creece

Last up date
05.01.2015

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios

Στις Αμαρτίες του Καιρού μας (7ο)
«Prost, Europa! Prost! -Στην υγειά σου, Ευρώπη στην υγειά σου!»
Χαμένα χρόνια βυθισμένα σε θεάτρων χαμένα όνειρα
Παραλληλίζοντας τα δρώμενα της «ΕΕ» των Σοδόμων και Γομόρρων

Αφιέρωμα από τον επαναπατριζόμενο Πολίτη Βάιο Φασούλα

 Στο απέραντο παράλογο θέατρο της «Ε.Ε» (ευρωπαϊκή ένωση, δυστυχώς, με εισαγωγικά), στο άδειο από θεατές αλλά γιομάτα τα προσκήνια και τα παρασκήνια από γκρουπούσκουλα αλχημιστών, επονείδιστων μαξιμαλιστών, εραστών του εκφαυλισμού όλων των ειδών και μεγεθών, μια κομπανία ανήθικων «καλλιτεχνών», παίζουν τα παράλογα θέατρά τους στις πλάτες των Πολιτών και των λαών. Καλυμμένες οι… παραστάσεις τους με άυλες κουρτίνες, γαρνιρισμένες με «δημοκρατικές» μεταξωτές κορδέλες και δαντέλες, όμοιες με εκείνες που συγκρατούν τα εσώρουχα μιας πόρνης, παρουσιάζουν τα έργα τους στις διαμορφωμένες πλέον κοινωνίες των πληβείων, «αγέρωχοι» μεν, τρομοκρατημένοι δε από τις βοές που αφήνουν οι ασυγκράτητοι αγκρισμένοι ποταμοί των πληβείων.

 Θέατρο που ξεκίνησε τις ανήθικες παραστάσεις του από το πρώτο μισό του περασμένου αιώνα έχοντας ως προμετωπίδα δημοκρατικά λάβαρα και σύμβολα…, (το ίδιο έκανε και ο Χίτλερ…,) προκειμένου πρώτα να παγιδεύσει τους λαούς και στη συνέχεια να τους στρωματοποιήσει, όπως το ζούμε σήμερα. Η ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου από το φασιστικό κέντρο-γκέτο της Ευρώπης ολοκληρώνεται σήμερα δείχνοντας τα πραγματικά τους πρόσωπα και η «ενωμένη» Ευρώπη και οι όναγροι πατρίκιοι που την χειρίζονται όπως οι μαστροποί την πόρνη.

 Πάντα λέγαμε για την Ενωμένη Ευρώπη πριχού ακόμα ξεμυτίσει και ανεπανόρθωτα παραστρατήσει με τα ανήθικα άλματά της και φτάσει (έφτασε) να γίνει μια από κάθε άποψη ευρωκόλαση. Εξού και ο αντιευρωπαϊσμός που διευρύνεται με ταχύτητα όσο και ο φασισμός που εκκολάπτεται στα δικά της «σύγχρονα» πρότυπα:

 «Ευρώπη, στην υγειά σου! Ευρώπη στην υγειά μας! Οι λαοί σου, μέσα από χίλιες αντιξοότητες και αδυναμίες των κυβερνήσεών τους, θα αγωνιστούν για την προκοπή σου που είναι και δική μας. Είτε οι κυβερνήσεις τους είναι σοσιαλιστικές, είτε συντηρητικές, είτε όποια αντιπολιτευόμενα κόμματα που σηματοδοτούνται για κράχτες, εμείς θα σε πάμε μπροστά». (Τάδε έφη «Μια κατακλείδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση!» 17.03.1999)    

 Μετά από κάποια χαμένα χρόνια βυθισμένα σε χαμένα όνειρα κλείναμε με έναν επίλογο, που πόναγε, λέγοντας μεταξύ άλλων και τούτα:   

          «Όσο κι αν φαίνεται «τραβηγμένο», θα τολμήσουμε να πούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εκ των πραγμάτων, που η ίδια έχει «στρώσει», τραβά ντουγρού προς τα «άκρα». Ποιο θα είναι αυτό (δεξιό, αριστερό, «ακέφαλο» από κόμματα και «ταγούς») θα το κρίνει ο χρόνος. Υπάρχει όμως κι ένα άλλο «άκρο» που μπορεί να ανατρέψει τη ροή των ατέρμονων πραγμάτων. Κι αυτό, το «άκρο», είναι ο παντοτινός εχθρός της καθεστηκυίας τάξης: Ο πολιτισμός!... Επίσης λέγαμε (γράφαμε) «Prost, Europa! Prost! Στην υγειά σου, Ευρώπη στην υγειά σου!» αλλά σήμερα θα το «κόψουμε», επειδή δεν αξίζει η τιμή που τις δίνουμε να… πίνουμε στην υγειά της. Δε θα πάψουμε βέβαια να ασχολούμαστε μ’ αυτό το έκτρωμα του νεοφιλελευθερισμού - έτσι το βλέπουμε εμείς και ειδικά για τη Χώρα μας, την Ελλάδα- και εν κατακλείδι θα πούμε πέντε κουβέντες σαν «ευρωπαϊκό επίλογο». Κι αυτό το λέμε με πικρία διότι δε βλέπουμε καμία καλυτέρευση, καμία αλλαγή, τουλάχιστον κανένα «φρενάρισμα» που να επιτρέψει ακόμα και την ουτοπία να διαπραγματεύεται στα αλώνια της «ελεύθερης» αγοράς με την ελπίδα που θα μπορούσε, ίσως, να μας πάει ένα βήμα πιο πέρα.» (Ε.Ε. 02.14 2006 Εν ονόματι της Ευρωπαϊκής  Ένωσης επιτρέποντα όλα (18ον) Ευρωπαϊκός επίλογος)

