creece

Last update
22.07.2007

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c

Θέλει η άνοιξη αγάπη…

 

Καλημέρα χελιδόνια,
για χαρά σας αετοί
και σ’ εσάς ω, περιβόλια
π’ ομορφαίνετε τη γη

Λιώσαν όλα πια τα χιόνια,
άνθισαν και τα κλαριά
κι η ζωή ξαναγεννιέται
κι όλους μας χαμογελά

Ω εσείς, θνητοί ανθρώποι
νιώσετε για μια φορά,
της ανοίξεως το θάμα,
πάρτε το στην αγκαλιά   

θέλει η άνοιξη αγάπη,
των ανθρώπων ζεστασιά
για να ακουστούν και πάλι
τα γλυκόλαλα πουλιά

Γερμανία 08.02.2002 Β.Φ.

 

Για τα παιδιά σας,
για τα εγγόνια σας,
για τους γονείς σας,
για τους φίλους σας,
για τους έρωτές σας,
μα ποιο πολύ απ’ όλα για τη ζωή

  

dove2
Banner-vaios

 

Καλώς όρισες κ. αγροφύλακα.

Γράφει ο Διονύσης Ε. Κονταρίνης  Νέα Υόρκη  Ιούλιος 2007

Μπορεί ο πρωθυπουργός κ. Καραμανλής να μην υλοποίησε ούτε μία από τις πάρα πολλές προεκλογικές του εξαγγελίες, με τις οποίες κέρδισε τις εκλογές το 2004, μας εξέπληξε όμως με τις απόφασεις του να φορτώνει τη χώρα μας με άλλα, που δεν υποσχέθηκε και που πιθανόν να μην περνούσαν ποτέ από το νου μας. Κι΄ακόμη πιθανόν να μην τα χρειάζεται η φτωχιά Ελλάδα. Και φυσικά αναφέρομαι στη πρόσφατη απόφαση και δημιουργία του Σώματος των αγροφυλάκων. Κάτι που αυτή τη στιγμή ολόκληρη η Ελλάδα αναρωτιέται γιατί ξαναγεννήθηκε ο ξεχασμένος αγροφύλακας.

Φυσικά γιά τους νεώτερους ο αγροφύλακας είναι κάτι άγνωστο. Κάτι καινούργιο που, οποσδήποτε είμαι βέβαιος ότι θα προσπαθούν να μάθουν τι ακριβώς μπορεί να είναι αυτό. Ποιό να είναι το έργο του;. Ποιές οι υποχρεώσεις και ποιά τα καθήκοντά του; Τελικά τι χρειάζεται και ποιά θα είναι η προσφορά του στην χώρα;

Γιά μας όμως τους παλαιότερους ο αγροφύλακας είναι κάτι πολύ γνωστό. Κάτι που το έχουμε βιώσει από όλες τις πλευρές του. Είναι ένα πρόσωπο δεμένο στενά με τα παιδικά μας χρόνια. Ιδιαίτερα όσοι από μας είχαμε την τύχη ή την ατυχία να ζούμε σε χωριά, εκεί  είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε πάρα πολύ καλά τον «κύριο» αυτόν και πάρα πολλές φορές πληρώναμε με γενναίο ξύλο την οποιαδήποτε παιδιάστικη σκανταλιά μας σε χωράφια και περιβόλια. Εκείνους τους καιρούς όλοι οι μεγάλοι είχανε δικαιώματα πάνω μας. Έτσι ο αγροφύλακας ήτανε ο φόβος και ο τρόμος μας. Ήτανε όμως και ο φόβος των ζωοκλεφτών και κάποιων άλλων που τρυγούσαν τους καρπούς από ξένα χωράφια. Σε γενικές γραμμές ο αγροφύλακας ήτανε ο άρχοντας αλλά και ο φόβος της υπαίθρου.

Ήταν τότε οι εποχές που ο Έλληνας αγρότης παρ΄όλες τις αντιξοότητες καλλιεργούσε τα χωράφια του με πρωτόγονα μέσα και με την μικρή σοδιά του αγωνιζότανε να επιβιώσει. Επιβίωνε φτωχά, χωρίς μεγάλες απαιτήσεις. Ήθελε να τα έχει καλά με την Εξουσία, η οποία του είχε μάθει πως δεν μπορεί να έχει απαιτήσεις ούτε δικαιώματα και πως πρέπει να φωνάζει «εληά, eληά και Κώτσο βασιλιά.» Αλλοιώς.....

Κι ήρθε ο πόλεμος και η Κατοχή και η ύπαιθρος περνούσε δύσκολες μέρες. Ήρθε όμως και η Εθνική Αντίσταση που γεννήθηκε και αντρόθηκε στην ύπαιθρο και άλλαξε πολλά. Ήταν τότε που ο Έλληνας αγρότης έμαθε πως έχει και αυτός κάποια δικαιώματα, μιά κάποια προσωπηκότητα και μιά γνώμη πάνω στην πατρίδα του. Δεν φώναζε πιά ό,τι του έλεγαν αλλά ό,τι πίστευε. Είχε καταφέρει ν΄ανέβει λίγα σκαλιά πιό πάνω.

