η «ταξιδιωτική» οδύσσεια που έκαναν τα ομόλογα από τον έναν αρπάχτη στον άλλον, αθεράπευτα πλέον έχουν «σακατέψει» το κυβερνητικό πρόσωπο και όχι μόνο. Είναι και το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης (Πασόκ) που όσο και να θέλει να μένει «αλώβητο», κακά τα ψέματα, δεν πρόκειται να τα καταφέρει. Τα «τσαπιά» και τα «φτυάρια», όμοια με κείνα που χρησιμοποιούν οι νεκροθάφτες, ήταν προκατασκευασμένα και η Ν.Δ. απλά τα χρησιμοποίησε.

Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος, όπως προαναφέραμε, που μεταξύ άλλων, ο φαύλος κύκλος, παίζεται και σαν προεκλογικό χαρτί ενώ η αποβλάκωση συνοδευμένη από τον αποπροσανατολισμό δίνει και παίρνει. Στο από κάθε άποψη πολτοποιημένο κομματικά ομιχλώδες τοπίο, τοπίο για το οποίο τα κόμματα εξουσίας πρέπει να υπερηφανεύονται, η «αντιπαράθεση» (πάλι μεταξύ των δύο μονομάχων) δίνει ποικίλες εκφάνσεις έχοντας την πρώτη θέση η… πολιτική υποκουλτούρα και η… κριτική που με τη σειρά τους τροχοδρομούν τον προεκλογικό αγώνα σε μια ακόμα μάταιη «σύγκρουση» για τα δύο κόμματα. Και κακώς! Κατά την άποψή μας, άδικα «σκοτώνονται» μεταξύ τους αφού η μόνη διαφορά που έχουν είναι το ποιος θα είναι ο «οδηγός» και ποιος ο «συνοδηγός» σ’ αυτό το ξεχαρβαλωμένο διπολικό κάρο και την ξέφρενη πορεία του που συμπαρασύρει τα πάντα.

Το Πασόκ έχει «φαγωθεί» να γίνει κυβέρνηση και η ΝΔ δε νοεί να την αποχωριστεί. Τα κανάλια «τρώνε» καλά με τις προβολές των «πολιτικών αντιπαραθέσεων» συμμετέχοντας έτσι στην κοινωνική αποβλάκωση και αποπροσανατολισμό. Παρεμπιπτόντως αυτό το ρεζιλίκι, αυτή η αλλοίωση των καναλιών δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη. Δικαίως έχουν αποκτήσει το τίτλο «σκουπίδια» αν και θα μπορούσαν να είχαν κάποιον άλλο.

Ας σοβαρευτούν επιτέλους οι οπαδοί των κομμάτων, ας αποτοξινωθούν από τις φρούδες υποσχέσεις και ελπίδες, ας καταλάβουν επιτέλους ότι εμπαίζονται «αγρίως» και ότι το μέλλον τους και της Χώρας γενικότερα δεν πρόκειται να καλυτερεύσει ούτε από τον έναν ούτε από το άλλον. Η Ελλάδα και οι Πολίτες της χρειάζονται α λ λ α γ ή  και όχι εναλλαγή. Από κει και μετά όλα γίνονται εκ του πονηρού και ο φαύλος κύκλος θα πρυτανεύει.

«…Και ο «δεξιός» και ο «αριστερός»… κομματάρχης και… σύντροφος όπου έχουν αναλώσει τα ανθρώπινα ιδανικά, θα προτάξουν απ’ τη μια τις μορφοποιημένες αμαρτίες τους σε «έργα», ζητώντας απ’ την άλλη τη εμπιστοσύνη και συμπαράσταση των Πολιτών, την κοινωνική αλληλεγγύη, την έγκυρη ψήφο, την ανοχή και τη σιωπή. Και μέσα στο χάος των κοινωνικών αντιξοοτήτων και σκληρώσεων του ανθρωπίνου νου, έχουν πάρει θέση όλοι εκείνοι που «ενδιαφέρονται» για το καλό των Πολιτών και της Χώρας, εκτός των απλών ανθρώπων που δεν καταλαβαίνουν τα παζαρέματα και τις διαδικασίες. Απλοί άνθρωποι που «άνθρωποι» τους έχουν μεταβάλει σε κοκαλένιες χάντρες που να μπορούν να φτιάξουν ένα τεράστιο κομπολόι, να παίζουν μ’ αυτό και να μετρούν τους χτύπους του που φέρνουν ύπνο και νάρκη. Κι εκεί, στον τεχνικό κοινωνικό ύπνο, χτυπιέται και λιώνει η ελπίδα και η προσδοκία. Εκεί μένουν πλέον ελεύθεροι οι χαρακτηριστικοί ήχοι που ξεχύνονται στους αιθέρες σαν ουρές κομητών όπου και διαλύονται στην τριβή της συνήθειας και της λήθης…»

(Από το: «Οι «μεγάλοι» άνθρωποι, οι λαοί κι εμείς..! (Στους στοχασμούς του Δεκέμβρη 1998- Αφιέρωμα)

 

Ε.Ε. Ελλάδα, Τρίκαλα – Μάης  24  2007  pelasgos@fasoulas.de   http:\\www.fasoulas.de