creece

Last up date
05.01.2015

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios

Η Αποκριά πέρασε οι μασκαράδες παραμένουν!
Στη δίνη των ευτράπελων και σοβαρών πραγμάτων παλιά και τώρα

Από τον αντιμνημονιακό Πολίτη Βάιο Φασούλα

(Από την «ευρωμητέρα» Γερμανία, γράφαμε στις 13 του Μάρτη του 2000, το αποκριάτικο σχόλιο που ακολουθεί, το παραθέτουμε ατόφιο, σημειώστε τις… διαφορές (όχι τις καρναβαλίστικες, αυτές έχουν τον εμπορικό τους χαρακτήρα) μεταξύ του τότε και του σήμερα, αλλάξτε μόνο ονόματα ανθρώπων και κομμάτων και με την ακολουθά των δικών μας σαρακοστιανών ευχών διαβάστε:)

Όσο κι αν η Αποκριά έρχεται από πολύ μακριά και έχει τη δική της χάρη, η καθημερινή μας αποκριά δεν μπορεί να έχει αντικαταστάτη. Ακόμα κι αν με την παρουσία της μας ενθουσιάζει και μας ξεφαντώνει -σε κάποιες περιπτώσεις μέχρι ξεβιδώματος- αντικαθίσταται απ’ το καθημερινό καρναβάλι, τα μασκαραλίκια και τους μασκαράδες. Και τι μασκαραλίκια! Και τι μασκαράδες δεν έχουν να παρουσιάσουν τα εφήμερα καρναβάλια φορτωμένα στις ράχες όλου του κόσμου! Από ανεργία, «σεξ», εμπόριο και ναρκωτικά, μέχρι πείνα, αρρώστια, πόλεμο, θάνατο, «εκσυγχρονισμό» και τρομοκρατία. Γι’ αυτό και σε ορισμένες περιοχές, η Αποκριά, έχει ατονήσει. Κι όπου έχει ακόμα παρουσία, οφείλεται σε ανθρώπινα μιάσματα-φιγούρες, που γίνονται μασκαράδες επί μονίμου βάση. Και εκτός από την Αποκριά με όλα τα παράγωγά της, για την απανταχού χριστιανική επικράτεια έχουμε και τη Σαρακοστή που, εν ονόματι της Χριστιανοσύνης, δίνει τη δική της διάσταση και ευκαιρία να συγχωρούνται οι άνθρωποι μεταξύ τους, να ξεχνούν τα πάθια τους και να αγαπιούνται.

     Εξού και ο Ρωμαιοκαθολικός ποντίφικας Πάπας Ιωάννης ο δεύτερος ζήτησε συγνώμη αφήνοντας μίση και πάθη να λιώσουν στα απέραντα πηγάδια της αδελφοσύνης και της αγάπης. Τώρα από πού ζητά συγνώμη ο Πάπας, εμείς κάπως μπερδευόμαστε. Απ’ το Θεό ή απ’ τους ανθρώπους; Δε θα σχολιάσουμε γιατί σεβόμαστε όχι βέβαια τον Πάπα αλλά το Θεό, αλλά δεν μπορούμε να κρύψουμε την εντύπωση που μας προξένησε αυτή η μεγάλη στροφή προς το Θεό. Όμως θα στέλναμε με δυο λόγια ένα μήνυμα στον άγιο Πάπα για τη μετάνοια του: Όσοι αγαπούν και σέβονται το Θεό και τους νόμους του, εξίσου πρέπει να αγαπούν και σέβονται και τον Άνθρωπο. Δεν τον ξεχωρίζουν σε τάξεις. Δεν ευλογούν όπλα καθολικών… σταυροφόρων τα οποία στρέφονται ενάντια σε ορθόδοξους χριστιανούς και τους φονεύουν. Δε συμβάλλουν στη δημιουργία ρατσιστικών καθεστώτων υπό την αιγίδα και την προστασία τους κι ούτε επιτρέπουν τους διαμελισμούς λαών και φυλών. Δεν επιτρέπουν σε αμετανόητους φονιάδες να προσεύχονται στο Θεό και πολύ περισσότερο να τον επικαλούνται στάζοντας τα χέρια τους από αίμα. Δεν μεταβάλλουν την θρησκεία τους σε κομμάτια μίσους χάρη γήινων συμφερόντων. Κι ακόμα δεν φανατίζουν τους λαούς να μισούν ο ένας τον άλλον επειδή πιστεύουν σε διαφορετικούς Θεούς. Και τέλος θα ρωτήσουμε. Τι έκανε για την ανατροπή ή το σταμάτημα για όλα αυτά ο Ρωμαιοκαθολικός Πάπας ως τώρα; Να γιατί εντυπωσιαστήκαμε απ’ τις δηλώσεις μετανοίας του μέσα στην Αποκριά. Μια Αποκριά που έχει εξοικειωθεί με τους ανθρώπους, που βρήκε άσυλο και φροντίδα και μετέτρεψε τη ζωή μας σε καθημερινό καρναβάλι με μάσκες και μασκαράδες.

