creece

Last update
10.06.2006

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios

Κεντρική και Τοπική Εξουσία - Κράτος και Δήμος…!(Β 10ον)

-Λόγος και αντίλογος-
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι των Π ο λ ι τ ώ ν και όχι των κομμάτων!!!

(Την αφορμή για το σχόλιο που ακολουθεί την έδωσε μια επιστολή που διάβασα στο διαδίκτυο στην ιστοσελίδα: http://www.cineek.gr/index.php με αναφορά παλιότερου άρθρου του γράφοντα. Για την ευκαιρία του διαλόγου ευχαριστώ την επιστολογράφο. Β. Φ).

 

Η Ελλάδα με πληγώνει, γράφει ο ποιητής. Τον γράφοντα τον πληγώνουν οι Έλληνες. Μια πληγή που η αφετηρία της βρίσκετε-αρχίζει από το 1974, εκεί δηλαδή που ξεκινά και η αντιπαράθεση των κομμάτων· των αριστερών κομμάτων. Δεκαετίες αγώνων! Είτε από τον «καναπέ», είτε από τα πεζοδρόμια, είτε μέσα από τα αυτοσχέδιά αβάκια, ε συνέχισα κι εγώ τον αγώνα που Κληρονόμησα.

Φίλτατη κ. Βούλγαρη. Ειλικρινά χάρηκα για την απάντησή σας-τοποθέτηση  έστω και αν ακόμα δε γνωριζόμαστε και σε κάποια πράγματα δε συμφωνούμε. Μακάρι τέτοιες διαφωνίες ή μη συμφωνίες να γίνονταν μέσα από διάλογο και από τα «ψηλά». Να υπήρχε δηλαδή ο «θεός» του αφουγκράσματος των ηγεσιών. Να μη θεωρούν την καρέκλα του γραμματέα ή του προέδρου κτήμα τους. Βέβαιο είναι ότι σήμερα δε θα μιλούσαμε για τα «γιατί» της Αριστεράς,(όλης της Αριστεράς) αλλά για την ακόμα μεγαλύτερη βελτίωση του κόσμου μας.

Δυναμική η επιστολή σας από άποψη περιεχομένου. Προκλητική! Μακάρι οι φίλοι του σίτε που απευθύνεστε να πάρουν μέρος. Πολλά θα μπορούσα να αναφέρω, αλλά όσοι με παρακολουθούν γνωρίζουν τις απόψεις μου για την Αριστερά αλλά και πέρα αυτής. Επειδή στην επιστολή σας κάπου επισημαίνεται μια παρέμβαση στο άρθρο μου: «Η πολιτική μιας Χώρας ξεκινά μέσα από την Τοπική Εξουσία», και γράφετε μεταξύ άλλων: «αρκεί αυτή η παρέμβαση να μην είναι μάτσο τούβλα του τύπου «η ανανεωτική Αριστερά έχει τον Μητσοτάκη» που θα πετάμε στο συνομιλητή μας. Η Αριστερά έχει τον Μητσοτάκη κύριε Φασούλα;» Απαντώ όχι. Ωστόσο θα έλεγα να ξαναδιαβάσετε το άρθρο μου έχοντας κατά νου όλα τα γεγονότα από το 1990 και μετά, πώς δηλαδή η Ανανεωτική Αριστερά (χωρίς εισαγωγικά μιας και δε τα προτιμάτε) συμμετείχε, πώς τα παρακολούθησε ενώ παράλληλα, όσο αφορά την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, το ΚΚΕ σε πολλά σημεία δικαιώνεται; Έτσι για την ιστορία και για του στραβού το δίκιο.

Στο άλλο που αναφέρεστε: «Κανένας δεν έχει το copyright μήτε της ανανέωσης μήτε της… «αριστεροσύνης», φίλτατε κύριε Φασούλα…» κι εδώ συμφωνώ απόλυτα μαζί σας. Δεν είμαι ούτε μάγος ούτε σοφός για να διεκδικώ κάποιο copyright που δε μου ανήκει και υπό τέτοιες προδιαγραφές δε θα μπορούσα να δεχτώ. Άλλο είναι το δικό μου copyright όπως και κάθε άλλου ελεύθερου Αριστερού.

Επίσης, όσο αφορά τις πολιτικές μου θέσεις, προς αποφυγή παρεξηγήσεων ή λανθασμένων ερμηνειών, αναφέρω ότι οι συχνές καταγγελίες μου ή παράπονα ή κριτικές προς τις ηγεσίες ή προς ορισμένα στελέχη των κομμάτων του ΣΥΝ, του ΚΚΕ ακόμα και του Πασόκ, ΠΟΤΕ δεν είχαν προσωπικό χαρακτήρα. Απλά αυτοί οι κύριοι που θέλουν να λέγονται και σύντροφοι τη συντροφικότητά τους πρέπει να τη δείχνουν στην πράξη.