Λίγα χρόνια μετά τον πόλεμο θα ήταν, που κρίθηκε ότι η ύπαιθρος πλέον δεν χρειάζεται κάποιον γιά να την προστατεύει. Ο καθένας μπορούσε πιά μόνος του να φυλάει τα ζώα του, τα χωράφια του, τις περιουσίες του. Η αστυφιλία που ενέσκηψε σαν επιδημία εκείνα τα χρόνια ερήμωσε την ύπαιθρο και φυσικά εξαφάνισε και τους οποιουσδήποτε εχθρούς του αγρότη. Έτσι το κράτος, το κράτος που πάντα το μάστιζε η φτώχεια και η ανέχεια έκρινε πως μπορούσε να απαλλαγεί από το βάρος των μισθών των αγροφυλάκων. Και τους κατήργησε.

Σήμερα, γιά κάποιους λόγους, η κυβέρνηση της ΝΔ έκρινε πως η Ελλάδα χρειάζεται αγροφύλακα. Αγνόησε άλλες πιό ζωτικές ανάγκες της υπαίθρου. Αγνόησε την λειψυδρία, την δασοπυρόσβεση, την προστασία από τις άσχημες καιρικές συνθήκες, την οικονομική ενίσχυση του αγρότη και είδε μόνο πως στην ύπαιθρο χρειάζεται αγροφύλακας.

Οι κυβερνήσεις που διαφέντεψαν την Ελλάδα μετά τον πόλεμο αλλά και μέχρι σήμερα, έριξαν όλο τους το βάρος στις μεγάλες πόλεις και αγνόησαν εγκληματικά την ύπαιθρο. Η αγροτιά περνούσε μέρες δύσκολες. Αναζητώντας λύσεις δέχτηκε την ξενητιά που οι πολιτικοί της πρόσφεραν σαν «...ευλογία Θεού.» Και οι νέοι έφευγαν. Κι΄αυτοί που απόμεναν γεννούσαν μέσα τους το μίσος γι’ αυτούς που τους είχαν λησμονήσει. Έτσι στην επαρχία γεννήθηκε η αδιαφορία, το μίσος και η απέχθεια γιά τους πολιτικούς. Οι αγρότες είχαν καταλάβει την κοροϊδία. Κι οι πολιτικοί είδαν πως το ψέμα δεν μπορούσε πιά να τους αποφέρει ψήφους. Οι αγρότες είχαν ξυπνήσει.

Μπρος στο απειλούμενο αποτέλεσμα όχι μόνο της αυτοδυναμίας στην κυβέρνηση που θα προκείψει από τις εκλογές αλλά ακόμη και αυτής της εκλογικής νίκης, οι πολιτικοί διαπίστωσαν πως χρειάζονται επί πλέον ψήφους. Σαν πρώτη λύση είδαν την συμμετοχή των Αποδήμων στα πολιτικά της Ελλάδας. Ένα σχέδιο που ήδη έχουν δρομολογήσει χωρίς φυσικά την γνώμη των ιδίων των Αποδήμων. Κι ακόμη η επαρχία, η ελληνική επαρχία θα έπρεπε να πολιτικοποιηθεί. Να πολιτικοποιηθεί με τον τρόπο του «κομματάρχη». Όμως θα έπρεπε να κρατηθούν και τα προσχήματα. Έτσι ανασύρθηκε από τα αζήτητα ο αγροφύλακας. Αυτός που ενώ θα πληρώνεται από το ελληνικό κράτος και θα παριστάνει ότι προστατεύει τον αγρότη, στην ουσία θα του κάνει πλύση εγκεφάλου γιά το κόμμα. Επιστρατεύτηκαν λοιπόν 1700 «γαλάζια παιδιά» οργανώθηκαν, μπήκαν κάτω από την προστασία του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, αυτουνού που φωνάζει ότι «...κάνει αγγαρεία» και ετοιμάζονται να αρχίσουν τη δράση τους στην ταλαίπωρη ελληνική επαρχία. Μάλιστα ο Βύρων Πολύδωρας παραυρέθηκε στην Άμφισσα στη γιορτή που είχαν διοργανώσει οι νέοι «Πραίτωρες» γιά να το γιορτάσουν, ενώ εκείνη την στιγμή η Πάρνηθα καιγότανε.

Βέβαια τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης με πρώτο το ΠΑΣΟΚ αντέδρασαν σ΄αυτή την ενέργεια της κυβέρνησης. Όπως συνήθως φώναξαν εντός και εκτός Βουλής, διαμαρτυρήθηκαν στα ΜΜΕ αλλά τελικά το κατάπιαν. Το ΠΑΣΟΚ μάλιστα, διά στόματος Παπανδρέου, υποσχέθηκε πως αν γίνει κυβέρνηση θα καταργήσει την Αγροφυλακή. Μην το πιστεύετε. Το μόνο που θα κάμει ο κ. Παπανδρέου, αν εκλεγεί, είναι να τους βάψει «πράσινους». Το τι μέλει γεννέσθαι θα το δούμε στο σύντομο μέλλον.