creece

Last up date
20.04.2008

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c

Θέλει η άνοιξη αγάπη…

 

Καλημέρα χελιδόνια,
για χαρά σας αετοί
και σ’ εσάς ω, περιβόλια
π’ ομορφαίνετε τη γη

Λιώσαν όλα πια τα χιόνια,
άνθισαν και τα κλαριά
κι η ζωή ξαναγεννιέται
κι όλους μας χαμογελά

Ω εσείς, θνητοί ανθρώποι
νιώσετε για μια φορά,
της ανοίξεως το θάμα,
πάρτε το στην αγκαλιά   

θέλει η άνοιξη αγάπη,
των ανθρώπων ζεστασιά
για να ακουστούν και πάλι
τα γλυκόλαλα πουλιά

Γερμανία 08.02.2002 Β.Φ.

 

Για τα παιδιά σας,
για τα εγγόνια σας,
για τους γονείς σας,
για τους φίλους σας,
για τους έρωτές σας,
μα ποιο πολύ απ’ όλα για τη ζωή

  

dove2
Banner-vaios

ΕΡΑ 5, Φωνή της Ελλάδας, Δίκτυο χωρίς σύνορα 02/11/2004, 9μ.μ.

 

Από την Ελευθερία Μπέλμπα

 Στην ραδιοφωνική εκπομπή της ΕΡΑ 5, Φωνή της Ελλάδας, δίκτυο χωρίς σύνορα, στις 02.11.2004 21.00, απ’ αφορμή τη βράβευση του βιβλίου του Βάιου Φασούλα «Στ’ αχνάρια της ζωής» από τους δημοσιογράφους, Νώε Παρλαβάντζα και Γιώργο Πενταράκη, καλέστηκαν (τηλεφωνικώς) ο κ. Παναγιώτης Τρανούλης «Πνευματική Εστία», ο οποίος αναφέρθηκε στο ιστορικό και αξιόλογο έργο που επί πολλά χρόνια συντελείται από την «Πνευματική Εστία». Ο κ. Παναγιώτης Τρανούλης απαντώντας στις δημοσιογραφικές ερωτήσεις απέσπασε τα θερμά συγχαρητήρια για την αξιόλογη και μοναδική προσφορά ιδιαίτερα στο χώρο της ελληνικής διασποράς.

 Η δεύτερη καλεσμένη κ. Ελευθερία Μπέλμπα, συγγραφέας, φιλόλογος και κριτικός αναφέρθηκε γενικά στο έργο του Βάιο Φασούλα:

 Το έργο του Βάιου Φασούλα, μεγάλο και πραγματικά αξιόλογο, με έκδηλη τη σημασία της ελληνικότητας διακρίνεται σε ποιητικό και πεζό και μπορούμε να καταδείξουμε την αξία του.

Θα αναφερθώ αρχικά στο πρώτο, όπου επισημαίνονται στοιχεία που πιστοποιούν την ποιότητά του. Έτσι παρατηρείται στην ποίησή του έντονος λυρισμός, κάνει χρήση του έμμετρου λόγου συχνά με ομοιοκαταληξία, ειδυλλιακές περιγραφές κι εντυπωσιακές εικόνες. Ενδεικτικά τα λυρικά σημεία με την αλληγορία, το φυσικό στοιχείο παρόν να συμπορεύεται με τις εκάστοτε παραστάσεις, ενώ πραγματεύεται έννοιες υψηλές, ηθικές αξίες, με έμφαση στον ανθρωπισμό, την ειρήνη, τον έρωτα και κυρίως τη σημασία της ελληνικότητας με τα κληροδοτήματά της διάχυτη σε όλον τον κόσμο.

 Όσον αφορά εξάλλου το πεζογραφικό έργο του, ο Βάιος Φασούλας είναι καλός ψυχογράφος, παριστάνει τους ήρωες να βιώνουν το προσωπικό τους δράμα, μέσα από τις εμπειρίες, τους αγώνες τους, να συμμερίζονται την αναγκαιότητα της προσαρμογής στα δρώμενα, κυρίως να παλεύουν για την επιβίωσή τους κι ωστόσο να υψώνονται σε αντιπροσωπευτικές φιγούρες της εποχής τους. Επιπρόσθετα σηματοδοτούνται στοιχεία κοινωνικά-πολιτιστικά, αφού τα κείμενά του αποτελούν μαρτυρίες μιας ορισμένης ιστορικής εποχής σημαντικής για τη χώρα μας. Ενδιαφέρον κρίνεται και ο πολιτικός προβληματισμός με την κατάθεση του σκεπτικισμού μέσα σε μια οπτική της ωριμότητας της πολιτικής σκέψης και την απομυθοποίηση του φανατισμού. Σημειώνονται και ηθογραφικά στοιχεία, όπως η σήμανση των ηθών, των εθίμων, της παράδοσης της ελληνικής επαρχίας συγκεκριμένων περιόδων. Επίσης ο συγγραφέας κάνει αναφορά σε δεδομένα της καθημερινότητας, αντικείμενα και φάσεις ζωής ακόμα, που εμπλουτίζουν τις παραμέτρους της ιδιοσημίας των χαρακτήρων που παρελαύνουν στα κείμενά του, φωτίζουν τα αίτια των συνθηκών και θεωρούνται τελικά στοιχεία του νεορεαλισμού. Η γλώσσα του πηγαία, με ρεαλισμό στην περιγραφή, ενδεικτική είναι η χρήση του τοπικού ιδιώματος που σήμερα τείνει να εξαφανιστεί από πολλές περιοχές της χώρας μας, ενώ κυριαρχεί η σαφήνεια, η λιτότητα. Στα διαλογικά μέρη χρησιμοποιείται η δημοτική, καθαρή λαϊκή έκφραση, με στόχο την αμεσότητα, τη γλαφυρότητα και τελικά ο λόγος είναι μεστός, καθαρός.

