creece

Last update
06.04.2006

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios

Κείμενα του Γεωργίου Δ. Αβρά

*

ΕΠΙΣΤΟΛΙΚΗ ΨΗΦΟΣ

2002-2005

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

στην Ελληνική Εφημερίδα

ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ της Νέας Υόρκης

 

Το Ελληνικό Σύνταγμα και η Επιστολική Ψήφος

 

 

 

 

1.)
                                                       ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ:

 

                                   Οργάνωση και λειτουργίες της Πολιτείας

ΤΜΗΜΑ Γ. Βουλή

KEΦAΛAIO ΠPΩTO

Aνάδειξη και συγκρότηση της Boυλής

1. Ο αριθμός των βουλευτών ορίζεται με νόμο, δεν μπορεί όμως να είναι μικρότερος από διακόσιoυς oύτε μεγαλύτερoς από τριακόσιoυς.

2. Oι βoυλευτές αντιπρoσωπεύoυν τo Έθνoς.

3. Oι βoυλευτές εκλέγoνται με άμεση, καθoλική και μυστική ψηφoφoρία από τoυς πoλίτες πoυ έχoυν εκλoγικό δικαίωμα, όπως νόμoς oρίζει. O νόμoς δεν μπoρεί να περιoρίσει τo εκλoγικό δικαίωμα παρά μόνo αν δεν έχει συμπληρωθεί κατώτατo όριo ηλικίας ή για ανικανότητα δικαιoπραξίας ή ως συνέπεια αμετάκλητης πoινικής καταδίκης για oρισμένα εγκλήματα.

** 4. Oι βουλευτικές εκλογές διενεργούνται ταυτόχρονα σε ολόκληρη την Επικράτεια. Νόμος που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών μπορεί να ορίζει τα σχετικά με την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους εκλογείς που βρίσκονται έξω από την Επικράτεια. Ως προς τους εκλογείς αυτούς η αρχή της ταυτόχρονης διενέργειας των εκλογών δεν κωλύει την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος με επιστολική ψήφο ή άλλο πρόσφορο μέσο, εφόσον η καταμέτρηση και η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων διενεργείται όποτε αυτό γίνεται και σε ολόκληρη την Επικράτεια.

** 5. Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική.

Άρθρο 51: Με την αναθεωρημένη μορφή της παρ. 4 παρέχεται στον κοινό νόμο η δυνατότητα να θεσπίσει την «επιστολική» ψήφο ή άλλη ανάλογη και πρόσφορη μέθοδο προκειμένου να διευκολυνθεί η συμμετοχή των Ελλήνων που βρίσκονται έξω από την Επικράτεια (απόδημοι Έλληνες) στις εκλογικές διαδικασίες. Σε κάθε περίπτωση η καταμέτρηση και η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων πρέπει να γίνεται όποτε αυτό γίνεται και σε ολόκληρη την Επικράτεια. O νόμος όμως αυτός, ακριβώς επειδή αφορά τη συγκρότηση του εκλογικού σώματος και άρα τον συσχετισμό των δυνάμεων στο εκλογικό σώμα, πρέπει να ψηφίζεται με την αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 όλου του αριθμού των βουλευτών.

 Περιεχόμενα  Θέματα Επιστολών

 

 

 

Θέματα

Ημ/νια

 Σελ.

 

 

 

 

 1.

Σύνταγμα – Άρθρο 51

Περιεχόμενα Θέματα Επιστολών                                    

                                                                      

 

2     

 2.

Αντί γιά Πρόλογο – Η Επιστολική Ψήφος

 

Ιανουάριος

     2006

4-5

 3.

Ο Απόδημος Ελληνισμός και το Δικαίωμα Ψήφου

 

26. 02. 2002

6-7

 4.

Οι Μακρινοί Έλληνες             

                              

06. 03. 2002

8-9

 5.

Το Δικαίωμα  Ψήφου                                                

 

19. 03. 2002

10-11

 6.

Το Ταξίδι του κ. Καραμανλή στην Αμερική     

      

02. 08. 2002

12-13

 7.

Το Δικαίωμα Ψήφου του Απόδημου Ελληνισμού 

  

19. 08. 2002

14-15

 8.

Οι Αιρετικές Απόψεις του Προέδρου

 

19. 08. 2003

16-17

 9.

Η Επιστολική Ψήφος                          

                    

03. 03. 2004

18

10.

Ανοικτή Επιστολή προς τον κ.Κων/νο Καραμανλή

 

21. 05. 2004

19

11.

Χρονογράφημα – Το Δικαίωμα της Ψήφου

 

07. 03. 2005

20-21

12.

H Συνέντευξη του κ. Σκανδαλάκη           

              

15. 03. 2005

22-23

13.

 Οι Έλληνες του Εξωτερικού καί το Δικαίωμα Ψήφου                                        

          

27. 07. 2005

24-25

14.

Το Δικαίωμα Ψήφου των Ελλήνων του Εξωτερικού και η Συνέντευξη του κ.Παυλόπουλου                                    

                  

19. 08. 2005

 

26-27

15.

Ψηφίζουν οι Ιρακινοί των ΗΠΑ

(Δημοσιεύθηκε  στις  10. Ιαν. 2006)     

                    

23. 12. 2005

28-29

16.

Η ψήφος των αποδήμων

 

19. 01. 2006

 

30-31

17.

Ομογενείς  (Γαβριήλ Παναγιωσούλης)

29. 12. 2005

32

2.)

Θέμα : Αντί για Πρόλογο - Η Επιστολική Ψήφος

 

Είναι περίεργο, μάλιστα πολύ περίεργο, αλλά καμία Ελληνική Κυβέρνηση μέχρι σήμερα, δεν αντελήφθη την σπουδαιότητα και τη βοήθεια που μπορούν να προσφέρουν στη Μητέρα-Πατρίδα οι Έλληνες τού Εξωτερικού. Είτε Δεξιoί είτε Αριστεροί. Κι’ επίσης δεν καταλαβαίνουν ότι είμαστε λίγοι. Κι ότι δεν πρέπει να χάσουμε ούτε έναν... Έχουμε απόλυτη ανάγκη από όλους...

Όλες οι Ελληνικές Κυβερνήσεις παραπονούνται διότι οι Έλληνες του Εξωτερικού, προ παντός οι δεύτερης και τρίτης γενεάς, απομακρύνονται και χάνονται για την Ελλάδα. Αλλά ταυτοχρόνως, δεν εννοούν να κάνουν τίποτα, μα απολύτως τίποτα, για να τους πλησιάσουν και να συγκρατήσουν τους δεσμούς τους με την Πατρίδα. Και μπορούν να κάνουν πολλά. Ένα από τα πολλά, είναι η «Επιστολική Ψήφος».

  • Όλοι οι εκάστοτε Κυβερνήτες, παραπονούνται διότι οι Έλληνες του Εξωτερικού χάνουν τους δεσμούς τους με την Ελλάδα και παύουν από ένα ορισμένο σημείο και μετά να νιώθουν «Έλληνες». Απορροφώνται από τον γηγενή πληθυσμό, συγχωνεύονται με το περιβάλλον της νέας, θετής τους «πατρίδας» και χάνουν την αίσθηση ότι είναι Έλληνες. Αυτό, ως ένα σημείο είναι σωστό. Αυτό όμως συνήθως συμβαίνει στην Δεύτερη ή Τρίτη γενεά. Και μόνον όταν διαπιστώσουν ότι η Μητέρα-Πατρίδα τους ξέχασε τελείως και τους έχει ξεγράψει. Τους θεωρεί «απορροφημένους».
  • Οι ξενιτεμένοι Έλληνες, προσπαθούν με νύχια και με δόντια, να διατηρήσουν τον ελληνικό εαυτό τους, τα ήθη και πατροπαράδοτα έθιμά τους, τις ονομαστικές εορτές τους που συνήθως δεν εορτάζονται από τους «ντόπιους» στο εξωτερικό, την Ορθόδοξη Θρησκεία τους, τη γλώσσα τους, τα Σχολεία τους και τις Εκκλησίες τους. Αυτά όλα συνήθως συμβαίνουν στην πρώτη Γενεά, που ο Έλληνας Μετανάστης προσπαθεί να δημιουργήσει ένα φιλικότερο περιβάλλον τριγύρω του μέσα από το ξένο περιβάλλον που τον τριγυρίζει.
  • Η Δεύτερη Γενεά που έχει πλέον γεννηθεί στη ξενιτιά, διατηρεί ακόμη πολλά από τα αισθήματα των γονέων τους. Αλλά αρχίζει ήδη να απομακρύνεται. Χάρις στους ισχυρούς δεσμούς της Ελληνικής Οικογένειας, η Δεύτερη Γενιά εξακολουθεί να αισθάνεται ελληνικά και να διατηρεί το συναίσθημα του «είμαι Έλληνας». Αλλά το περιβάλλον παίζει μεγάλο ρόλο και το παιδί της Δεύτερης Γενιάς αρχίζει να απομακρύνεται από τον Ελληνισμό. Ταυτοχρόνως, αρχίζει να αφομοιώνεται με το περιβάλλον και να προσαρμόζεται στη Δεύτερη αυτή Πατρίδα του.
  • Αν προσθέσουμε ότι συνήθως οι Ελληνικές Κυβερνήσεις της Αθήνας περιορίζουν την «βοήθειά» τους σε μερικές τυπικές επισκέψεις διαφόρων «τιτλούχων» της Κυβερνήσεως, περισσότερο κάνοντας Τουρισμό, μοιράζοντας δεξιά και αριστερά αφειδώς υποσχέσεις, τις οποίες κατά κανόνα ποτέ δεν πραγματοποιούν, τότε έχουμε μια αρκετά σαφή εικόνα των σχέσεων μεταξύ τού Αποδήμου Ελληνισμού και της Ελληνικής Πατρίδας.
  • Τους Απόδημους Έλληνες η Ελλάδα τους θυμάται μόνον όταν τους χρειάζεται, όταν χρειάζεται την βοήθειά τους. Για να τους μεταχειρισθεί. Ποτέ άλλοτε.
  • Τα Ελληνικά Σχολεία έχουν κτισθεί και δημιουργηθεί εκ του μηδενός από τους Μετανάστες. Οι Ελληνικές Εκκλησίες έχουν γίνει από το υστέρημα των Ελλήνων Αποδήμων που προσπαθούν να διατηρήσουν την Πίστη τους και την Ελληνική Γλώσσα τους.
  • Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις αδιαφορούν πλήρως και αρνούνται τη βοήθειά τους με ολοκληρωμένα προγράμματα εκπαιδεύσεως για την διατήρηση της της ελληνικής γλώσσας στον Απόδημο Ελληνισμό. Ενώ όλα τα Ευρωπαϊκά και Αμερικανικά Κράτη προσπαθούν με κάθε θυσία να προωθήσουν την εκμάθηση της δικής τους γλώσσας, οι Έλληνες Κυβερνήτες, που έχουν έτοιμο στα χέρια τους έναν Ελληνισμό που διψά να μάθη την γλώσσα του, δεν κουνούν το δαχτυλάκι τους.
  • Η Επιστολική Ψήφος δεν είναι πανάκεια. Ασφαλώς δεν είναι δυνατόν να διορθώσει τα πάντα, όσα οι εκάστοτε Ελληνικές Κυβερνήσεις παρέλειψαν να κάνουν όλα αυτά τα χρόνια, από την Απελευθέρωση του 1821 μέχρι σήμερα. Θα χρειασθούν και άλλα μέτρα, παράλληλα, Νέα Σχολεία, Επισκέψεις στη Γενέτειρα, Καλοκαιρινές Διακοπές στην Ελλάδα, Τουρισμός κλπ.
  • Θα αποτελέσει όμως ένα ισχυρότατο κίνητρο για να τονώσει το ενδιαφέρον των Ελλήνων του Εξωτερικού προς τα Ελληνικά Προβλήματα, για να διατηρήσει τους δεσμούς των Ελλήνων της Διασποράς με την Μητέρα-Πατρίδα, να προωθήσει το αίσθημα «είμαι Έλληνας» και για να σταματήσει την τρομερή αιμορραγία που υφίσταται ο Ελληνισμός ανά τον Κόσμο, από την συνεχή «αφομοίωση» και «απορρόφηση» των Ελλήνων Αποδήμων από τους εντόπιους πληθυσμούς, που χάνονται για τον Ελληνισμό.

    Αν αυτά τα «Γράμματα» συντελέσουν έστω και κατά ελάχιστο προς αυτόν τον σκοπό, θα θεωρήσω πολύ υπερήφανο τον εαυτό μου, ότι έκανα όσο μπόρεσα το καθήκον μου σαν Έλληνας.