 «Απαισιοδοξία, ανησυχία και οργή των ευρωπολιτών ενάντια στο ευρωθεαθήναι, στην αλαζονεία και στον κομπασμό. Η «χρυσή» εποχή της δεκαετίας του 1970, έχει προ πολλού παρέλθει. Ό, τι μέσα από θυσίες απόκτησαν τα κατώτερα λαϊκά στρώματα, καλούνται τώρα να τα επιστρέψουν. Αυτά, όσο αφορά τα τελευταία τεκταινόμενα στην Ελλάδα. Γενικότερα: Στον ρου του ευρωπαϊκού «γίγνεσθαι» οδηγούνται όλες οι Χώρες της Ε.Ε., άλλες λιγότερο, άλλες περισσότερο και ιδιαίτερα οι φτωχότερες και πληθυσμιακά μικρότερες, προς την καταστροφή. Η δαμόκλειος σπάθη της Ε.Ε., σπάθη του στεγνού και απάνθρωπου κεφαλαίου, ήδη θερίζει φτωχούς και μεσαίους, δημιουργεί αδιαπέραστη φτώχεια και ανεργία, χάρη στα κυριολεκτικά σφαγμένα μεταναστευτικά κύματα εκκολάπτει με μαθηματική ακρίβεια τις κοινωνικές εκρήξεις, δημιουργεί ρατσιστικές έριδες στο μωσαϊκό τής τάχα, πολυπολιτισμικότητας, στήνει αδιαπέραστα δίχτυα αποπροσανατολισμού και ισοπεδώνει τις έννοιες ειρήνη και ανθρώπινα δικαιώματα».(Από το: Prost, Europa!  -Οξύμωρες Ευρωπαϊκές φάσεις και αντιφάσεις (2ο) 20.11.2009)

 Θα κλείσουμε με ένα απόσπασμα της προτελευταίας δεκαετίας του 20ου αιώνα με το ίδιο πνεύμα που ξεκινήσαμε με το «Στο απέραντο παράλογο θέατρο της ΕΕ…

«… τραβώντας την άυλη κουρτίνα, τη γιομάτη μπογιές και μασκαραλίκια που φοράς, την κάνω πέρα, για να δω τον κόσμο και το θέατρο και αμέσως μία άλλη από βελούδο, μετάξι και με χρυσά κρόσσια παρουσιάζεται περήφανη στεφανωμένη με κείνο το απλησίαστο «Εγώ» σου και οι «καλλιτέχνες» ετοιμάζονται να παίξουν τους ρόλους τους, που δεν έχουν καμία διαφορά από τους κλόουν στο τσίρκο,

που παριστάνουν τις μαϊμούδες, κάνοντας κωλοτούμπες να βγάλουν το ψωμί τους δείχνοντας τα κόκκινα μεριά τους.

Ντυμένος ο τόπος της παράστασης κατά πώς ταιριάζει: προβολείς από πάνω, προβολείς από κάτω, στημένοι σε ψεύτικα πόδια και από πάνω τους οι γλόμποι να γυαλίζουν απ’ την ακτινοβολία τις φαλάκρες τους, λες και καταυγάζονται με εξωγήινο φως.

Κι όταν καμιά φορά βραχυκυκλώνονται τα σύρματα και γίνεται σκότος,

μοιάζουν σαν βιδωμένα κοκαλόδοντα σε μασέλες που χορεύουν κροταλίζοντας

το χορό της ανθρώπινης ρητορείας ή σαν γύπες πάνω σε γυρτά παλούκια,

τα αργοκαμένα απ’ την ανάσα της ερήμου και του χαμηλού ήλιου

καραδοκώντας να περάσει μια εξαντλημένη καμήλα για να επιτεθούν…»

 Η «ΕΕ» των βαρβάρων, των τραπεζών και των οικονομικών πολέμων, της εξαφάνισης εθνών, πολιτισμών και λαών το έχει φάει το ψωμί της. Στις Χώρες του …ευρωπαϊκού Νότου έχει επιβάλει το φασιστικό της μενού. Η διάλυση της και η αμέσως ανασυγκρότησή της σε μια Ομόσπονδη Ευρώπη που θα σέβεται τους λαούς και τις ιδιαιτερότητές τους επιβάλλεται. Σε διαφορετική περίπτωση βάσει των δρωμένων της «ΕΕ» των Σοδόμων και Γομόρρων, η διάλυσή της θα συμβεί χωρίς προϋποθέσεις ανασυγκρότησή της. Οι λαοί, όπως της Ελλάδας και της Κύπρου, δε θα πεθάνουν αν πεθάνει το ευρώ. Τώρα πεθαίνουν και τώρα πρέπει να αντρέψουν τις κυβερνήσεις εκτρώματα που μας εκτοπίζουν, που μας λεηλατούν, που μας αυτοκτονούν, που μας θέλουν τυφλούς και απάτριδες… (Και καλό μήνα…!)

Ε.Ε. Ελλάδα, Τρίκαλα,  Μάρτιος 31  2013  pelasgos@fasoulas.de   www.fasoulas.de