 Στη συνέχεια αναφέρθηκε ο Βάιος Φασούλας λέγοντας μεταξύ των άλλων και τούτα: 

Αγαπητοί φίλοι πριν πούμε ότι πούμε επιτρέψτε μου να σταθώ εν τάχει στα πεπραγμένα, που στις 24 Οκτωβρίου 2004 έλαβαν χώρα στην Αθήνα στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία όπου η Πνευματική Εστία βράβευσε δυο ομογενείς συγγραφείς,  ο ένας εκ των δυο ο ομιλών.

 Πρώτα απ’ όλα να ευχαριστήσω όλους σας στην ΕΡΑ 5 για τη φιλοξενία και τις ευχές σας, επίσης, από τη θέση αυτή, να ευχαριστήσω όλες τις φίλες και φίλους που μου στείλανε τις ευχές τους απ’ όλα τα σημεία του Πλανήτη, τα μέλη και φίλους της ΕΕΛΣΠΗ και τέλος για μια φορά ακόμα ευχαριστώ τον πρέσβη της ελληνικής λογοτεχνίας, κ. Παναγιώτη Τρανούλη -που μου ’δωσε την ευκαιρία να λάβω μέρος στο διαγωνισμό- τον δικό μας Πρέσβη, όπου για πολλοστή φορά, από τη μια, επέτρεψε τη λογοτέχνιδα Μούσα να σεργιανίσει στα δικά μας λιβάδια και να μας χαμογελάσει και από την άλλη να αφήσει πίσω του μεγαλόστομες ρητορείες ταγών και ιθυνόντων της μητέρα Ελλάδας και ως πνευματικός πυρπολητής να ορμήσει στο χώρο μας κάνοντας να αστράψει. Πολλές φορές ακούσαμε θεαματικές ρητορείες με αναφορές στα γράμματα και για διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις και σαν παράδειγμα μεταφέρω μία εντυπωσιακή επί των ημερών τού κ. Κώστα Σημίτη, που κάπου, κάποτε έλεγε:

 «..Η βράβευση των δημιουργών είναι πριν απ' όλα γιορτή. Γιορτή βιβλίου, γιορτή της δημιουργίας, γιορτή της ανάγνωσης. Γιορτάζουμε για τη χαρά που νιώθουμε απολαμβάνοντας τη λογοτεχνική δημιουργία μετέχοντας ως αναγνώστες στην εμπειρία του κειμένου, συνδιαλεγόμενοι με το συγγραφέα, ανιχνεύοντας τον εαυτό μας, μετατοπίζοντας όλο και πιο πολύ τα όρια της φαντασίας μας. Δεν θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω: Σε πείσμα της περιρρέουσας μεμψιμοιρίας, η Ελλάδα της δημιουργίας υπάρχει.» Ο κ. Τρανούλης, εδώ και χρόνια, τέτοιου είδους θεωρίες τις κάνει πράξη».

 Κλείνοντας ο Β.Φ. στο μήνυμά του προς τους συγγραφείς ανέφερε ότι «κανείς δεν πρέπει να πτοείται και να απογοητεύεται για το έργο τους που δέχονται μια απαράδεκτη αδιαφορία» καλώντας τους ταυτόχρονα σε πνευματική πάλη διότι «οι συγγραφείς πρέπει να έχουν και πολιτικό λόγο και οφείλουν να έχουν και όχι να περιορίζονται μόνο στα γραφτά τους. Ποιος θα διαβάζει τα βιβλία μας αν πρώτα δεν αλλάξουμε τον κόσμο, αν δε σταματήσουμε να κοιτούμε τηλεόραση και να διαβάζουμε σαχλά και διάφορα πορνό και εγκληματικά. Πιστεύω στη νέα γενιά, αυτή τη σημερινή, που όλοι μας χαρακτηρίζουμε με «κοσμικά» επίθετα. Αυτή η νέα γενιά θα αποτελέσει την κοινωνία του αύριο».

Για τη μεταφορά της τηλεφωνικής συνέντευξης στο γραπτό λόγο, Ελευθερία Μπέλπμα.

Έδεσσα 04.11.2004