baum06

Last update
15.12.2005

new
new
new
new
new

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios
creece

 η καινούργια σελίδα θα ανανεώνεται συνεχώς.

Δικαιοσύνη και Εκκλησία.

Γράφει ο Διονύσης Κονταρίνης Νέα Υόρκη Δεκεμβρίου 14-2005

 

 Δικαιοσύνη και Εκκλησία. Δυό κύριοι θεσμοί της ελληνικής κοινωνίας που τον τελευταίο καιρό πρωταγωνιστούν στην καθημερινή ζωή της Ελλάδας. Και ο ρόλος τους δυστυχώς κάθε άλλο παρά ανταποκρίνεται στην αποστολή τους. Έξω από κάθε λογική, ηθική και τιμιότητα οι δυό αυτοί θεσμοί γιά πάρα πολύ καιρό, απασχολούν έναν ολόκληρο λαό. Το λαό της Ελλάδας, που πίστευε σ’ αυτούς  και που άλλα περίμενε και άλλα καθημερινά βλέπει να ξετυλίγονται γύρω του. Η διαφθορά και η διαπλοκή στους δύο αυτούς θεσμούς σε όλο τους το  μεγαλείο.

 Δικαιοσύνη και Εκκλησία. Δυό θεσμοί χαμένοι μέσα στη δίνη της διαφθοράς. Μιάς διαφθοράς που δεν φαίνεται να έχει κάποιο τέλος. Οπωσδήποτε η διαφθορά στην Ελλάδα δεν είναι κάτι καινούργιο. Μπορεί να πει κανείς ότι συνυπάρχει με την ιστορία της. Αμέσως μετά από την απελευθέρωση από τους Τούρκους το 1829, η διαφθορά κάνει την εμφάνησή της πάνω στο δημόσιο χρήμα που με την μορφή των υψηλότοκων δανείων έφτανε στην Ελλάδα. Στα χρόνια της μεταπολεμικής Ελλάδας η διαφθορά θα κάμει μιά πολύ πιό έντονη εμφάνιση. Η περίοδος του Εμφυλίου πολέμου χαρακτηρίζεται από μιά ιδιάζουσα έξαρση της διαφθοράς, ιδιαίτερα με την παραχώρηση από τις ΗΠΑ των πλοίων τύπου Liberty, όπου σε μιά και μόνο νύχτα κάποιοι έγιναν εφοπλιστές από το τίποτα. Κι’ αυτό θα δώσει την αφορμή στον τότε αρχηγό της Αμερικανικής αποστολής γιά βοήθεια στην Ελλάδα, την γνωστή AMAG, Ντουάϊτ Γκρίζγουολντ να πει. « Δυστυχώς στην Ελλάδα η διαφθορά μέσα στον κρατικό μηχανισμό αποτελεί μέρος του συστήματος.»

 Και η ιστορία της διαφθοράς συνεχίζεται μέχρι των ημερών μας σ’ έναν χορό πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Μεγάλοι οι πειρασμοί. Και μάλλον δύσκολο να τους αποφύγουν αυτοί που ζουν και κινούνται μέσα σ’ αυτούς τους δυό θεσμούς.

 Στο χώρο της Δικαιοσύνης οι εκπλήξεις μεγάλες. Γνωστοί δικαστές, ανακριτές, πρωτοδίκες και επώνυμοι δικηγόροι  και άλλοι βαρύνονται με το αμάρτημα της διαφθορά και με πολλά άλλα. Στο όνομα του χρήματος αθώωναν εγκληματίες. Έστηναν ψεύτικες δίκες. Και πλούτιζαν τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους. Κάποιοι προφυλακίστηκαν. Κάποιοι περιμένουν. Αλλά και κάποια διέφυγε στο εξωτερικό και μάλιστα με την βοήθεια ενός συναδέλφου της ανακριτή. «Πρόκειται γιά ένα μηδαμινό ποσοστό, αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχουν 2.500 δικαστές» είπε κάποιος υποτιθέμενος υπεύθυνος, Αγνοεί όμως ότι σε έναν χώρο όταν και ένα μώριο μόνο είναι μολυσμένο νοσεί όλος ο χώρος. Ποιός θα μπορέσει να πείσει τον απλό Έλληνα πολίτη πως έτσι είναι; Με ποιά εμπιστοσύνη ο απλός άνθρωπος θα βρεθεί στην αίθουσα κάποιου δικαστηρίου; Πως θα είναι σίγουρος πως απέναντί του είναι ένας έντιμος δικαστής που θα δει τίμια και αντικειμενικά την υπόθεσή του; Ποιός θα τον πείσει .οτι θα του αποδοθεί τίμια το δίκιο του;

 Έχει εξαγγελθεί κάποια κάθαρση στο χώρο της Δικαιοσύνης. Και έχει ήδη ξεκινήσει. Κάποιοι δικαστές που επιμένουν να παραμένουν έντιμοι, ηθικοί και απρόσιτοι στις Σειρήνες της διαφθοράς, έχουν αναλάβει να καθαρίσουν τον ιερό χώρο της δικαιοσύνης. Ήδη έχουν κλειθεί πάρα πολλοί σε απολογία και όπως λένε οι ειδικοί, οι εξώδικες κλήσεις αριθμούν εκατοντάδες χιλιάδων σελίδες. Δικαστικοί και επώνυμοι δικηγόροι σύντομα θα καθήσουν στο εδώλιο του κατηγορημένου. Θα είναι η κάθαρση έντιμη, αντικειμενική και δίκαιη; Το ευχόμεθα.