    Με Αδελφικούς Χαιρετισμούς και Αγάπη προς όλους τους Έλληνες του Εξωτερικού,

    Γεώργιος Δ. Αβράς, Νέα Υόρκη, ΝΥ., Ιανουάριος 2006. 

     

     

     

                                                         26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2002

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ»

    3.)        ΘΕΜΑ: Ο ΑΠΟΔΗΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΨΗΦΟΥ

    Κύριε Διευθυντά,

    Επιτρέψτε μου να εκφράσω τις απόψεις μου πάνω στο ανωτέρω θέμα για το οποίο γίνεται πολύς λόγος τελευταία.

    Κατ’ αρχήν, ποιοι θεωρούνται Έλληνες: Όλοι όσοι εγεννήθησαν στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό από Έλληνες γονείς ή έστω από έναν εκ των δύο, Έλληνα γονέα.  Και εφόσον τα παιδιά των Ελλήνων μεταναστών, έστω και αν γεννήθηκαν σε ξένη χώρα, θεωρούνται Έλληνες, μπορούν να εγγραφούν στους καταλόγους του πλησιέστερου ελληνικού προξενείου ως Έλληνες υπήκοοι και δεν έχει σημασία αν διαμένουν στο εξωτερικό και αν είναι πρώτης ή δεύτερη ή 10ης γενιάς: είναι όλοι Έλληνες κι αυτοί και τα παιδιά τους και τα δισέγγονά τους.  Αν φυσικά έχουν ελληνική συνείδηση και θέλουν να διατηρήσουν την ελληνική υπηκοότητα, ταυτοχρόνως με ίσως ακόμη μια δεύτερη υπηκοότητα του τόπου παραμονής τους, που αποκτούν εκ των πραγμάτων.

    Οι Έλληνες αυτοί του εξωτερικού έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις εκπληρώσεως της στρατιωτικής τους θητείας με τους Έλληνες της Ελλάδας και έχουν θεσπισθεί ειδικοί νόμοι για την αποφυγή προβλημάτων νέων που έρχονται στην Ελλάδα ή επισκέπτονται για να γνωρίσουν τον τόπο τους. Το ελληνικό Σύνταγμα προβλέπει ότι όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο και έχουν όλοι τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις.  Ένας Έλληνας του εξωτερικού, εφόσον βρίσκεται στην Ελλάδα σε περίοδο εκλογών έχει δικαίωμα εγγραφής στους εκλογικούς καταλόγους και δικαίωμα ψήφου, σαν όλους τους άλλους κατοίκους της Ελλάδας.

    Αφού, λοιπόν, όλοι οι Έλληνες εσωτερικού και εξωτερικού έχουν τα ίδια δικαιώματα και όλοι έχουν δικαίωμα ψήφου, είναι ακατανόητο γιατί οι μεν Έλληνες που μένουν εντός Ελλάδος, μπορούν και ψηφίζουν, οι δε Έλληνες του εξωτερικού δεν έχουν το δικαίωμα αυτό.

    Είναι, πιστεύω, ζήτημα καλής ή κακής διοργανώσεως του εκλογικού συστήματος και ζήτημα χρόνου για να τακτοποιηθεί η ανωμαλία αυτή, που δεν επιτρέπει σε εκατομμύρια Ελλήνων του Αποδήμου Ελληνισμού να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα, το οποίο είναι αναφαίρετο.  Η άποψις ότι οι Έλληνες του εξωτερικού έχουν χάσει την επαφή τους με την ελληνική πραγματικότητα και δεν μπορούν να κρίνουν ποιοι είναι ικανοί να κυβερνήσουν τη χώρα και ποιοι όχι, δεν ευσταθεί. Διότι οι Έλληνες του εξωτερικού παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς τα διαδραματιζόμενα στη Μητέρα Πατρίδα και είναι πλήρως ενημερωμένοι για τα πάντα.  Μέχρι και τις ποδοσφαιρικές ομάδες παρακολουθούν.

    Όσο για την άποψη ότι οι Έλληνες του εξωτερικού δεν θα πρέπει να εκδηλώνουν τη γνώμη τους διότι οι συνέπειες ενός εκλογικού αποτελέσματος δεν θα έχει συνέπειες σε όσους ζουν εκτός των συνόρων παρά μόνο στους κατοίκους του εσωτερικού κι αυτή πιστεύω ότι δεν είναι ορθή.

    Κάθε εκλογικό αποτέλεσμα έχει άμεσες συνέπειες όχι μόνο στους διαβιούντες εντός της χώρας αλλά σε ολόκληρο τον Ελληνισμό ανά την Υφήλιο.  Επιπλέον οι Απόδημοι Έλληνες έχουν το μεγάλο πλεονέκτημα, να βλέπουν τα προβλήματα της Ελλάδας πιο αντικειμενικά πάνω από μικρά προσωπικά προβλήματα και επομένως πιο καθαρά, λόγω ακριβώς της αποστάσεως που τους χωρίζει από τη γενέτειρα.

    Επομένως κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει θέμα δικαιώματος ή μη, το οποίο δικαίωμα είναι αυτονόητο και υπάρχει μόνο θέμα καλής οργανώσεως και προετοιμασίας.  Η οποία πρέπει να αρχίσει το γρηγορότερο, διότι έχουμε καθυστερήσει πάνω στο θέμα αυτό πάρα πολύ.

    Σε όλες τις προηγμένες χώρες έχουν εφαρμοστεί συστήματα που επιτρέπουν τη άσκηση του εκλογικού δικαιώματος στους ψηφοφόρους του εξωτερικού. Δεν χρειάζεται επομένως παρά να μελετηθούν μερικά από τα πιο διαδεδομένα συστήματα και να γίνει η εφαρμογή όσων διατάξεων κριθεί αναγκαίο. Καλή θέληση χρειάζεται.  Και κυρίως αναγνώριση του σημαντικού ρόλου που παίζει ο Ελληνισμός του εξωτερικού στη μητέρα πατρίδα.

    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία

     

    Γ. Αβράς Μανχάταν, ΝΥ

     

    6 MAΡΤΙΟΥ 2002

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ»

    4.)                                      ΘΕΜΑ:  ΟΙ ΜΑΚΡΙΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

     

    Κύριε Διευθυντά,

    Σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που δημοσίευσε ο «Εθνικός Κήρυξ» στο «Σήμερα» του Σαββατοκύριακου 5 – 6 Ιανουαρίου 2002 υπογραφόμενο από τον Γεώργιο Κουμάντο, γίνεται μια πολύ χαρακτηριστική ανάλυση της καταστάσεως στην οποία ευρίσκονται οι Έλληνες του εξωτερικού.

    Σχετικά θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις:

    1) Ο κ. Κουμάντος αναφέρει ότι «ακριβής καταμέτρηση δεν είναι δυνατή, γιατί λείπουν τα κριτήρια που θα καθόριζαν ποιοι είναι (ακόμη) Έλληνες και ποιοι χάθηκαν στο κύλισμα του χρόνου».

     Χωρίς να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι βασικά έχει δίκιο και ένας μεγάλος αριθμός Ελλήνων του εξωτερικού έχει χαθεί για την Ελλάδα λόγω ανικανότητος του κέντρου να διατηρήσει και να δυναμώσει τις σχέσεις των Ελλήνων του εξωτερικού με την Μητέρα Πατρίδα.

     Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έστω και σήμερα δεν μπορεί να γίνει προσπάθεια να καθορισθούν κριτήρια, να εντοπισθούν οι Έλληνες του εξωτερικού, έστω και χωρίς απόλυτη ακρίβεια, και να εξευρεθούν τα μέσα να αναπτυχθούν οι δεσμοί τους με την πατρίδα.

    2)  Στο ερώτημα: «Τι επιδιώκουμε μ’ αυτούς τους δεσμούς;  Για τους απόδημους ενδιαφερόμαστε κατά πρώτο λόγο ή για μας;»  Απαντώ:

     Και για τους δυο! Είμαστε πολλοί λίγοι.  Χρειαζόμαστε όλους τους Έλληνες, μέσα στην πατρίδα κι έξω απ’ αυτήν, αν δεν θέλουμε να εξαφανιστούμε.

     Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια ασάφεια για τον σκοπό ή τον λόγο της διατήρησης των δεσμών μεταξύ του κέντρου και του απόδημου ελληνισμού: και η Ελλάδα χρειάζεται όλα της τα παιδιά να την βοηθήσουν και να την υποστηρίξουν στο εξωτερικό, και οι απόδημοι χρειάζονται τη βοήθεια της γενέτειρας.  Για να διατηρήσουν την γλώσσα τους, τη θρησκεία τους, την ελληνική συνείδησή τους.

    3) Η θρησκεία και η γλώσσα είναι σαφώς οι δύο βασικοί παράγοντες που διατηρούν τους δεσμούς των Ελλήνων του εξωτερικού με την πατρίδα τους.

    Οι ορθόδοξες εκκλησίες του εξωτερικού κάνουν πραγματικά θαύματα, είναι σήμερα ο ισχυρότερος κρίκος στους δεσμούς με τον απόδημο ελληνισμό, αλλά χρειάζονται βοήθεια από το κέντρο, τόσο οικονομική όσο και από έμψυχο υλικό, εκπαίδευση, κατευθυντήριες γραμμές, που δεν υπάρχει.

    Αλλά εκεί που σκοντάφτουμε πραγματικά είναι η γλώσσα, την οποία το κέντρο αγνοεί πλήρως. Ότι γίνεται για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας γίνεται μόνο από την εκκλησία.  Τα κυριακάτικα σχολεία, τα κατηχητικά, τα απογευματινά μαθήματα, βοηθούν πάρα πολύ, αλλά δεν είναι αρκετά. Η εκκλησία έχει κάνει ένα τεράστιο έργο για τα ελληνικά σχολεία και έχει δημιουργήσει ένα πλαίσιο λειτουργίας των, αλλά χρειάζεται βοήθεια. Δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνη της.

    Στον «Εθνικό Κήρυκα» του Σαββατοκύριακου 2 και 3 Φεβρουαρίου διάβαζα ότι «μόνο 19 ελληνικά σχολεία λειτουργούν σε σύνολο 500 οργανωμένων ελληνικών κοινοτήτων στις Η.Π.Α., και αυτά σε θρησκευτικά ιδρύματα». Δηλαδή στις εκκλησίες.

    Το επίσημο ελληνικό κράτος αρκείται να παρακολουθεί από μακριά της προσπάθειες των Ελλήνων του εξωτερικού να διατηρήσουν τη γλώσσα τους και την ελληνική συνείδησή τους, και αρκείται να διαπιστώνει με λύπη, ότι ύστερα από 1 ή 2 γενεές, τα ελληνόπουλα αφομοιώνονται και απορροφώνται από τους ντόπιους πληθυσμούς, χάνοντας την επαφή τους με την Ελλάδα.

    Κι έτσι χάνεται ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνισμού που θα μπορούσε να προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στην γενέτειρα.

    4) Τα ελληνικά σχολεία. Δεν συμφωνώ με τον κ. Γ. Κουμάντο ότι η λειτουργία ελληνικών σχολείων στο εξωτερικό δεν είναι λύση ρεαλιστική. Και τα χρήματα υπάρχουν και το ανθρώπινο δυναμικό υπάρχει. Θέληση και οργάνωση δεν υπάρχει.

    Τα ελληνικά σχολεία δεν υπάρχει λόγος να προτιμηθούν από τα ξένα.  Τα ελληνικά σχολεία πρέπει να έχουν ως στόχο την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, όσο καλύτερα μπορούν, παράλληλα με τις κανονικές σπουδές στα ξένα σχολεία.  Τα ελληνικά σχολεία δεν χρειάζεται και δεν πρέπει να συναγωνίζονται τα ξένα.  Τότε θα χρειαζότανε να διατεθούν τεράστια ποσά για να γίνονται όλα τα μαθήματα στην ελληνική, μαθηματικά, γεωγραφία, κλπ., κλπ., χωρίς κανένα λόγο και καμιά σκοπιμότητα.

    Αλλά υπάρχει άμεση ανάγκη να ξυπνήσει επιτέλους η ελληνική κρατική μηχανή και να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει διαθέσιμα για να βοηθήσει τα ελληνόπουλα του εξωτερικού να μάθουν τη γλώσσα τους.

    Η ελληνική κυβέρνηση σηκώνει όλο το βάρος της χρηματοδοτήσεως των σχολείων εσωτερικού για να μάθουν τα ελληνόπουλα γράμματα.