Όλα αυτά και άλλα πολλά είχαν σαν αποτέλεσμα να μην αντέχω άλλο την φιλτραρισμένη πολιτική της Ανανεωτικής Αριστεράς, την αδιαφορία, τις συχνές προσπάθειες προσέγγισης με την ηγεσία να εκφράζω τις πολιτικές ανησυχίες μου. Με ελάχιστες εξαιρέσεις καλών μου φίλων, όπου και όσους προσπάθησα να προσεγγίσω, αποδείχθηκαν κωφάλαλοι. Εξού και ο όρος πολιτική ή κομματική υποκουλτούρα. Τώρα τι είδους Αριστεροί είναι αυτοί δε μπόρεσα να το καταλάβω. 

Για να μην κουράζω περισσότερο φίλτατη κ. Βούλγαρη φτάνοντας στο δια ταύτα, (δημοτικές εκλογές) όπως σωστά το χαρακτηρίζεται: «Επειδή όμως η τελική αξία του λόγου του καθενός μας εξαρτάται από το αν τελικά έχει κάτι να προτείνει, θα ήθελα μέσω αυτού του άρθρου να προτείνω το εξής: Συμμετοχή του πολίτη στα κοινά. Όχι στην αδράνεια. Ό, τι μένει αδρανές, δηλαδή ακίνητο σαπίζει και τέλος πεθαίνει. Το ίδιο ισχύει για τις ιδέες , για τις ιδεολογίες αλλά και για τα ίδια τα έθνη· έτσι δεν είναι; Περιμένω τη γνώμη των φίλων».

Πράγματι τι ωραία που ακούγονται! «Το ίδιο ισχύει για τις ιδέες , για τις ιδεολογίες αλλά και για τα ίδια τα έθνη». Εδώ, δυστυχώς, διαφωνώ και άλλωστε είναι πασιφανές ότι τις ιδέες τις ασπάζονται μόνο τα απλά ανθρωπάκια. Στον ρου της «Παγκοσμιοποίησης», την οποία και η Ανανεωτική Αριστερά την υποστήριξε δεόντως, ανοίχτηκε και ο τάφος των ιδεών.

Στη «Συμμετοχή του Πολίτη στα κοινά».Εδώ λοιπόν συμφωνώ μαζί σας. Πώς όμως; Με συνεργασίες; Σε όσες έγιναν μέχρι τώρα στους Δήμους δεν καρποφόρησαν. Άλλες στο ξεκίνημα και άλλες στην πορεία τους ατόνησαν. Τα προβλήματα στην επαρχία διογκώνονται συνεχώς. Έτσι λοιπόν δεν είμαι υπέρ της ανάμειξης των κομμάτων στην ΤΑ. Δε αποκλείω τη συμμετοχή  ό λ ω ν των κομμάτων αλλά δεν μπορώ να δεχτώ την ανάμιξή τους.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι των Π ο λ ι τ ώ ν και όχι των κομμάτων. Κι αυτό το ελεεινό κομφούζιο που ζούμε στις μέρες μας αυτό δείχνει: Κομματικοί Δήμοι και Νομάρχες. Εάν και εφόσον επιλέξουν οι Πολίτες-δημότες υποψήφιους Δημάρχους και Νομάρχες των κομμάτων τους, δικό τους πρόβλημα· με για τους και χαρά τους. Από κει και μετά μένει η παρέμβαση των Αριστερών Πολιτών που πρέπει να είναι ακαριαία. Να επιλέξουν εκείνους που δεν έχουν κομματική εξάρτηση. Κι εδώ ασφαλώς πρέπει να δεχτούμε ότι χωρίς κόμματα δε γίνεται. Μπορούν όμως τα κόμματα να δεχτούν να βοηθήσουν τους Πολίτες-δημότες αλλά όχι να αναμιχθούν. Κι εδώ θα φανεί περίτρανα η γοητεία και η φιλοσοφία των αυτόνομων αρχόντων της Τοπικής Εξουσίας. Τότε και μόνο τότε θα συμβεί αυτό που συνήθως αναφέρω:«Η πολιτική μιας Χώρας ξεκινά μέσα από την Τοπική Εξουσία».

 

Ε.Ε. - Μάης 22 2006 Web: www.fasoulas.de *  e-mail: pelasgos@fasoulas.de