     Να σταματήσουμε τον οίστρο με τα μασκαραλίκια της εποχής μας, ας προσευχηθούμε στο Θεό να συγχωρέσει το τέκνο του κι ας μείνουμε λίγο και στον δικό μας τόπο, όπου αποτελεί το δεύτερο μέρος της κουβέντας μας.

     Λοιπόν, ενώ η Αποκριά πέρασε οι μασκαράδες παραμένουν. Πού, πώς και πού παραμένει, αν αναρωτηθεί ή ρωτήσει κανείς, θα του λέγαμε ότι οι μασκαράδες δεν είναι μόνο οι ρασοφόροι, αλλά και οι… πολιτικοί ανά τον κόσμο, οι οποίοι, ιδιαιτέρως σε περιόδους εκλογικών αναμετρήσεων ή πολεμικών επιχειρήσεων ή άλλων ποικίλων προβοκατσιών, που καταστέλλουν τη ζωή και την κοινωνία πολύ πιο πίσω απ’ την εποχή των σταυροφοριών και την ανακάλυψη των χαρταετών, ο μασκαροπόλεμος, πλαισιωμένος με φανταχτερά κουστούμια και μάσκες έχει καταστεί πλέον εφήμερος.

Την παράταση της Αποκριάς και τους μασκαράδες τη ζούμε έντονα τα τελευταία χρόνια και σήμερα τη βλέπουμε σε μαραθώνιες μάχες… αντιπαραθέσεων, να κάνουν πόλεμο για το «ύφασμα» και την προέλευσή του(σκεφτείτε ούτε καν τα ελληνικά κουστούμια δεν προτιμούν σαν ελληνικά προϊόντα) και να γίνεται ο χαμός στις ανακατατάξεις.

Ανακατατάξεις απ’ εδώ, μετακινήσεις από κει, παλιές μάσκες πετάγονται και φοριούνται καινούριες, σύγχρονες και, για να το πούμε στη γλώσσα της «νέας εποχής», «εκσυγχρονισμένες».