    Έχει την ίδια υποχρέωση και ακόμη μεγαλύτερη για τα ελληνόπουλα του εξωτερικού.

    Όλες οι προοδευμένες χώρες προσπαθούν να διαδώσουν την γλώσσα τους και σε άλλες χώρες, οργανώνοντας σχολεία και χρηματοδοτώντας τα στο εξωτερικό, γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά, αγγλικά, κλπ.  Αυτά τα κράτη προσπαθούν να μάθουν στα ελληνόπουλα της Ελλάδας μια ξένη γλώσσα, πράγμα βεβαίως που είναι αξιέπαινο.

    Αλλά εμείς, έχουμε εκατομμύρια ελληνόπουλων που ζουν στο εξωτερικό, που διψούν να μάθουν ελληνικά, και για τα οποία δεν κάνουμε τίποτα, ή σχεδόν τίποτα, ως επίσημο κράτος, για να μάθουν την μητρική τους γλώσσα και να διατηρήσουν τους δεσμούς τους με την Ελλάδα.

    5)   Είναι καμάρι η ελληνικότητα; Ασφαλώς ναι. Συμφωνώ με τον συγγραφέα του άρθρου ότι «οι μακρινοί Έλληνες της αποδημίας, είναι καταδικασμένοι να χαθούν,» αν δεν κάνουμε τίποτα και το ελληνικό κράτος συνεχίσει να μένει απλώς θεατής.

    Ένα μέσο που θα μπορούσε το κράτος να χρησιμοποιήσει για να δυναμώσει τους δεσμούς των ξενιτεμένων με την Ελλάδα, είναι η ανάπτυξη και η συστηματική οργάνωση επισκέψεων των αποδήμων Ελλήνων και κυρίως των ελληνόπουλων στην μητέρα πατρίδα.  Η ανάπτυξη του τουρισμού από το εξωτερικό προς την Ελλάδα, που τόσο μεγάλη ανάγκη έχει η Ελλάδα.

    Συστηματοποιώντας τις επισκέψεις αυτές, με δωρεάν εισιτήρια ή σημαντικές εκπτώσεις, με θερινές κατασκηνώσεις, με ξεναγήσεις στα αρχαία μας μνημεία, με «διακοπές στην Ελλάδα» για όλα τα παιδιά, τα ελληνόπουλα θα γνωρίσουν τον τόπο της καταγωγής τους, θα μάθουν πολύ πιο εύκολα τη γλώσσα τους επί τόπου, συναναστρεφόμενα τα άλλα παιδιά, και θα μάθουν τις ρίζες τους, την ιστορία μας, τον τόπο τους, για τον οποίο θα έχουν κάθε λόγο να είναι υπερήφανα.

    Έχουμε την πιο όμορφη πατρίδα του κόσμου, για την οποία όλοι είμαστε πολύ υπερήφανοι. Το καμάρι για την καταγωγή μας υπάρχει σ’ όλους τους Έλληνες.  Και δικαιολογείται απολύτως από τα πράγματα.

    Ευχαριστώ για την φιλοξενία, Γεώργιος Δ. Αβράς Μανχάταν, Ν. Yόρκη

     

     

    5.)                                  19 MAΡΤΙΟΥ 2002

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ»

     ΘΕΜΑ: ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΨΗΦΟΥ

     

    Κύριε Διευθυντά,

    Στο φύλλο της εφημερίδας σας, Δευτέρας 11 Μαρτίου 2002, δημοσιεύσατε μια πολύ ενδιαφέρουσα επιστολή του αναγνώστη σας Θεοδωρή Λύρα, Νέα Ιερσέη.  Με πολύ λεπτομερή επιχειρηματολογία εναντίον του δικαιώματος αυτού. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι ο κ. Λύρας ασχολήθηκε με το θέμα σοβαρά, και είναι καλής πίστεως.

    Επειδή συμβαίνει να έχω ακριβώς την αντίθετη άποψη και πιστεύω ότι το δικαίωμα ψήφου είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε Έλληνα πολίτη, ανεξαρτήτως αν κατοικεί μέσα στα γεωγραφικά όρια της Ελλάδος, είτε έξω από τα όρια αυτά, θα ήθελα να παραθέσω τις απόψεις μου αυτές επάνω στο γράμμα του κ. Λύρα ως εξής:

    Η ιδέα, κατά τον κ. Λύρα, περιέχει πολλά αρνητικά στοιχεία, καταστρεπτικά δια την Ομογένεια.

    Αντιθέτως, πιστεύω ότι το δικαίωμα ψήφου θα φέρει την Ομογένεια πιο κοντά στη μητέρα – πατρίδα.  Θα κάνει τους ομογενείς να νιώσουν ότι είναι ένα κομμάτι της Ελλάδος. Ασφαλώς το πιο πολύτιμο από τα υπάρχοντα, και θα συσφίξει τους δεσμούς των Ελλήνων της Διασποράς με τη γενέτειρα.  Ταυτοχρόνως, θα αναγκάσει την μητέρα – πατρίδα να φροντίσει επιτέλους για τα ξενιτεμένα παιδιά της, να συναισθανθεί τις υποχρεώσεις της προς του Έλληνες του εξωτερικού και την ανάγκη της μορφώσεώς τους στην ελληνική γλώσσα.

    Σήμερα, το ελληνικό κράτος νιώθει υποχρέωσή του, να μορφώσει τα ελληνόπουλα του εσωτερικού με τη «δωρεάν παιδεία».  Δεν νιώθει όμως καμιά υποχρέωση προς τα ελληνόπουλα που μένουν και ζουν στο εξωτερικό.  Ενώ τα παιδιά των Ελλήνων στο εξωτερικό έχουν τουλάχιστον τις ίδιες ανάγκες αν όχι πολύ μεγαλύτερες λόγω του κινδύνου της αφομοιώσεως από τον γηγενή πληθυσμό.

    Η άποψη ότι οι ομογενείς, «τότε» θα γίνουν οπαδοί του ενός ή του άλλου πολιτικού κόμματος πιστεύω ότι είναι λανθασμένη.  Οι Έλληνες είτε βρίσκονται στην Ελλάδα, είτε εκτός συνόρων, είναι ούτως ή άλλως πολιτικοποιημένοι.  Όλοι οι Έλληνες του εξωτερικού ανήκουν «ψυχικά» σε κάποιο κόμμα, νοερά έστω.

    Γι’ αυτό δεν πρόκειται να γίνει καμιά αλλαγή στην παρούσα κατάσταση, με δικαίωμα ψήφου ή χωρίς αυτό. Καθένας μας ξέρει το «πιστεύω» του συμπατριώτη μας και δεν πρόκειται να επηρεασθεί αν δοθεί το δικαίωμα ψήφου ή όχι, ούτε να αλλάξουν τα αισθήματά του.

    Η εγκατάσταση πολιτικών κομμάτων και η ίδρυση γραφείων των κομμάτων στην Αμερική ή οπουδήποτε αλλού θα έχει μόνο ευεργετικά αποτελέσματα για το γενικό σύνολο, εντός και εκτός συνόρων. Διότι θα φέρουν τον πολιτικό κόσμο πιο κοντά στους Έλληνες του εξωτερικού και θα μεταφέρουν στο κέντρο τις ανησυχίες, τις ανάγκες και τις απόψεις όλου του ελληνικού πληθυσμού που σήμερα βρίσκεται και αναπτύσσεται στη Διασπορά.

    Θα φέρει δε τους Έλληνες της Διασποράς πιο κοντά στο κέντρο αλλά και πιο κοντά μεταξύ τους.

    Το δικαίωμα ψήφου έχει ήδη χορηγηθεί σε όλους τους Έλληνες των ευρωπαϊκών κρατών, οι οποίοι και εκλέγουν τους ευρωβουλευτές.

    Καμιά καταστροφή δεν σημειώθηκε από τη χορήγηση του δικαιώματος ψήφου στην Ευρώπη, καμιά διάσπαση ή διχόνοια δεν επακολούθησε, τα κόμματα έχουν ήδη τα γραφεία τους σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη και δεν υπήρξε κανένα αρνητικό επακόλουθο.

    Οι Έλληνες της Ευρώπης εξακολουθούν να συνεργάζονται αρμονικά και για το γενικό καλό του τόπου.

    Γιατί οι Έλληνες, όπου και αν ευρίσκονται και όπου και αν διαμένουν, έχουν αναφαίρετο το δικαίωμα ψήφου, όπως έχουν το δικαίωμα της ελληνική υπηκοότητας και του ελληνικού διαβατηρίου.

    Ο μόνος τρόπος για να προσέξει η μητέρα – πατρίδα τα ξενιτεμένα παιδιά της και τις ανάγκες τους και να διατηρήσει την επαφή μαζί τους και τη συνεργασία τους, είναι η άμεση χορήγηση του δικαιώματος ψήφου σε όλους γενικά τους Έλληνες του εξωτερικού.

    Τι θα κερδίσει η Ομογένεια και ποιο το όφελος δι’ αυτή από την πολιτικοποίησή της; Άμεση επαφή και επηρεασμός της πολιτικής ζωής της Ελλάδος προς το γενικό καλό.  Η απόσταση απαλλάσσει τους ψηφοφόρους από τα μικροσυμφέροντα, τα προσωπικά «ρουσφέτια» και κάθε είδους «αλισβερίσια».  Και ωθεί στην αναζήτηση των πιο άξιων αντιπροσώπων.  Για το καλό του τόπου.

    Η δε κεντρική κυβέρνηση θα έλθει πιο κοντά στους ξενιτεμένους, θα πληροφορηθεί από πρώτο χέρι τα προβλήματα που τους απασχολούν και θα μπορέσει ταυτοχρόνως να βοηθήσει καλύτερα το κομμάτι του Ελληνισμού που βρίσκεται έξω από τα στενά ελληνικά σύνορα, καθώς και να πάρει από αυτούς κάθε βοήθεια που μπορούν να της δώσουν με τις γνωριμίες τους, με τις επαφές τους, με τις σχέσεις τους, με τους φίλους που αποκτούν στα μέρη που ζουν.

    Εμπρός για να αποκτήσουμε το δικαίωμα ψήφου που μας έχουν στερήσει μέχρι σήμερα τελείως αδικαιολόγητα, να βοηθήσουμε όλοι μας την πατρίδα μας να σηκωθεί ψηλά και να μεγαλουργήσει.

    Με την βοήθεια όλων μας.

    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία Γεώργιος Αβράς Μανχάταν, ΝΥ

     

     

    6. )                                               2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2002

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ»

    ΘΕΜΑ:  ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

     

    Κύριε Διευθυντά,

    Κατά το τελευταίο ταξίδι του κ. Καραμανλή στη Νέα Υόρκη και γενικότερα στην Αμερική, νομίζω ότι έκανε μια σοβαρή παράλειψη, αποφεύγοντας να δηλώσει απεριφράστως, ότι εάν η Νέα Δημοκρατία σχηματίσει κυβέρνηση, θα φροντίσει, ανάμεσα στα άλλα μελήματά του, να δώσει το δικαίωμα ψήφου σε όλους τους Έλληνες του εξωτερικού και φυσικά και της Αμερικής.

    Οι Έλληνες που είναι εγκατεστημένοι στις διάφορες χώρες της «Ενωμένης Ευρώπης», έχουν κάποιο εκλογικό δικαίωμα, ψηφίζοντας για ευρωβουλευτές.  Αλλά κι αυτοί δεν έχουν το δικαίωμα ψήφου για τις κανονικές, βουλευτικές εκλογές από τις οποίες καθορίζεται η κυβέρνηση της χώρας.

    Το δικαίωμα ψήφου που έχουν όλοι οι Έλληνες εσωτερικού και εξωτερικού όταν βρίσκονται στην Ελλάδα, δεν μπορεί σήμερα να ασκηθεί από τους Έλληνες του εξωτερικού όταν βρίσκονται εκτός Ελλάδος.

    Πρέπει να δοθεί το δικαίωμα αυτό σε όλους τους Έλληνες, που κατά το νόμο είναι ίσοι, είτε εσωτερικού, είτε εξωτερικού, θεσπίζοντας είτε την επιστολική ψήφο είτε την ψηφοφορία στα κατά τόπους προξενεία και πρεσβείες.

    Υπάρχουν πολλές λύσεις στο πρόβλημα αυτό και υπάρχουν πολλές ρυθμίσεις έτοιμες, που έχουν εφαρμοστεί από μακρού χρόνου από πολλά άλλα κράτη, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ.

    Λύσεις υπάρχουν, θέλησις χρειάζεται.

