creece

Last up date
18.10.2009

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios

Το Νόμπελ Ειρήνης του 2009 στον Μπαράκ Ομπάμα

Γράφει ο Πολίτης Βάιος Φασούλας

Ειρηνοποιοί άνθρωποι, ευτυχώς, υπάρχουν στον Πλανήτη μας. Θα τους δει κανείς στις διαδηλώσεις ενάντια στον Πόλεμο και υπέρ της ειρήνης. Σε μύριες άλλες κοινωνικές και περιβαλλοντολογικές δραστηριότητες. Θα τους δούμε ματωμένους  από τα όργανα της… τάξης γιατί διαταράσσουν την …ησυχία.  Και αν πάμε και στα νεκροταφεία εκεί θα δούμε πολλούς. Και στρατιώτες και Πολίτες και γυναικόπαιδα και νοικοκυριά κατεστραμμένα και «λαθρομετανάστες» που διώκονται από τον τερατόμορφο θεό του Πολέμου και των βρώμικων συμφερόντων. Και αν κοιταχτούμε  και στα μέσα μας, οι πιο πολλοί είμαστε από ραδιενεργά στοιχεία άρρωστοι. Μύριοι αγωνιστές από κάθε Χώρα και Λαό με πρωταρχικό τους στόχο και σκοπό: την Παγκόσμια ειρήνη. Ανάμεσά τους πρυτανεύει και ο πολύμορφος, πολυτάλαντος και  καυστικός Λόγος, η Μουσική, οι Πίνακες που απεικονίζουν την ειρήνη και άλλες τέχνες.

Στον ρου της ειρήνης οδεύουν όλοι οι λαοί.«Προνομιούχοι» και μη. Μαύροι, Λευκοί, Κίτρινοι. Καθημερινό τους μέλημα ή επικράτηση της ειρήνης. Απ’ αυτή εξαρτώνται  ΟΛΑ: Πόλεμος, «Μετακίνηση» πληθυσμών, Μίση και πάθη μεταξύ των Λαών, «Τρομοκρατία»,- υποκατάστατο της ειρήνης, Κλίμα, Ανεργία, Φτώχεια, Αρρώστιες, και βεβαίως στο μαγκανοπήγαδο του μεγάλου κεφαλαίου τη θέση των γομαριών την έχουν πάρει οι άνθρωποι. Όλα αυτά και άλλα πολλά που αφορούν τη ζωή του κάθε Πολίτη φτιάχνουν την… ειρήνη.

Λοιπόν, ξεχάσαμε να βάλουμε και την ανθρώπινη τρέλα. Τη δική μας. Κοντέψαμε να χαζέψουμε ακούγοντας πως το Νόμπελ Ειρήνης του 2009 πήγε στον Αμερικανό Πρόεδρο, Μπαράκ Ομπάμα!! Βέβαια δεν είμαστε εμείς που δίνουμε τα βραβεία και πολύ περισσότερο δεν μας πέφτει λόγος να κρίνουμε την Επιτροπή η οποία, όπως διαβάζουμε σε διάφορα φόρουμ, τονίζει μεταξύ άλλων:

«Βραβεύσαμε τον Ομπάμα για όλα όσα έκανε και οι λαοί, οι ηγέτες και τα έθνη θα πρέπει να ανταποκριθούν με θετικό τρόπο στη βράβευσή του».

Στη http://www.dwelle.de/dw/article/0,,4780362,00.html διαβάζουμε:

«Το βραβείο Νόμπελ είναι για τον Ομπάμα κίνητρο προς δράση. Με την σεμνή του αντίδραση, ο Αμερικανός πρόεδρος ευθυγραμμίστηκε με το κοινό αίσθημα στη χώρα  του. Οι περισσότεροι Αμερικανοί αντιδρούν μάλλον αμήχανα. Πολλοί δηλώνουν ξαφνιασμένοι από την απόφαση της Επιτροπής των Νόμπελ, με δεδομένο ότι ο πρόεδρός τους δεν έχει παρά εννέα μήνες στην εξουσία και στο διάστημα αυτό δεν έχει να παρουσιάσει πολλά χειροπιαστά επιτεύγματα. Στο πνεύμα αυτό και οι δηλώσεις πολλών Αμερικανών: «Νομίζω ότι αυτό το βραβείο ήλθε πολύ νωρίς στην πολιτική του σταδιοδρομία. Υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που έχουν προσφέρει πολύ περισσότερα στην υπόθεση της ειρήνης. Ας ελπίσουμε ότι θα αποδείξει ότι δικαίως τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης», μας δήλωσε μια γυναίκα στην Ουάσιγκτον».

Τις απόψεις μας τις καταθέσαμε στις πρώτες αράδες. Να μην επαναλάβουμε τα ίδια. Μόνο που δεν γνωρίζουμε πώς, ποιος και πότε θα έρθει η ειρήνη στη Μέση Ανατολή, στην Κεντρική Ασία κ ά. Θεωρούμε ότι η απόφαση της Νορβηγικής Επιτροπής να βραβεύσει τον Αμερικανό Πρόεδρο με το Νόμπελ Ειρήνης ήταν λάθος.

Κλείνοντας, μιας και έγινε κουβέντα για βραβεία και ειρήνη, ας μου επιτραπεί να παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα από το:

«Σταματήστε τον Πόλεμο, άνθρωποι!»

Στον ρυθμό του Πολέμου, προς κάθε σκεφτόμενο / άνθρωπο και προς κάθε κατεύθυνση,

επιστρατεύω το Λόγο και κράζω:

Ε! Εσείς, άνθρωποι, υπερόπτες, σαδιστές και κακούργοι / Εσείς που δεν μπορείτε πια να κρύψετε

στις δολοφονικές μάσκες τις μαύρες ψυχές σας / Εσείς, οι πέρα του Ατλαντικού,

που μαυρίσατε τους ουρανούς με φτερωτά πουλιά πυρός και με σκληρό ατσάλι 

Κι εσείς οι από δω, της γηραιάς Ευρώπης, δειλοί και υποκριτές,

που συνηγορείτε και μιμείστε τον Πόντιο Πιλάτο / Με τους «μοντέρνους» βάρβαρους,

που σφάζουνε και γδέρνουνε τον Κόσμο μας, μπλεχτήκατε, καημένοι… 

Σταματήστε τον Πόλεμο, άχαροι  / Παύσατε πυρ, άθλιοι, φονιάδες κι αφουγκραστείτε

Τις βόμβες σας που ρίχνετε, σα να’ ναι κομφετί, τον Κόσμο μας χαλάτε 

Δεν το αντιληφθήκατε, γιοι πολεμοχαρών θεών / Πού βρήκατε το δικαίωμα να σπέρνετε τον όλεθρο; / Και τα παιδιά μας που μας κράζουν και ρωτούν:

Μάνα! Πού είναι η ζωή;» (25.03.2003. ΒΦ)

Ε.Ε. Ελλάδα, Τρίκαλα, Οκτώβριος 10 2009 pelasgos@fasoulas.de   www.fasoulas.de