creece

Last up date
12.06.2013

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios

 

« Ν Ε Α  Α Ρ Ι Α Δ Ν Η »

«ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΧΡΕΟΣ»

Σχολιάζει ο Πολίτης Βάιος Φασούλας

Προ ημερών είχα τη χαρά και την τιμή…, και δεν είναι η πρώτη φορά…, να φτάσει στα χέρια μου ο «ΚΟΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ» - Τριμηνιαία Έκδοση της «Πολιτιστικής Συνεργασίας» Νέα Αριάδνη -Περίοδος Γ` - Χρόνος 18ος – Τεύχος 77  των μηνών Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου και Μαρτίου του 2013.

Πρόκειται για ένα τριμηνιαίο καλαίσθητο πνευματικό μωσαϊκό του περιοδικού «ΝΕΑ ΑΡΙΑΔΝΗ», που χάρη στην επιμέλεια και ευθύνη της κυρίας Καίτης Λειβαδά και των αξιόλογων συνεργατών της, η παρουσία των δεκάδων φιλοξενούμενων συγγραφέων, λογοτεχνών και ποιητών, θεατρο-λόγων, αρθρογράφων και άλλων, κατακλύζουν τις 120 πυκνογραμμένες σελίδες του. Γνωστοί και άγνωστοι συγγραφείς μέσα από τις δικές τους πνευματικές, και όχι μόνο, παραστάσεις, δίνουν τον καλλίτερο εαυτό τους σμιλεύοντας με αρχιτεκτονικό τρόπο τα έργα τους δίνοντας τα έτσι ζωή και ομορφιά στο καλλιτεχνικό μωσαϊκό της Τριμηνιαίας Έκδοσης της «Πολιτιστικής Συνεργασίας» Νέα Αριάδνη.

Το δε χαρακτηριστικό της παρούσας έκδοσης αποτελεί το γεγονός ότι κάνει μερικά βήματα πιο πέρα από τα «χωράφια» της ποίησης και της λογοτεχνίας γενικότερα. Δηλαδή «εισβάλει» στα κατεχόμενα πλέον εδάφη της μητέρας πατρίδας δίνοντας στο Λόγο πάμπολλες αγωνιστικές μορφές δείχνοντας έτσι ότι και ο ποιητής δεν μένει αδιάφορος στα όσα συμβαίνουν στη Χώρα μας.

Κλείνοντας το σύντομο σχόλιό μου, αφού πρώτα συγχαρώ όλους τους συμμετέχοντες, για κείνους που δεν γνωρίζουν το περιοδικό παραθέτω ένα μικρό αγωνιστικό κομμάτι που δένει το παρελθόν με το μέλλον.

Βάιος Φασούλας -Τρίκαλα 07-06-2013

 

ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΧΡΕΟΣ

Μέρα και νύχτα μες στ’ αφτιά μας μια τσαμπούνα

τραγούδι ψέλνει για το χρέος των τραπεζών

για φόρους και για τόκους και επιτόκια …

…Μα εμείς τοκίζουμε άλλο χρέος χιλιετιών

 

Το χρέος αυτό είναι αλλιώτικο από τ’ άλλα

και υπακούει σ’ άγραφους νόμους, ηθικούς.

Είναι αυτό που ο Παλαμάς το είχε ορίσει

«χρωστάμε στους αγέννητους και στους νεκρούς» 

 

Μες στης καρδιάς τη μνήμη υπάρχει, δεν ξεχνιέται

και ύμνο ψάλλουν για το μέλλον και το χτες

οι Μούσες, τα παιδιά της Μνημοσύνης

«Έλληνες είσθε γεννημένοι ποιητές».

 

Και αν δε διδάσκεται η Ιστορία στα Σχολεία

Κι αν για το μέλλον μας δε νοιάζεται κανείς

Κύπρος και Ελλάδα που εμπνέονται απ’ τις Μούσες

στον κόσμο υπάρχουν για τους νόμους της ζωής

 

Κι οι Μούσες, καθώς σέρνουν το χορό τους, 

τσαλαπατάνε τα μνημόνια της αισχύνης,

ρίχνουνε κάτω την τσαμπούνα της οδύνης:

Γράμματα, Τέχνες, Λόγος, Άνθρωπος και Δίκαιο

Θεό ανασταίνουν στο βωμό της Μνημοσύνης.

Κ.Χ.Λ.