    Οι Έλληνες του εξωτερικού είναι ένα πολύτιμο κομμάτι του ανά τον κόσμο Ελληνισμού. Είναι καλό, η μητέρα Ελλάδα να μη θυμάται τα ξενιτεμένα παιδιά της μόνο όταν χρειάζεται τη βοήθειά τους αλλά να τους δώσει ίση μεταχείριση με τα παιδιά της που βρίσκονται μέσα στα σύνορά της.

    Οι Έλληνες του εξωτερικού δεν δίδουν την παραμικρή επιβάρυνση στη μητέρα-πατρίδα, δημιουργούν τις οικογένειές τους στο εξωτερικό, σπουδάζουν τα παιδιά τους με δικά τους έξοδα ή με έξοδα του κράτους που τους φιλοξενεί και προσφέρουν μόνο συνάλλαγμα για τις ανάγκες του κράτους.

    Ο μόνος τρόπος για να συντηρήσει τους δεσμούς των Ελλήνων του εξωτερικού με τη μητέρα πατρίδα είναι να τους δώσει το δικαίωμα ψήφου. Έτσι μόνο θα νιώσουν οι Έλληνες της Διασποράς ότι αποτελούν ένα ζωντανό τμήμα του Ελληνισμού και θα σφυρηλατηθούν οι δεσμοί μεταξύ της Ελλάδας και των Ελλήνων του εξωτερικού.

    Η παράλειψις αυτή του κ. Καραμανλή μπορεί να διορθωθεί πολύ εύκολα, προσθέτοντας τη χορήγηση του δικαιώματος ψήφου στους Έλληνες του εξωτερικού στο πρόγραμμα το προεκλογικό της Νέας Δημοκρατίας.

    Ωραία είναι τα υπουργεία και οι γενικές γραμματείες των «Ελλήνων του εξωτερικού».  Αλλά πρέπει το ελληνικό κράτος να προχωρήσει σε πιο χειροπιαστά δείγματα της προσοχής του και του ενδιαφέροντός του προς τους Έλληνες του εξωτερικού, δια της αναγνωρίσεως και της χορηγήσεως του δικαιώματος της ψήφου σε όλους τους Έλληνες σε οποιαδήποτε χώρα και αν κατοικούν. Μόνον έτσι θα τους φέρει κοντά στην Ελλάδα και θα μπορέσει να τους χρησιμοποιήσει σαν συνδετικούς κρίκους μεταξύ της Ελλάδας και των χωρών όπου οι Έλληνες του εξωτερικού συμβαίνει να κατοικούν.

    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία και για την ευκαιρία που μας δίνεται να εκφράσω τις απόψεις μου.

    Ένας τακτικός αναγνώστης σας,

    Γεώργιος Αβράς Μανχάταν,

     

     

     

    7.)                                19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2002

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ»

    ΘΕΜΑ:  ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΨΗΦΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

     

    Κύριε Διευθυντά,

    Στο φύλλο σας της 13/8/02 δημοσιεύσατε μια πολύ ενδιαφέρουσα επιστολή, με τον τίτλο «Φύλακας του ελληνικού έθνους ο Απόδημος Ελληνισμός» και στο 8/19/02 «Το δικαίωμα ψήφου του Απόδημου Ελληνισμού». Είμαι βέβαιος ότι η επιστολή αυτή εγράφη με απόλυτα καλή πίστη του επιστολογράφου σας.

    Παρ’ όλο ότι συμφωνώ απόλυτα με τον τίτλο της επιστολής, δεν συμβαίνει το ίδιο και με το περιεχόμενό της.  Θα ήθελα γι’ αυτό να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις, μήπως βοηθήσω στην καλύτερη ενημέρωση των αναγνωστών σας:

    1. Το σύστημα εκλογών στην Ελλάδα είναι τελείως διαφορετικό από το σύστημα της Αμερικής. Αλλά ο αριθμός του συνόλου των βουλευτών δεν αυξομειώνεται ούτε στην Αμερική, όπως αναφέρει ο αναγνώστης σας.

    Ο συνολικός αριθμός των βουλευτών στην Αμερική είναι σαφώς καθορισμένος στους 435. Αυτός ο αριθμός δεν αλλάζει αναλόγως των ψηφοφόρων. Στη δε Γερουσία είναι επίσης σταθερός. (…)  Αφ’ ενός πρόκειται περί δύο τελείως διαφορετικών συστημάτων, αφετέρου δεν είναι ακριβές ότι ο αριθμός των βουλευτών αυξομειώνεται αναλόγως προς τους ψηφοφόρους.  Σταθεροί οι αριθμοί στην Ελλάδα, σταθεροί και στην Αμερική.

    2. Παρακάτω, ο επιστολογράφος σας αναφέρει ότι «σκεπτόμενοι εκ του πονηρού, να χρησιμοποιήσουν την Ομογένεια να ψηφίζει». Μα, να ψηφίζει κανείς είναι «εκ του πονηρού»;

    3. Επίσης, αναφέρει ότι «θα μας δημιουργήσουν μεγαλύτερη διχόνοια από ό,τι έχουμε σήμερα».  Ποια είναι η «διχόνοια» που έχουμε σήμερα;  Και ποιος μας την έχει δημιουργήσει;  Αφού σήμερα ούτε οι κομματικές παρατάξεις έχουν γραφεία στην Αμερική, ούτε οι απόδημοι ψηφίζουν; Και γιατί δεν θα έχουμε ελεύθερη γνώμη;  Πιο ελεύθερη γνώμη από το να ψηφίζεις ελεύθερα σε μυστικές εκλογές, υπάρχει;

    4. Και δεν νομίζω ότι εμείς στο εξωτερικό, λόγω αποστάσεως «θα αδυνατούμε να παρακολουθούμε τις πολιτικές ζυμώσεις στην Ελλάδα». Κάθε ένας από εμάς, έχει τις πολιτικές του πεποιθήσεις, γνωρίζει λεπτομερώς τις πολιτικές ζυμώσεις στην Ελλάδα και γνωρίζει πολύ καλά ποιοι είναι ικανοί να εκπροσωπήσουν τους εκλογείς στη Βουλή και ποιοι όχι.

    5. Ας μη ξεχνάμε ότι οι Απόδημοι Έλληνες έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα που δεν το έχουν οι Έλληνες του εσωτερικού.  Είναι απαλλαγμένοι από τα μικροκομματικά και τα ρουσφετολόγια.  Εδώ η απόστασις που παρεμβάλλεται επιδρά ευεργετικά.

    Ακριβώς λόγω της αποστάσεως, οι Έλληνες εκτός Ελλάδος μπορεί να βλέπουν την κατάσταση πολύ πιο καθαρά και απαλλαγμένοι από προσωπικά και υποκειμενικά κριτήρια.

    Ακριβώς οι Έλληνες ψηφοφόροι του εξωτερικού είναι τελείως ελεύθεροι να κάνουν δριμύτατη κριτική σε κάθε ελληνική κυβέρνηση, είτε δεξιά είτε αριστερά, χωρίς να φοβούνται τις τυχόν συνέπειες που θα μπορούσε να έχει η ψήφος τους.  Το μεγάλο της πλεονέκτημα είναι ότι είναι τελείως ανεξάρτητοι, εντελώς ελεύθεροι να ψηφίσουν όποιον θέλουν, με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον του εθνικού συνόλου.

      • Κι ακόμα δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι η πολιτική που εφαρμόζει η κάθε μια ελληνική κυβέρνηση έχει άμεσες επιπτώσεις στο περιβάλλον και στη χώρα όπου ζει και υπάρχει Απόδημος Ελληνισμός.
  • Κάθε πράξη της ελληνικής κυβέρνησης στη Μητέρα-Πατρίδα, έχει άμεσο αντίκτυπο στους Έλληνες της Διασποράς, και το μόνο όπλο που διαθέτει ο Ελληνισμός ανά την Υφήλιο, είναι το δικαίωμα της ψήφου.
  • Μόνο αν έχουμε δικαίωμα ψήφου, τα ελληνικά κόμματα θα μας λάβουν επιτέλους σοβαρά υπ’ όψη τους και θα σκύψουν με ενδιαφέρον να ακούσουν τις απόψεις μας και να πληροφορηθούν τις ανάγκες μας.

    Αλλιώς, χωρίς το δικαίωμα ψήφου, θα συνεχίσουμε να είμαστε Έλληνες πολίτες δευτέρας κατηγορίας και θα συνεχίσουν να μας θυμούνται μόνο όταν μας χρειάζονται. Όλοι.  Είτε αριστεροί, είτε δεξιοί.

    Δεν ζητούμε τίποτα άλλο από τα νόμιμα δικαιώματά μας.  Να μπορούμε να ψηφίζουμε και εμείς, οι Έλληνες της Διασποράς και να εκλέγουμε την κυβέρνηση που πιστεύουμε ότι είναι η πιο κατάλληλη για να κατευθύνει τις τύχες του απανταχού Ελληνισμού και όχι μόνο το κομμάτι που ευρίσκεται μέσα στα στενά σύνορα της Ελλάδος.

    Aλλά το ίδιο ακριβώς ισχύει και για το δικαίωμα ψήφου στις Χώρες όπου οι Απόδημοι Έλληνες έχουν εγκατασταθεί. Οι Έλληνες του Εξωτερικού, πρέπει να ενθαρρυνθούν, να πολιτογραφηθούν ως νόμιμοι Πολίτες στη Χώρα όπου διαμένουν και να εξασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα στον τόπο της νέας Διαμονής τους σε κάθε ευκαιρία, ώστε να αποτελούν μια υπολογίσιμη εκλογική δύναμη και να λαμβάνονται σοβαρά υπ’ όψιν τους από τους Υποψήφιους Κυβερνήτες της Χώρας της Διαμονής τους. Αυτή είναι και η Δύναμή τους. Μόνον έτσι, και εφ’ όσον θα παρουσιάζουν μια αξιόλογη εκλογική Δύναμη,  θα μπορούν οι ΄Έλληνες Εκλογείς στο Εξωτερικό να επηρεάζουν θετικά τις Κυβερνήσεις των Χωρών όπου διαμένουν, προς όφελος και των δύο Χωρών: της Χώρας της Καταγωγής τους και της Νέας Χώρας της Διαμονής τους

    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Γιώργος Αβράς, Μανχάταν, Νέα Υόρκη

     

    8.)                                        ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2003

      ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

    ΘΕΜΑ:  ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ.

    Κύριε Διευθυντά,

    Στο φύλλο σας της 9ης/10ης Αυγούστου 2003, δημοσιεύσατε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του κυρίου Χρίστου Μαλασπίνα, σχετικά με τις απόψεις του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κυρίου Κωστή Στεφανόπουλου.

    Η σκέψη που διετύπωσε ο κύριος Στεφανόπουλος ήταν ότι «πιστεύει ότι επέρασε ο καιρός που η Ομογένεια μπορεί να επηρεάσει τα εθνικά μας θέματα.»

    Πιστεύω ότι δεν θα μπορούσε να διατυπωθεί μια περισσότερο ανακριβής άποψη από την ανωτέρω «σκέψη» και μάλιστα από ένα τόσο υψηλά ιστάμενο πρόσωπο, όπως ο κύριος Πρόεδρος.

    Βεβαίως, η «σκέψη» αυτή χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση:

      • Αν θα ήταν δυνατόν η Ομογένεια να επηρεάζει τα εθνικά μας θέματα, και
      • Εάν ναι, τότε γιατί η Ομογένεια, υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν μπορεί πλέον να επηρεάζει ευνοϊκά και να μεταβάλει τις αποφάσεις της υπερδυνάμεως.
  • Η δύναμη της Ομογένειας είναι στην πραγματικότητα φοβερά ισχυρή. Και θα μπορούσε υπό ορισμένες προϋποθέσεις να επηρεάσει της αποφάσεις της Αμερικής πολύ αποτελεσματικά, προς όφελος της Μητέρας – Πατρίδας. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι:
      • ότι η Ομογένεια στην Αμερική έχει ισχυρή Ηγεσία, Εθνική,
      • ότι υπάρχει σύμπνοια ολοκλήρου του Ελληνικού στοιχείου
      • ότι δεν είναι διασπασμένη σε αριστερούς και δεξιούς και
      • ότι η Κεντρική Κυβέρνηση στην Ελλάδα ακολουθεί μια συνετή πολιτική, φιλική προς την Αμερική και όχι ανταγωνιστική ή και ανοικτά εχθρική.
  • Δυστυχώς οι προϋποθέσεις αυτές δεν υπάρχουν σήμερα.  Αυτός είναι και ο μόνος λόγος, γιατί η Ομογένεια δεν μπορεί σήμερα να επηρεάσει αποφασιστικά την υπερδύναμη, προς όφελος και των δύο χωρών. Όχι διότι η Ομογένεια δεν έχει την δύναμη, αλλά διότι η Ελληνική Κυβέρνηση αγνοεί πλήρως τις δυνατότητες της Ομογένειας και την αφήνει αχρησιμοποίητη.
  • Τα διάφορα εθνικά «λόμπι» που υπάρχουν στην Αμερική αποδεικνύουν διαρκώς ότι μπορούν να είναι εξαιρετικά χρήσιμα και να επηρεάζουν αποφασιστικά την εξωτερική πολιτική της Αμερικής, προς το κοινό συμφέρον των δύο χωρών.