     Πού και πώς θα δούμε τον… εκσυγχρονισμό; Ασφαλώς στους πολιτικούς χώρους. Άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο είναι μασκοφορεμένοι ή αν θέλετε μασκαρεμένοι. Συμπαγή η μάσκα σε μερικών πρόσωπα, που θέλουν να λέγονται και αρχηγοί, παρουσιάζουν το μακάβριο μασκαρεμένο πρόγραμμά τους. Εμείς πάντως έτσι τους βλέπουμε. Και δε βλέπουμε μόνο αυτούς, αλλά και πολλούς μιμητές, που ξεφυτρώνουν σαν κλωνοποιημένα μανιτάρια μέσα απ’ τους χώρους τους, χώρους που δεν προσφέρουν μεγάλο μασκαρεμένο θέαμα και αναρριχούνται σε μεγαλύτερους για να προσφέρουν το δικό τους νούμερο. Και καλά, ντε, να χωνέψουμε τις μεταπηδήσεις ορισμένων, που θυμίζουν αυστραλιανά καγκουρό ή μαϊμούδες της Αφρικής και ξεπηδούν απ’ τους θάμνους στα δέντρα, όπως τους είδαμε και θα τους βλέπουμε για αρκετές ημέρες. Να δεχτούμε και να χωνέψουμε αυτές τις ανακατατάξεις πολιτικών προσώπων μεγάλων κομμάτων, που αφορούν ξεχασμένους και αποκαρδιωμένους, πικραμένους και απογοητευμένους, γι’ άλλους γιατί οι ιδέες απανθρακώθηκαν, γι’ άλλους που δε χρειάζονται ιδέες, αλλά προσωπική καριέρα και αποφασίζουν να αλλάξουν τις μάσκες τους. Αλλά εδώ το φαινόμενο δε παρατηρείται μόνο στους χώρους των μεγάλων κομμάτων, αλλά και στους χώρους της Αριστεράς και μάλιστα πιο έντονα όταν κάποια καγκουρό, όπως προαναφέραμε, αφού πέρασαν τις εξετάσεις σε λαϊκά σχολεία πηδούν απ’ τα Αριστερά προς τα Δεξιά. Και αυτό πράγματι μας κάνει εντύπωση, ίσαμε εκείνη του Πάπα, και ιδικά στο χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς, που όπως μαθαίνουμε ο καρνάβαλος με τα πολλά χρώματα ακούμπησε και στις δικές της πόρτες και άρπαξε μερικούς. Τώρα βέβαια άλλο πράγμα ο θάμνος, άλλο πράγμα το δέντρο. Άλλο πράγμα ο «εκσυγχρονισμός» άλλο πράγμα η ιδέα. Άλλο πράγμα ο Αριστερός και άλλο πράγμα ο «σοσιαλιστής-εκσυγχρονιστής» Και καλά κάνουν μερικοί που φεύγουν και απαλλάσσουν την Αριστερά από μια καιροσκοπική μετάγγιση γάγγραινας, έστω και καθυστερημένα. Πιστεύουμε ότι τέτοια συμβάντα όχι μόνο δεν πτοούν το ΣΥΝ αλλά ενθαρρύνουν το ανάστημά του. Ωστόσο έχουμε μια απορία, και αναφερόμαστε στο ΣΥΝ, απευθυνόμαστε σ’ αυτόν και ρωτάμε ένα πράγμα: Καλά, με το ζόρι παντρειά δε γίνεται και, ευτυχώς. Όμως αυτές τις τάσεις καιροσκοπικών «αλμάτων» δεν μπόρεσε εγκαίρως να τις αντιληφθεί ο ΣΥΝ; Ποιος θα μας δώσει μια απάντηση σ’ αυτό; Τα καρναβάλια της φραμασονίας, οι πιστοί στις ιδέες της Ανανεωτικής Αριστεράς ή οι οπορτουνιστές; Θα προτιμούσαμε μια απαντησούλα και από τους τρεις …, (για τα σημερινά δρώμενα τροϊκανούς…,) έτσι που να ολοκληρώσουμε τις απόψεις μας για τα καγκουρό της «νέας εποχής». Λοιπόν, τι λέτε, δεν παραμένουν οι μασκαράδες και μετά την Αποκριά;

Εν κατακλείδι, κατά τη δική μας άποψη, οι καλλίτεροι, από πλευράς ασχήμιας, μασκαράδες είναι οι αρχηγοί των τριών μνημονιακών κομμάτων και είναι άξιοι συγχαρητήριων όπου δείχνουν τα πρόσωπα τους χωρίς μάσκες

Χρόνια Πολλά!

Ε.Ε. Ελλάδα, Τρίκαλα, Μάρτιος 16  2013  pelasgos@fasoulas.de   www.fasoulas.de