baum06

Last update
15.12.2005

new
new
new
new
new

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios
creece

 η καινούργια σελίδα θα ανανεώνεται συνεχώς.

Στον καιρό της ΕΕΛΣΠΗ...

 

Οπωσδήποτε, αποτελεί τιμή για τον Ελληνισμό της Διασποράς και για την Λογοτεχνών των Πέντε Ηπείρωνάλιστα σε διαγωνισμό κύρους και παγκόσμιας ακτινοβολίας, όπως είναι αυτός του Ιδρύματος Τρανούλη. Όπότε τα συγχαρητήρια προς τον Βάϊο Φασούλα (Γερμανία) και την Άννα Χρηστάκη δεδομένα, όπως δεδομένη θα πρέπει να είναι και η επίσημη αναγνώριση της ΕΛΣΠΗ από την ελληνική πολιτεία.

Για την ιστορία, ο διαγωνισμός του Ιδρύματος Τρανούλη, διαθέτει αρκετό κύρος καθʼ όσον το Ίδρυμα δεν δείχνει να βρίσκεται υπό την ομηρία κάποιας παρεούλας, ούτε μοιράζει τα βραβεία του έναντι κάποιας δωρεάς...

Είναι ένας διαγωνισμός κύρους και η υπόθεση για το πού θα πάνε τα 30.000 ευρώ, αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα για την τελική απόφαση. Το γεγονός και μόνον ότι το πρώτο λογοτεχνικό βραβείο δόθηκε και πέρυσι και φέτος σε ομογενείς, αυτό σημαίνει πολλά πράγματα...

Πέρυσι βραβεύτηκε ο Γαβριήλ Παναγιωσούλης (ΗΠΑ) και φέτος ο Βάϊος Φασούλας (Γερμανία) και η Άννα Χρηστάκη

Το πλέον σημαντικό γεγονός είναι πως και οι τρεις ομογενείς συγγραφείς ανήκουν και μετέχουν ενεργά στην ΕΕΛΣΠΗ. Μάλιστα, ο Βάϊος Φασούλας είναι η Και μιλάμε για μία Ένωση, μοναδική στο είδος της, η οποία παρά το γεγονός ότι έχει χτυπήσει αρκετές φορές τις πόρτες της ελληνικής πολιτείας, παρʼ όλα αυτά, η εξουσία στάθηκε ανίκανη να κοιτάξει κατάματα εκείνα τα παιδιά της, που τιμούν την αγαπημένη τους πατρίδα σε όποια γειτονιά του κόσμου κι αν βρίσκονται. Μόνον για μεγάλα λόγια, συνέδρια και πανηγυράκια είμαστε...

Μακάρι, η καημένη η εξουσία, να μπορούσε να ακούσει τους χτύπους της καρδιάς του κάθε Βάϊου, του κάθε Γαβρίλη, της κάθε Άννας, που λένε ίνονται, που βλέπουν την κατάντια και πικραίνονται...

Πράγματι, αποτελεί μεγάλη τιμή η βράβευση των λογοτεχνών ομογενών μας και από τούδε και στο εξής, η ΕΕΛΣΠΗ, δεν θα πρέπει να αναζητά

 

Παντελής Ξανθίδης.

Αθήνα, 27/10/04

 


Αγαπητέ Βάϊο,

 

Διάβασα τον πρόλογο του βιβλίου σου «Στʼ αχνάρια της ζωής» και αυτό που είδα, είναι ότι πρόκειται για μιά φωτογραφία σου - όπως εγώ σε ξέρω! Εσένα, που ξέρεις να βγάζεις τον καημό του «εκτός των τειχών» Έλληνα.  Εσένα που πάνω στην ψυχρή οθόνη του Η/Υ, «ζωγραφίζεις» ένα σπιτάκι και στο παραθύρι τού βάζεις ένα γεράνι της ξενιτιάς, μιά γαρυφαλλιά της εργατιάς κι από μέσα ν' ακούγεται ο καημός του Καζαντζίδη: «θα φύγω μανούλα»...

 

Πρόκειται γιά μιά δουλειά γνήσια. Αυθεντική, σαν κλεφτή πινελιά του Θεόφιλου. Συνάμα, ατόφια και βαθιά λαϊκή. Σαν νʼ ακούς τον πατριώτη σου - τον αξέχαστο Βασίλη Τσιτσάνη, να σου λέει «παρηγοριά ζητούσα ο δόλιος στη ζωή»...

 

Να κάνω μία παρατήρηση; Η μόρφωση δεν έχει καμία σχέση με τις σπουδές! Υπάρχουν σπουδαγμένοι που είναι αμορφοποίητοι (= αμόρφωτοι), όπως και ασπούδαχτοι που είναι μορφοποιημένοι
(=μορφωμένοι). Ας μην γίνεται σύγχυση... Γι
ʼ αυτό, να θεωρείς τιμή σου, που είσαι «του δημοτικού» και έχεις την δυνατότητα να διοχετεύεις το περιεχόμενο των δεξαμενών των σκέψεών σου στο χαρτί! Δηλαδή, προβαίνεις σε μία ενέργεια, που είναι κάπως ...  αδιανόητη, για αρκετούς με τήβεννο! Τα σκέτα τα διπλώματα, είναι σαν τα μοναχικά τα στρώματα...

 

Βάϊο, κάπου στον πρόλογό σου, γράφεις: « πλούσια φτώχεια»... Μʼ αυτές τις δυό λέξεις, είπες πολλά και έδωσες μία διαφορετική εικόνα στην έννοια της λέξης μεγαλοπρέπεια!

 

Γειά σου καλέ μου φίλε.

 

Ένα γράμμα  από τον δημοσιογράφο Παντελή Ξανθίδη.

 

p_xanthidis@yahoo.gr

 

Αθήνα, Σεπτέμβριος 2004