    Υπάρχουν αυτή τη στιγμή ισχυρότατα «λόμπι» στην Αμερική, όπως το Εβραϊκό, το Ιρλανδικό, το Καναδικό, το Μεξικάνικο, το Βρετανικό, και τόσα άλλα, που βοηθούν με κάθε τρόπο την χώρα της προελεύσεώς των και επηρεάζουν αποφασιστικά την Εξωτερική Πολιτική της μεγάλης αυτής χώρας.

    Η Βενεζουέλα, η οποία ακολουθεί συστηματικά μία εχθρική στάση απέναντι στην Αμερική, υπό την Ηγεσία του απερίγραπτου Στρατιωτικού Πρωθυπουργού, αποτελεί έμπρακτο παράδειγμα προς αποφυγή. Είναι μια πολύ πλούσια χώρα με άφθονο πετρέλαιο.  Θα μπορούσε να είναι μία από τις πιο ευημερούσες χώρες του κόσμου.

    Και εν τούτοις ο πληθυσμός της δυστυχεί.

    Αλλά εδώ ακριβώς είναι η ουσία του πράγματος.  Διερωτήθηκε ποτέ ο κύριος Πρόεδρος, αν η Ελλάδα κάνει σωστά τη δουλειά της; Και έχει ενδιαφερθεί ποτέ για την Ομογένεια; Έχει χρησιμοποιήσει ποτέ σωστά τις δυνατότητες που προσφέρει η Ομογένεια, σαν γέφυρα μεταξύ Ελλάδας και Αμερικής;

    Όταν επί μακρά σειρά ετών, η επίσημη Ελλάδα κρατά μια στείρα, σταθερά αντί-αμερικανική στάση, πως να ενθαρρυνθεί η Ελληνική Ομογένεια και να τολμήσει να ζητήσει από την Αμερικανική Ηγεσία μια πιο ευνοϊκή μεταχείριση;

    Ξεχνάμε τις κραυγές και τις διαδηλώσεις εναντίον της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα κάθε Νοέμβριο, στην επέτειο του Πολυτεχνείου...

    Με τι επιχειρήματα να πολεμήσει η Ομογένεια;

    Μέχρι πρόσφατα ο Αμερικανός Πρόεδρος θέλησε να ευχαριστήσει δημοσίως την Ελλάδα για την βοήθεια που του έδωσε με τις βάσεις στην Κρήτη και την υποστήριξη που του έδωσε για τον πόλεμο στο Ιράκ, και η Ελληνική Κυβέρνηση τον απέτρεψε, για να μην εκτεθεί...

    Ξεχνάμε τις διαδηλώσεις εναντίον του Προέδρου Κλίντον όταν επισκέφθηκε την Ελλάδα το 2002 και το Δικαστήριο που στήθηκε στο Σύνταγμα για να δικάσει τον Πρόεδρο!...

    Ας μη γελιέται ο κύριος Πρόεδρος της Ελλάδας: η Ομογένεια είναι ισχυρότατη και έχει απέραντες δυνατότητες και μπορεί να προσφέρει πολλά. Αρκεί να χρησιμοποιηθεί σωστά.

    Ευχαριστώ για την δημοσίευση, Γεώργιος Αβράς Νέα Υόρκη

     

     

    9.)                                              3 ΜΑΡΤΙΟΥ 2004

      ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ», ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

    ΘΕΜΑ:  Η ΕΠΙΣΤΟΛΙΚΗ ΨΗΦΟΣ

    Κύριε Διευθυντά,

    Το κύριο άρθρο του «Εθνικού Κήρυκα» στις 21-22 Φεβρουαρίου 2004 αναφέρεται στις δηλώσεις των κ. Καραμανλή – Παπανδρέου υπέρ της επιστολικής ψήφου.

    Στο ίδιο φύλλο υπάρχει και ένα άλλο σχετικό άρθρο «Ομογενείς ψηφοφόροι στην Ελλάδα» το οποίο αναφέρεται στο δικαίωμα ψήφου «εάν και εφόσον βρεθούν στην Ελλάδα».

    Υπάρχει ένας πολύ λεπτός διαχωρισμός μεταξύ της «επιστολικής ψήφου» και του δικαιώματος ψήφου των ομογενών απανταχού της γης. Ο διαχωρισμός έγκειται στο αυτονόητο δικαίωμα παντός Έλληνα πολίτη, να ψηφίζει «εάν και εφόσον βρεθεί στην Ελλάδα» την ημέρα των εκλογών και του δικαιώματος ψήφου που θα έπρεπε να έχουν όλοι οι ξενιτεμένοι Έλληνες της Διασποράς, στην Ευρώπη, Αμερική, Καναδά, Αυστραλία και οπουδήποτε αλλού, έστω κι αν την ημέρα των εκλογών δεν βρίσκονται εντός Ελλάδος. Η ψήφος μπορεί να είναι επιστολική ή να δίδεται στα ελληνικά προξενεία η ευθύνη της διεξαγωγής της ψηφοφορίας.  Το δικαίωμα της επιστολικής ψήφου, το έχουν όλα σχεδόν τα πολιτισμένα κράτη. Είναι απαράδεκτο να μην το έχουν οι Έλληνες πολίτες.

    Αλλά γιατί άραγε δεν ισχύει ακόμη για τους Έλληνες ψηφοφόρους; Η εξήγηση είναι απλή: Το ελληνικό Κοινοβούλιο πιστεύει ότι όλοι οι Έλληνες μετανάστες έφυγαν από την Ελλάδα γιατί «δεν είχαν στον ήλιο μοίρα». Άρα είναι αριστεροί. Αλλά ταυτοχρόνως πιστεύει ότι όλοι οι ομογενείς και κυρίως οι μετανάστες της Αμερικής, είναι ζυμωμένοι με τα αμερικανικά πιστεύω και νοοτροπία.  Επομένως είναι δεξιοί.

    Πως να δώσουν δικαίωμα ψήφου σε μια τέτοια «τεράστια δεξαμενή» νέων ψηφοφόρων, που δεν μπορούν να καθορίσουν εκ των προτέρων αν είναι δεξιοί ή αριστεροί και υπέρ ποίου κόμματος θα ρίξουν την ψήφο τους;  Για καλό και για κακό επομένως, μη θίγεις τα κακώς κείμενα και άσε την επιστολική ψήφο για αργότερα.

     Αυτοί πιστεύω είναι οι λόγοι για τους οποίους το ελληνικό Κοινοβούλιο «παραμελεί» να προωθήσει το σχετικό νόμο, παρ’ όλο ότι το ελληνικό Σύνταγμα προβλέπει ρητώς και κατηγορηματικώς το δικαίωμα της επιστολικής ψήφου σε όλους τους Έλληνες πολίτες.

    Δεν πρέπει το δικαίωμα της επιστολικής ψήφου να παραμείνει κενός προεκλογικός λόγος. Οι Έλληνες της Διασποράς πρέπει να αντιληφθούν ότι χωρίς όπλα δεν μπορούν να πολεμήσουν για την καλυτέρευση της τύχης τους και ότι το μόνο όπλο που υπολογίζει η Πολιτεία είναι η ψήφος. Τότε θα πρέπει να συνεργασθούν και να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους.

    Μετά τιμής Γεώργιος Αβράς Μανχάταν, ΝΥ

     

    10.)                                                 21 ΜΑΪΟΥ 2004

      ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ», ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

    ΘΕΜΑ:  ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

    Προς τον Εξοχώτατον

    Πρωθυπουργόν της Ελλάδος

    Κωνσταντίνο Καραμανλή

    Εις Νέαν Υόρκη.

     

    Αφορά: Επιστολική ψήφο

     

    Εξοχώτατε,

    Καλώς ήλθατε εις τη Νέα Υόρκη.

    Έχετε εκφρασθεί επανειλημμένως κατά το παρελθόν υπέρ της συμμετοχής των εκπατρισμένων Ελλήνων της Διασποράς εις τας ελληνικάς εκλογάς δια της επιστολικής ψήφου. Η αποστολή των ψήφων είναι δυνατόν να γίνεται είτε μέσω των κατά τόπους ελληνικών προξενείων, είτε δι’ απευθείας αποστολής στην Αθήνα, με μια φωτοτυπία του ελληνικού διαβατηρίου.

    Το Σύνταγμα προβλέπει τη δυνατότητα της πραγματοποιήσεως της ψηφοφορίας αυτής διά της επιστολικής ψήφου των ανά της Υφηλίου διασκορπισμένων Ελλήνων, όπως κάνουν από μακρού και πολλά άλλα κράτη.

    Δεν μένει παρά η ψήφισις του σχετικού νόμου από τη Βουλή των Ελλήνων, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, ο οποίος και θα καθορίζει τη διαδικασία και τους όρους υπό τους οποίους θα μπορεί ο εκπατρισμένος Έλληνας πολίτης να κάνει χρήση του δικαιώματος της ψήφου του.

    Σήμερα είστε πλέον ο προσφάτως εκλεγμένος Πρωθυπουργός της Ελλάδος και διαθέτετε ισχυρή πλειοψηφία στη Βουλή. Από εσάς περιμένουμε επομένως, τώρα, την πραγματοποίηση της από μακρού εκδηλωθείσης προθέσεως σας, να δώσετε εις τους Έλληνας του εξωτερικού το δικαίωμα ψήφου εις τις εκάστοτε ελληνικές εκλογές.  Να είστε βέβαιος ότι η πραγματοποίηση του θεσμού αυτού θα αποτελέσει ένα ισχυρό κρίκο μεταξύ των εκπατρισθέντων Ελλήνων και της Μητέρας Πατρίδας και θα ενισχυθεί σημαντικά η φυσική έλξη που νιώθουν οι Απόδημοι Έλληνες του εξωτερικού προς τη γενέτειρα.  Θα συνδέσετε δε και εσείς το όνομά σας με μια διαδικασία, η οποία θα έπρεπε να έχει καθιερωθεί προ πολλού.  Ελπίζω ότι διά της παρούσης θα συμβάλω και εγώ με τις μικρές μου δυνάμεις στη σύσφιγξη των δεσμών αυτών.

    Διατελώ μετά τιμής Γεώργιος Αβράς Μανχάταν, ΝΥ

     

     

    11.)                                     7 ΜΑΡΤIΟΥ 2005

      ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ», ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

    ΘΕΜΑ:  ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ – ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ

     

    Κύριε Διευθυντά,

    Το Ελληνικό Σύνταγμα ρητώς αναφέρει ότι οι Έλληνες του Εξωτερικού, που μένουν μονίμως εκτός Ελλάδας, έχουν τα ίδια δικαιώματα να ψηφίζουν, όπως  οι μόνιμοι κάτοικοι που ζουν στην Ελλάδα. Εφ’ όσον λοιπόν αναγνωρίζεται από την Πολιτεία το ίδιο Δικαίωμα Ψήφου σε όλους γενικά τους Έλληνες Πολίτες, είναι τελείως ακατανόητο γιατί οι Έλληνες που μένουν μέσα στα όρια της Ελλάδος μπορούν και ψηφίζουν, οι Έλληνες  όμως  που μένουν στο Εξωτερικό, δεν έχουν το δικαίωμα αυτό.

    Ένας Έλληνας του Εξωτερικού, αν βρίσκεται συμπτωματικά στην Ελλάδα σε περίοδο εκλογών, έχει το δικαίωμα να εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους και να ψηφίσει ελεύθερα, όπως και όλοι οι άλλοι, μόνιμοι κάτοικοι της Ελλάδας. Όχι όμως αν βρίσκεται στο Εξωτερικό!  Αυτό είναι βεβαίως τελείως παράλογο.