 Στην εκκλησία ή κατάσταση είναι χειρότερη. Και τούτο διότι είναι ανεξέλεγκτη. Εδώ το κράτος δεν δικαιούται να επέμβει. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος μάλλον φαίνεται να δείχνει ότι τον συμφέρει να αποφύγει αυτή τη δοκιμασία της κάθαρσης. Όμως η αλήθεια είναι πως και ο ίδιος μάλλον δεν ξέρει από που να αρχίσει. Ήδη ο άνθρωπος που ξεκίνησε το ξεσκέπασμα της βρωμιάς, ο πολύς Γιοσάκης, αρχιμανδρίτης το επάγγελμα, βρίσκεται από καιρό στη φυλακή με πάρα πολλές κατηγορίες. Μέχρι αρχαιοκαπηλία. Θαυμάστε τον.

 Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγειαλίας κ. Αμβρόσιος, με τις μεγάλες εμπορικές επιχειρήσεις έχει ήδη αρχίσει να ενοχλεί την δικαιοσύνη, την κρίση της οποίας, κατά πως φαίνεται, δεν θα μπορέσει να αποφύγει. Η επιχείρησή του με την ονομασία «ΜΕΤΟΧΙ» φαίνεται να είναι μπλεγμένη σε πολλά οικονομικά σκάνδαλα αναφορικά με την Εφορία και άλλους οργανισμούς. Ο ίδιος κατηγορείται ότι έχει οικιοποιηθεί περιουσίες πολλών πιστών και μάλιστα αμύθητες με τον εύκολο τρόπο της πώλησης «μιάς θέσης στον Παράδεισο.»

 Παρόλα αυτά και παρ’ όλες τις κόντρες του με τον « Άγιο » Καλαβρύτων και Αιγειαλίας, ο Αθηνών και πάσης Ελλάδας κ. Χριστόδουλος φαίνεται να μην ενοχλείται και απλώς κοιτάζει ψηλά να δει αν....ψιχαλίζει. Από παλαιά τους συνδέουν πολλά κοινά και το κυριότερο ότι οι δυό τους, μαζύ με τον Πειραιώς κ. Καλλίνικο ήσαν οι ιδρυτές της Χρυσοπηγής καθώς επίσης και η σκληρή αντίδραση τους στον τότε αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ του οποίου τη θέση υπονόμευαν.

 Ο Πειραιώς κ. Καλλίνικος μετά από τις καταγγελίες γιά ροζ σκάνδαλα κατάφερε με τις διασυνδέσεις του με τον κ. Χριστόδουλο, να οδηγήσει την υπόθεση του στο αρχείο. Άλλωστε ποιόν από τους κυρίους αυτούς αρχιερείς θα συνέφερε μιά λεπτομερείς έρευνα ενός ροζ σκανδάλου; Ποιός θα μπορούσε να εγγυηθεί την σιωπή των υπολοίπων;

 Ο κ. Επιφάνειος, εκπρόσωπος Τύπου της Αρχιεπισκοπής Ελλάδας μετά την απομάκρυνσή του με αρκετά βαρείς κατηγορίες, επανήλθε στην θέση του με αυξημένες αρμοδιότητες. Μετά από όλα αυτά ποιά κάθαρση θα μπορούσαν οι πιστοί να περιμένουν από τον κ. Χριστόδουλο, ο οποίος έχει φτάσει στο σημείο να μην γνωρίζει από που πρέπει να φυλαχτεί; Με ποιό δέος και με ποιόν σεβασμό πλέον ο απλός Έλληνας θα αντικρύζει τους ιεράρχες του; Κι’ ακόμη, με ποιό πρόσωπο οι ιεράρχες θα αντικρύζουν τους πιστούς; Θα πρέπει επιτέλους οι ηγέτες της ελλαδικής εκκλησίας να καταλάβουν ότι τα προβλήματα που κλείνει μέσα ο χώρος τους δεν εξαλείφονται με αφορισμούς και με ύποπτα φυλλάδια που κυκλοφορούν και που το μόνο που μπορεί να καταφέρουν είναι η παραπλάνηση των πιστών. Χρειάζεται ένα νυστέρι δυναμικό, ένα νυστέρι που θα μπορέσει να φτάσει μέχρι την πηγή της γάγγραινας όποια κι’ είναι αυτή.

 Δικαιοσύνη και εκκλησία. Δυό κυρίαρχοι θεσμοί στην ζωή ενός έθνους που όμως έχουν τραυματιστεί ανεπανόρθωτα. Ελπίδα, ίσως τελευταία, κάποιοι να έχουν το θάρρος γιά μιά κάθαρση με όλη τη σημασία της λέξης μήπως και περισωθεί κάτι, έστω και την τελευταία στιγμή.