    Οι Έλληνες του Εξωτερικού έχουν ακριβώς τις ίδιες υποχρεώσεις και καθήκοντα να εκπληρώσουν με τους Έλληνες της Ελλάδας. Το Ελληνικό Σύνταγμα προβλέπει ότι όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι απέναντι στον Νόμο και όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις.  Τότε γιατί υπάρχει αυτή η άνιση μεταχείριση;

    Η απάντηση είναι μόνο μία: για να πραγματοποιηθεί η σχετική διάταξη του Συντάγματος, άρθρο 51 παραγρ. 4 για την ψήφο του αποδήμου Ελληνισμού, χρειάζεται να εκδοθεί  ένας ειδικός νόμος, ο οποίος να προβλέπει τις σχετικές λεπτομέρειες και διαδικασίες. Όπως ποιοι θεωρούνται Έλληνες και ποιοι έχουν δικαίωμα ψήφου;  Αυτό νομίζω είναι σχετικά απλό.  Όλοι οι Έλληνες πολίτες που έχουν φροντίσει να διατηρήσουν την Ελληνική τους υπηκοότητα ή έχουν έστω διπλή υπηκοότητα: την Ελληνική και της Χώρας της μονίμου διαμονής τους.

      Επίσης πρέπει να προβλέπει τον τρόπο της ψηφοφορίας: με επιστολική ψήφο ή με προσέλευση στα κατά τόπους Ελληνικά Προξενεία της περιοχής τους.  Ή και τα δύο. Και όλους τους όρους και προϋποθέσεις πού συνεπάγεται ένα τέτοιο εγχείρημα, ώστε να διαφυλαχθεί η μυστικότης της ψηφοφορίας.

    Ο Νόμος αυτός, προβλέπει το Σύνταγμα, πρέπει να εκδοθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση και να επικυρωθεί από την Βουλή. Εκεί είναι που σκοντάφτουμε!

    Πώς να προχωρήσει η εκάστοτε Κυβέρνηση στην έκδοση του σχετικού Νόμου και να δώσει δικαίωμα ψήφου σε μια τόσο μεγάλη «δεξαμενή» νέων ψηφοφόρων, όταν δεν μπορούν να εξασφαλίσουν εκ των προτέρων, αν οι νέοι αυτοί ψηφοφόροι θα ψηφίσουν υπέρ της Δεξιάς ή της Αριστεράς;

    Αλλά αυτή η νοοτροπία, θέλω να πιστεύω ότι ανήκει σε άλλες, παλαιότερες εποχές και ότι δεν ισχύει πια. Η νοοτροπία αυτή είναι πολύ στενή και αχρηστεύει ένα μεγάλο μέρος τού Ελληνισμού, ίσως του πιο δυναμικού κομματιού του Ελληνικού πληθυσμού, ο οποίος ζει και δραστηριοποιείται εκτός των Ελληνικών Συνόρων.

    Είμαστε πολύ λίγοι και δεν έχουμε το δικαίωμα να αχρηστεύουμε με τόσο ελαφρά συνείδηση, ένα τόσο μεγάλο μέρος του Ελληνικού Λαού για λόγους κομματικών κριτηρίων.  Η Ελλάδα έχει ανάγκη από όλα της τα παιδιά. Όχι μόνον από τους Έλληνες πού ζουν μέσα στην Ελλάδα.  Πρέπει να το νιώσουμε, ότι έχουμε ανάγκη κι από τον τελευταίο Έλληνα. Δεν μας περισσεύει κανείς!

    Ας μην ξεχνούμε, ότι οι Απόδημοι Έλληνες έχουν ακόμη ένα τεράστιο πλεονέκτημα: είναι τελείως απαλλαγμένοι από τα μικροκομματικά κατεστημένα και από τα «ρουσφέτια», στα οποία είναι συνηθισμένοι οι εντός Ελλάδας ψηφοφόροι. Η απόσταση εδώ από το Κέντρο επιδρά ευεργετικά.  Και οι Έλληνες εκτός Ελλάδας βλέπουν την όλη κατάσταση πολύ πιο καθαρά και αντικειμενικά.

    Οι Έλληνες ψηφοφόροι τού Εξωτερικού μπορούν να κάνουν ελεύθερα την κριτική τους σε κάθε Ελληνική Κυβέρνηση, δεξιά ή αριστερή, χωρίς κανένα φόβο ότι ίσως υπάρξουν δυσμενείς συνέπειες της ψήφου τους. Είναι τελείως ανεξάρτητοι και ελεύθεροι να ψηφίσουν κατά συνείδηση, με μοναδικό κίνητρο το συμφέρον της Μητέρας-Πατρίδας.

    Κι ακόμα πρέπει να έχουμε διαρκώς υπ’ όψη μας, ότι η πολιτική που ακολουθεί η εκάστοτε Ελληνική Κυβέρνηση, έχει άμεσες επιπτώσεις και συνέπειες στις Χώρες όπου ζει και αναπτύσσεται ο Απόδημος Ελληνισμός. Κάθε πράξη της Ελληνικής Κυβέρνησης έχει άμεσο αντίκτυπο στους Έλληνες της Διασποράς. Είναι επομένως σωστό και λογικό, να έχει και ο Ελληνισμός ανά την Υφήλιο δικαίωμα ψήφου, ώστε να μπορεί να διαμορφώνει έστω και κατά ένα ποσοστό, την πολιτική γραμμή της Μητέρας-Πατρίδας.

    Μόνο με το Δικαίωμα Ψήφου, τα Ελληνικά κόμματα θα αρχίσουν επιτέλους να μας παίρνουν σοβαρά υπ’ όψει τους και να μας πλησιάσουν με πραγματικό ενδιαφέρον για να πληροφορηθούν τις ανάγκες μας.  Έως τότε θα υπάρχουμε μόνον όταν η Πατρίδα μας χρειάζεται.

    Κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα αποτελέσουν και οι Έλληνες του Εξωτερικού έναν υπολογίσιμο παράγοντα, όχι μόνον για την Ελλάδα, αλλά εξ ίσου σημαντικό στην διαμόρφωση της πολιτικής των Χωρών όπου οι Έλληνες ζουν και προοδεύουν.  Μ’ άλλα λόγια, θα δοθεί ένα ισχυρότατο όπλο στα χέρια των Ελλήνων της Διασποράς, οι οποίοι θα αποτελούν πλέον έναν πολύ ισχυρό παράγοντα της πολιτικής ζωής των χωρών που μας φιλοξενούν, και οι οποίες θα είναι πλέον πολύ προσεκτικές στην συμπεριφορά τους απέναντι στην Ελλάδα, αφού θα ξεύρουν ότι εμείς, οι Έλληνες τού Εξωτερικού, θα επηρεάζουμε πια την πολιτική στάση της Ελλάδας. 

    Ο σημερινός Πρωθυπουργός της Ελλάδας έχει μια ισχυρή πλειοψηφία μέσα στην Βουλή, και έχει επανειλημμένα εκφρασθεί υπέρ του Δικαιώματος Ψήφου στους Έλληνες του Εξωτερικού. Ο Αρχηγός της Αντιπολιτεύσεως έχει επίσης εκφρασθεί υπέρ της Επιστολικής Ψήφου και του δικαιώματος ψήφου των Ελλήνων της Διασποράς. Επομένως, είναι καιρός πια να δοθεί το δικαίωμα ψήφου σε όλους τους Έλληνες του Εξωτερικού, ώστε να περιληφθούν πλέον και αυτοί στην διαμόρφωση της πολιτικής ζωής στην Ελλάδα.

    Γεώργιος Αβράς, Νέα Υόρκη.

     

     

     

    12.)                                               15 ΜΑΡΤΙΟΥ 2005

      ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ», ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

    ΘΕΜΑ:  Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΗ

    Κύριε Διευθυντά,

    Πριν λίγες μέρες είχα στείλει στον « Εθνικό Κήρυκα», που έχει γίνει πια μέρος της καθημερινής ζωής μας, ένα αρκετά μακροσκελές άρθρο, με τον τίτλο: «Το Δικαίωμα της Ψήφου».

    Πάνω στο θέμα αυτό έχω γράψει επανειλημμένα της απόψεις μου τα τελευταία 5 χρόνια. Αλλά δυστυχώς χωρίς κανένα αποτέλεσμα.  Αν βέβαια υπάρχει κανείς στην Αθήνα που να ενδιαφέρεται για το θέμα αυτό. Το γράμμα μου  αυτό, που το έστειλα με την ελπίδα ότι θα δημοσιευόταν σαν «χρονογράφημα» και θα είχε ίσως μεγαλύτερο βάρος, δημοσιεύθηκε στη στήλη «Γράμματα» της 11 Μαρτίου 2005.

    Δυο μέρες ενωρίτερα, την 9 Μαρτίου 2005, δημοσιεύθηκε στον «Εθνικό Κήρυκα» μια επίκαιρη συνέντευξη του κ. Παναγιώτη Σκανδαλάκη, Υφυπουργού Εξωτερικών, αρμόδιου για τον Απόδημο Ελληνισμό, ο οποίος εδήλωσε ότι «ανάμεσα στα θέματα του σχεδιασμού συμπεριλαμβάνεται και η επιστολική ψήφος των ομογενών».  Προσθέτοντας ότι το «θέμα της επιστολικής ψήφου θα αντιμετωπισθεί σε μακροχρόνια βάση προκειμένου να μελετηθούν όλες οι πτυχές του».  Ο κ. Υφυπουργός απέφυγε να αναφερθεί στον ακριβή χρόνο που θα υλοποιηθεί η δέσμευση της ΝΔ  και τού Πρωθυπουργού κ. Κώστα  Καραμανλή.  Παραπομπή δηλαδή εις τις ελληνικές καλένδες...

    Για να μελετηθεί τι ακριβώς; Όλες οι άλλες χώρες έχουν κάνει τις μελέτες αυτές εδώ και χρόνια, και έχουν  εφαρμόσει από πολύ καιρό το θέμα της Ψήφου των υπηκόων τους που διαμένουν στο Εξωτερικό. Δεν κάθονται να μελετήσουν τα εφαρμοσμένα αυτά συστήματα, να τα προσαρμόσουν στις δικές μας ανάγκες  και να προχωρήσουν αμέσως, τώρα, στην υλοποίηση της ανειλημμένης δεσμεύσεως που έχουν αναλάβει;  Εμείς θα ανακαλύψουμε και πάλι την πυρίτιδα;

    Αν έχει ληφθεί πραγματικά η απόφαση, να ασκήσουν οι Έλληνες του Εξωτερικού το δικαίωμα της ψήφου τους, τότε λίγες εβδομάδες  ή έστω λίγοι μήνες θα ήταν υπεραρκετοί για να δοθεί λύσις σε όλα τα εκκρεμή ζητήματα. Όχι χρόνια και τετραετίες...

    Ο «Εθνικός Κήρυκας» υπενθυμίζει με την ευκαιρία αυτή, ότι ο κ. Καραμανλής στις 5 Μαρτίου 2004, είχε δηλώσει: «Πιστεύουμε πως το δικαίωμα του Έλληνα του εξωτερικού να ψηφίζει είναι αναφαίρετο. Θα προωθήσουμε την διαδικασία άμεσα»!

    Δηλαδή, έχεις από τη μια μεριά τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας να σε διαβεβαιώνει ότι θα προωθήσει την διαδικασία «άμεσα» και από την άλλη τον κ. Υφυπουργό να παραπέμπει το όλο θέμα τής Ψήφου των Ελλήνων του Εξωτερικού στις Ελληνικές Καλένδες!

    Όταν έχεις Υφυπουργό, αρμόδιο για τον «Απόδημο Ελληνισμό», ο οποίος κρατά την παρελκυστική αυτή τακτική αντί να προχωρήσει άμεσα και να προωθήσει τη σχετική διαδικασία ολοταχώς, ώστε να καλύψει τα σφάλματα και τις παραλείψεις των προηγουμένων Κυβερνήσεων το ταχύτερο δυνατόν, όχι σε 4 χρόνια ή του Αγίου Ποτέ, τότε οι ελπίδες που είχες, ότι η κατάσταση αυτή θα αλλάξει επιτέλους,  αποδεικνύονται  σαθρές.

    Ο Πρόεδρος τής Κυβερνήσεως συμφωνεί. Ο Αρχηγός τής Αντιπολίτευσης συμφωνεί. Όλοι συμφωνούν αλλά το Δικαίωμα της Ψήφου παραμένει στα χαρτιά.

    Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω, είναι η αμφιβολία, τι ψήφο θα ρίξουν οι Έλληνες τού Εξωτερικού.  Θα ψηφίσουν αριστερά ή δεξιά;

    Γιατί η μεν Δεξιά αντιμετωπίζει τους Έλληνες του Εξωτερικού σαν φτωχαδάκια, πού έφυγαν από την Ελλάδα γιατί δεν είχαν στον Ήλιο μοίρα. Μετανάστες, άρα Αριστεροί...

    Οι δε Αριστεροί πιστεύουν ότι όλοι οι Ομογενείς βρίσκονται υπό την επίδραση της Αμερικανικής νοοτροπίας και όλοι είναι πράκτορες της CIA.  Άρα Δεξιοί...

    Αυτοί φοβούμαι ότι είναι οι πραγματικοί λόγοι της εκάστοτε Κυβερνήσεως να προωθήσουν επιτέλους το «αναφαίρετο δικαίωμα της Ψήφου» κι όλα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις...

    Εδώ ως και οι Ιρακινοί βρήκαν τρόπους να εξασφαλίσουν το δικαίωμα Ψήφου στους Ιρακινούς πολίτες του Εξωτερικού, πού ψήφισαν για πρώτη φορά στην Ιστορία τους.  Και μόνον εμείς εξακολουθούμε να «μελετούμε» επ’ αόριστον, το θέμα τής Ψήφου των Ελλήνων του Εξωτερικού.

    Η στενή μικροκομματική νοοτροπία σε όλη της την μεγαλοπρέπεια...

    Ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε να διατυπώσω τις απόψεις μου αυτές.

    Μετά τιμής, Γεώργιος Αβράς , Νέα Υόρκη.

     

     

    13.)                                                 27 ΙΟΥΛΙΟΥ 2005

      ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ», ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

    ΘΕΜΑ:  ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΨΗΦΟΥ

     

    Κύριε Διευθυντά,

    Στον «Εθνικό Κήρυκα» 7ης Απριλίου 2005, δημοσιεύθηκε επιστολή ενός αναγνώστη σας υπό τον τίτλο «Για την επιστολική ψήφο», ο οποίος εκφράζει ακριβώς τα αντίθετα επιχειρήματα από τα δικά μου, («Εθνικός Κήρυξ», 11. Μαρτίου 2005). Έτυχε να λείπω στην Ελλάδα και δεν είχα δεί την επιστολή αυτή.

    Επειδή εγώ πιστεύω ακράδαντα, ότι ο Ελληνισμός ανά την Υφήλιο έχει δικαίωμα να ψηφίζει κανονικά και να συμμετέχει ενεργά στις εκλογές της Ελλάδας, θα ήθελα να απαντήσω στα επιχειρήματα του επιστολογράφου σας ως εξής :

    • Το θέμα της Επιστολικής  Ψήφου των Ελλήνων του Εξωτερικού, πράγματι εξακολουθεί να βρίσκεται «υπό μελέτη» από τό 1989 ή και παλαιότερα και φοβάμαι ότι θα βρίσκεται «υπό μελέτη» εις το διηνεκές, αν δεν ενεργοποιηθεί αποφασιστικά ο Ελληνισμός ανά τον Κόσμο και η Ομογένεια της Αμερικής ειδικότερα.
    • Ο προσδιορισμός του όρου «απόδημος» ως ατόμου πού φεύγει από την χώρα του και εγκαθίσταται στα ξένα σαν μετανάστης είναι σωστός και σαφής.
    • O ισχυρισμός ότι  «ο αριθμός των εξ Ελλάδος μεταναστών μειώθηκε πολύ και θα μηδενισθεί» αποτελεί κάθε άλλο παρά αυταπόδεικτο γεγονός. Είναι πολύ πιθανό να αλλάξει η ποιότητα των «μεταναστών». Πολύ πιθανό να αρχίσουν να μεταναστεύουν επαγγελματίες με ανώτερη μόρφωση, επιστήμονες, μηχανικοί, αρχιτέκτονες, γιατροί, εκλεκτά στελέχη του επιστημονικού και επαγγελματικού κόσμου.
    • Γιατί όλοι οι άνθρωποι αυτοί δεν θα έχουν δικαίωμα ψήφου ;
  •           Με την σημερινή «παγκοσμιοποίηση»  και τις τεράστιες μετακινήσεις μεγάλων
  •            Πληθυσμών, δεν μπορεί να ισχυρίζεται κανείς ότι η μετανάστευση εξ Ελλάδος θα

               μηδενισθεί.

    • Οι Αλβανοί έχουν πλημμυρίσει την Ελλάδα. Διάφορες μειονότητες από πολλές        
    • Χώρες, Ρουμανία, Βουλγαρία, Πακιστάν, έρχονται συνεχώς στην Ελλάδα, η οποία αποτελεί έναν πόλο έλξεως των πληθυσμών αυτών. Κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει την αθρόα μετανάστευση Ελλήνων εξ Ελλάδος σε άλλα κράτη, πιό προοδευμένα, και με ανώτερο επίπεδο ζωής. Γιατί οι μετανάστες αυτοί  δεν θα έχουν δικαίωμα ψήφου ;
    • Όταν ο επιστολογράφος σας αναφέρεται στο ότι «τα παιδιά, εγγόνια, κλπ. των
    • αποδήμων μεταναστών, δεν θα είναι πλέον απόδημοι αλλά μέλη του Ελληνισμού της Αμερικής, Καναδά, Γερμανίας κλπ.» επισημαίνει ακριβώς τον τεράστιο κίνδυνο πού διατρέχει ο Ελληνισμός ανά την Υφήλιο. Να απορροφηθούν δηλαδή οι Απόδημοι Έλληνες και τα παιδιά τους από τους γηγενείς πληθυσμούς και να χαθούν για την Ελλάδα. Μόνο με το δικαίωμα της Ψήφου των και το συναίσθημα  ότι «εξακολουθώ να είμαι Έλληνας» μπορεί να αποφευχθεί αυτός ο υπαρκτός κίνδυνος.
    • Ένα Συμβούλιο «Οικουμενικού Ελληνισμού»θα έχει την ίδια τύχη με το «Εθνικό
    • Συμβούλιο» που λάμπει δια της απουσίας του από κάθε Ελληνική δραστηριότητα.
    • Επίσης ο επιστολογράφος σας δεν αναφέρει ότι οι Έλληνες της Ελλάδας
    • θεωρούνται πρώτης ποιότητας πολίτες, οι δε Απόδημοι Μετανάστες δευτέρας. Γιατί ένας ΄Ελληνας που κατοικεί εντός Ελλάδας έχει δικαίωμα ψήφου και μόλις απομακρυνθεί από την Ελλάδα χάνει το δικαίωμα αυτό ; 
    • Όλοι οι αλλοι λαοί έχουν το δικαίωμα ψήφου ανεξαρτήτως του τόπου της διαμονής τους εκτός από τους ΄Έλληνες !
    • Το Ελληνικό Σύνταγμα προβλέπει ρητώς ότι όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι και θεσπίζει το Δικαίωμα της Επιστολικής Ψήφου. Υπό την προϋπόθεση ότι ΘΑ εκδοθεί σχετικός Νόμος, ο οποίος ΔΕΝ εκδίδεται ποτέ...
    • Η Επιστολική Ψήφος δεν πρόκειται να δημιουργήσει κομματικές παρατάξεις, όπως φοβάται ο επιστολογράφος σας, ούτε θα διχάσει τον ανά την Υφήλιο Ελληνισμό. Στά Ευρωπαικά Κράτη έχει δοθεί ήδη από πολλά χρόνια το δικαίωμα Ψήφου στούς Απόδημους Έλληνες, έχουν γίνει Κομματικά Γραφεία και δεν έχει σημειωθεί καμία αρνητική επίπτωση.
    • Φυσικά, μόνο με την Επιστολική Ψήφο δεν λύεται το πρόβλημα της αφομοιώσεως του Ελληνισμού. Πρέπει να ληφθούν παράλληλα και άλλα μέτρα που θα βοηθήσουν στην μη αφομοίωση και απορρόφηση του Ελληνισμού, όπως τα Ελληνικά Σχολεία, διακοπές των παιδιών στην Ελλάδα, κατασκηνώσεις και ένα σωρό άλλα μέτρα, αν θέλουμε να διατηρήσουμε τον Ελληνισμό μας.
    • Ο σημερινός Πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Κων. Καραμανλής, σε συνέντευξή του πού έδωσε προ καιρού στον «Εθνικό Κήρυκα», είχε διακηρύξει ότι «θα φροντίσει το θέμα της Επιστολικής Ψήφου με απόλυτη προτεραιότητα» μόλις γίνει Πρωθυπουργός. Ο σημερινός Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δήλωσε επίσης ότι συμφωνεί και θα βοηθήσει με όλες του τις δυνάμεις .
    • Εν τούτοις ο κ. Σκανδαλάκης, αρμόδιος  Υφυπουργός Αποδήμου Ελληνισμού, αντί να φροντίσει για την πραγματοποίηση των υποσχέσεων, ασχολείται με οτιδήποτε άλλο εκτός από την προώθηση του θέματος  «Επιστολική Ψήφος»
    • Περιμένουμε όλοι μας την άμεση πραγματοποίηση των υποσχέσεων αυτών.
    • Ευχαριστώ για την φιλοξενία. Μετά τιμής Γεώργιος Αβράς Νέα Υόρκη.
  • 14.)                                               19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2005

      ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ», ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

    ΘΕΜΑ:  ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΨΗΦΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΙ Η ςΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Κ.παυλοπουλου

     

    Κύριε Διευθυντά,

    Στις 5. Μαρτίου  2004, ο «Εθνικός Κήρυκας» δημοσίευσε μια συνέντευξη του κ. Κώστα Καραμανλή, σημερινού Πρωθυπουργού της Ελλάδος, ο οποίος είχε δηλώσει τα εξής :

    • “Πιστεύουμε πως το Δικαίωμα του Έλληνα του Εξωτερικού να ψηφίζει είναι αναφαίρετο. Θα προωθήσουμε τη Διαδικασία ΑΜΕΣΑ».
  • Συγκρίνετε τώρα τις δηλώσεις αυτές με την συνέντευξη Τύπου τού κ. Προκόπη Παυλόπουλου, Υπουργού Εσωτερικών της σημερινής Ελληνικής Κυβερνήσεως, που έδωσε την 13-14 Αυγούστου στον «Εθνικό Κήρυκα» για την Επιστολική Ψήφο :
    • “O Υπουργός αναφέρει την θετική άποψη του Υπουργείου Εσωτερικών, διευκρίνισε πάντως ότι η Επιστολική Ψήφος ΔΕΝ ΘΑ ΙΣΧΥΣΕΙ στις προσεχείς εκλογές του 2008 αλλά για τις Εκλογές του 2012» ! Παραπομπή εν ολίγοις εις τις Ελληνικές Καλένδες...
  • Διαβάστε τώρα και την Συνέντευξη Τύπου του κ. Παναγιώτη Σκανδαλάκη, Υφυπουργού Εξωτερικών, αρμοδίου για τον Απόδημο Ελληνισμό , όπως δημοσιεύθηκε στον «Εθνικό Κήρυκα» της 9ης Μαρτίου 2005 :
  • «Ανάμεσα στα θέματα Σχεδιασμού συμπεριλαμβάνεται και η Επιστολική Ψήφος των ομογενών».

    Προσθέτοντας ότι «το θέμα της επιστολικής ψήφου θα αντιμετωπισθεί σε μακροχρόνια  βάση προκειμένου να μελετηθούν όλες οι πτυχές του». Ο κ. Υφυπουργός απέφυγε να αναφερθεί στον ακριβή χρόνο πού θα υλοποιηθεί η δέσμευση της ΝΔ και του Πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή».

    Μόνον αγανάκτηση προκαλούν στον Απόδημο Ελληνισμό οι ανωτέρω αλληλοσυγκρουόμενες δηλώσεις των κατ’ εξοχή υπεύθυνων χειριστών του θέματος «Επιστολική Ψήφος», το οποίον χρειάζεται την αμέριστο στοργή, συμπαράσταση και βοήθεια όλων αυτών των παραγόντων.

    Όλες οι προοδευμένες Χώρες του Κόσμου, έχουν κάνει προ πολλού τις μελέτες αυτές, και έχουν εφαρμόσει από χρόνια το δικαίωμα της ψήφου των υπηκόων τους που μένουν στο Εξωτερικό. Οι ελληνικές αρμόδιες Υπηρεσίες, θα ήταν πολύ εύκολο να μελετήσουν τα εφαρμοσμένα και δοκιμασμένα αυτά συστήματα, να τα προσαρμόσουν, αν χρειάζεται, στις δικές μας ανάγκες και να προχωρήσουν τώρα, αμέσως, σε ένα διάστημα ολίγων εβδομάδων , στην υλοποίηση των υποχρεώσεων που έχουν αναλάβει.

    Εμείς θα ανακαλύψουμε την πυρίτιδα από την αρχή; Μα εδώ σε όλο τον κόσμο, όλοι οι ελεύθεροι πολίτες ψηφίζουν του καλού καιρού χωρίς καμιά δυσκολία. Μόνον οι Έλληνες δεν βρίσκουν τρόπο να ψηφίσουν;

    Ακόμη και οι Ιρακινοί που οργάνωσαν Εκλογές για πρώτη φορά στη ζωή τους, βρήκαν τρόπο σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ολίγων εβδομάδων, να εξασφαλίσουν το δικαίωμα της ψήφου σε όλους τους Ιρακινούς πολίτες του Εξωτερικού, οι οποίοι και ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές της Χώρας τους.

    Μόνον οι Έλληνες χρειάζονται ...επτά χρόνια προετοιμασίας, από το 2005 έως το 2012, να μελετήσουν σε βάθος (!) όλες τις «πτυχές» του δύσκολου και σοβαρού αυτού προβλήματος που λέγεται «Επιστολική Ψήφος».

    Αυτά όμως όλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις και απλώς οι διάφοροι «αρμόδιοι» προσπαθούν να βρούν τρόπους αποφυγής της υποχρεώσεώς που έχουν αναλάβει.

    Ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησε ο κ. Προκόπης Παυλόπουλος είναι ότι, εκτός της «σοβαρής μελέτης» που χρειάζεται το θέμα, πρέπει τα 2/3 της Βουλής να ψηφίσουν τον σχετικό Νόμο, για να ενεργοποιηθεί η σχετική διαδικασία. Δηλαδή χρειάζονται τουλάχιστον 200 Βουλευτές για να εγκρίνουν το σχετικό Νομοσχέδιο.

    Η Νέα Δημοκρατία, το κόμμα που έχει σχηματίσει την σημερινή Κυβέρνηση, διαθέτει στην Βουλή μια άνετη πλειοψηφία από  165 Βουλευτές.

    Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, η οποία έχει δηλώσει επίσης ότι συμφωνεί και υποστηρίζει το δικαίωμα των Ελλήνων του Εξωτερικού να ψηφίζει, διαθέτει στη Βουλή : 117 έδρες.

    Σύνολον Βουλευτών που έχουν εκδηλωθεί, προ των τελευταίων εκλογών του 2004, υπέρ του Δικαιώματος Ψήφου των Ελλήνων του Εξωτερικού είναι : 165+117= 282 υπέρ!

    Πότε άλλοτε μια άλλη Βουλή θα διαθέτει μια τόσο ισχυρή πλειοψηφία υπέρ του Δικαιώματος Ψήφου των Ελλήνων του Εξωτερικού !

    Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας: μην αφήσετε εκατομμύρια Έλληνες του Εξωτερικού να χαθούν για την Ελλάδα!

    Κύριε Πρόεδρε της Κυβερνήσεως: Κάνω έκκληση σε εσάς , μην αφήσετε να χαθεί μια μοναδική ευκαιρία να πραγματοποιηθεί επιτέλους το όνειρο των Ελλήνων του Εξωτερικού, η Επιστολική Ψήφος.

    Όπως πολύ σωστά δηλώσατε κατά την έναρξη της Πρωθυπουργίας σας, «η δέσμευση που προσωπικά αναλάβατε είναι να τηρήσετε κάθε κεφάλαιο που συνυπογράψατε. Σ’ αυτήν την Προσπάθεια, ο αγώνας για την Ελλάδα που θέλουμε και μπορούμε, κανείς δεν περισσεύει»!

     Και πράγματι, κ. Πρωθυπουργέ, κανείς δεν περισσεύει. Είμαστε πολύ λίγοι και όλους τους χρειάζεται η Ελλάδα. Όλοι πρέπει να βοηθήσουμε τον Τόπο. Αφήστε τους Έλληνες του Εξωτερικού να βοηθήσουν και εκείνοι την Πατρίδα τους, με τις γνώσεις τους, με τις γνωριμίες τους, με τις ικανότητες τους. Διότι οι αρμόδιες Κυβερνητικές Υπηρεσίες δεν σκέπτονται ότι μέχρι το  Έτος 2012 θα έχουν φύγει από τη ζωή οι ένθερμοι υποστηρικτές της επιστολικής ψήφου πρωτοπόροι μετανάστες. Η δεύτερη γενιά θα έχουν αρχίσει πλέον να αδιαφορούν και να αφομοιώνονται με τον γηγενή πληθυσμό της θετής πατρίδας τους. Και θα χαθούν οριστικά για την Ελλάδα εκατομμύρια Έλληνες, που θα μπορούσαν να προσφέρουν στον Τόπο τους πολύτιμες υπηρεσίες.

    Ο Ομφάλιος Λώρος που θα συνδέει τους Έλληνες του Εξωτερικού με την Μητέρα Πατρίδα είναι μόνον η Επιστολική Ψήφος και το συναίσθημα ότι εξακολουθούμε να είμαστε Έλληνες.  Τολμήστε και ξεκινήστε την διαδικασία κ. Πρωθυπουργέ για την άμεση εφαρμογή της Επιστολικής Ψήφου και θα κερδίσετε την αμέριστο συμπαράσταση για κάθε δύσκολο πρόβλημά σας ολόκληρου του Ελληνικού Λαού, μέσα και έξω από την Ελλάδα.

    Μετά τιμής Γεώργιος Αβράς, Νέα Υόρκη, ΝΥ.

     

     

    15.)                                                 23 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2005

    ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ», ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

    ΘΕΜΑ:  ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΟΙ ΙΡΑΚΙΝΟΙ ΤΩΝ ΗΠΑ....

    Κύριε Διευθυντά,

    Στο κύριο άρθρο του «Εθνικού Κήρυκα» της 15. Δεκεμβρίου 2005, διάβασα  με μεγάλο θαυμασμό την εξιστόρηση των Ιρακινών Εκλογών και την αριστοτεχνική ισορροπία που κατορθώσατε να διατηρήσετε στο κείμενό σας σχετικά με το θέμα της Ελληνικής Επιστολικής Ψήφου.

    Ο «Εθνικός Κήρυξ» έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα έναντι όλων των άλλων εφημερίδων της Ελλάδας : την συνέντευξη του κ. Κ. Καραμανλή, Πρωθυπουργού της Ελλάδας της 5ης Μαρτίου 2004, κατά την οποία δήλωσε απεριφράστως  ότι «Πιστεύουμε πως το δικαίωμα του Έλληνα του Εξωτερικού να ψηφίζει είναι αναφαίρετο. Θα προωθήσουμε την διαδικασία άμεσα!»

    Είναι περίεργο, αλλά καμμία Ελληνική Κυβέρνηση μέχρι σήμερα, δεν έχει αντιληφθεί την σπουδαιότητα της βοήθειας πού μπορούν να προσφέρουν οι Έλληνες τού Εξωτερικού στη Μητέρα-Πατρίδα. Αλλοιώς θα είχαν σπεύσει προ πολλού, να δώσουν το «αναφαίρετο» δικαίωμα της Επιστολικής Ψήφου σε όλους τους Έλληνες, είτε ευρίσκονται μέσα στα γεωγραφικά όρια της Ελληνικής Επικράτειας είτε εκτός.

    Όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο «Εθνικός Κήρυξ», λίγα πράγματα θα συμβάλλουν στην διατήρηση του ενδιαφέροντος της Ομογένειας και γενικότερα των απανταχού Ελλήνων της Διασποράς, όσο η συμμετοχή μας στις εκεί εκλογές.

    Πάνω στο θέμα αυτό, έχω στείλει επανειλημμένως επιστολές στον Ε.Κ., οι οποίες και έχουν δημοσιευθεί κατά τα τελευταία τέσσερα χρόνια...Από τους αρμόδιους για τα θέματα αυτά δεν είδα να συγκινήθηκε κανείς. Αλλά είναι πολύ διαφορετικό να δημοσιευθεί μια επιστολή ενός οιουδήποτε αναγνώστη από το να δημοσιευθεί ένα Κύριο Άρθρο  μιάς Ομογενειακής Εφημερίδας της κυκλοφορίας και του κύρους του Εθνικού Κήρυκα.  Έχει άλλη βαρύτητα το Κύριο Άρθρο...

    Στο Κύριο Άρθρο αυτό, ο Ε.Κ. υπογραμμίζει ότι  και η σημερινή Κυβέρνηση και η σημερινή Αντιπολίτευση έχουν υποσχεθεί προεκλογικά και οι δύο, την παροχή ψήφου στον απόδημο Ελληνισμό. Το Ελληνικό Σύνταγμα προβλέπει ρητώς και κατηγορηματικώς, την χορήγηση της επιστολικής ψήφου σε όλους τους Έλληνες του Εξωτερικού, «εφ όσον το σχετικό Νομοσχέδιο ψηφισθεί από τα δύο τρίτα της Βουλής», δηλαδή εφ όσον συγκεντρωθούν τουλάχιστον 200 ψήφοι υπέρ.

    Η σημερινή Βουλή διαθέττει 165 ψήφους της σημερινής Κυβερνήσεως  και 117 ψήφους της Αντιπολιτεύσεως . Σύνολο ψήφων  282 υπέρ ! Τι περιμένει επομένως η Κυβέρνηση για να προχωρήσει στη ρύθμιση τού θέματος αυτού, καταθέτοντας το σχετικό Νομοσχέδιο για την Επιστολική Ψήφο ; Μα είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνεται ότι ίσως χάνει μια χρυσή ευκαιρία, να διορθώσει ένα ζήτημα πού ήδη έχει τρομερά καθυστερήσει, ενώ υπάρχει σαφής υποχρέωση της εκάστοτε Κυβερνήσεως από το Ελληνικό Σύνταγμα να χορηγήσει την Επιστολική Ψήφο αυτή;

    Tα σχετικά με την «προετοιμασία» των Υπηρεσιών του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Η σχετική προετοιμασία μπορεί να γίνει ταχύτατα. Απόδειξη, η διενέργεια των Ιρακινών Εκλογών, εντός και εκτός Ιράκ, οι οποίες ετοιμάστηκαν και διενεργήθηκαν μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.

    Οι σχετικές  προετοιμασίες έχουν μελετηθεί από σωρείαν Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών Κρατών. Δεν θα πάμε εμείς τώρα να ανακαλύψουμε την πυρίτιδα. Αρκεί να μελετηθούν μερικά από τα συστήματα που ήδη ευρίσκονται σε χρήση, να γίνει μια επιλογή του πιο πρόσφορου συστήματος που θα καλύπτει τις ανάγκες μας και να κατατεθεί το σχετικό Νομοσχέδιο. Μέσα σε λίγες εβδομάδες μπορεί να έχει ολοκληρωθεί η όλη διαδικασία...

    Όσο  για την άποψη ότι οι Έλληνες του Εξωτερικού δεν πρέπει να εκφέρουν τη γνώμη τους δια της Επιστολικής Ψήφου διότι το εκλογικό αποτέλεσμα δεν έχει συνέπειες σε όσους ζουν έξω από την Ελλάδα, είναι ανακριβέστατη. Κάθε μέτρο που λαμβάνεται μέσα στην Ελλάδα, έχει άμεσο αντίκτυπο σε ολόκληρο τον Ελληνισμό, μέσα και έξω από την Ελλάδα. Γι’ αυτό πρέπει η όλη διαδικασία να επισπευσθεί το ταχύτερο δυνατόν. Πιθανώς, οι συνέπειες στον Ελληνισμό του Εξωτερικού να είναι πολύ μεγαλύτερες και χειρότερες  από τον Ελληνισμό μέσα στην Ελλαδα.

    Ακόμη, ένα άλλο σημείο που διαψεύσθηκε από τη διενέργεια των Ιρακινών εκλογών, είναι η διάδοση που υπήρχε, ότι δήθεν οι ΗΠΑ δεν επέτρεπαν την διεξαγωγή των ελληνικών εκλογών επί Αμερικανικού εδάφους. Τίποτα ανακριβέστερο από αυτό.

    Τολμήστε και ξεκινήστε επιτέλους την διαδικασία της Επιστολικής Ψήφου κ. Πρωθυπουργέ, με την βεβαιότητα ότι θα κερδίσετε την αμέριστο συμπαράσταση σε κάθε δύσκολο πρόβλημα ολοκλήρου του Ελληνικού Λαού, μέσα και έξω από την Ελλάδα.

      Και θα σταματήσετε ταυτοχρόνως την αιμορραγία που υφίσταται σήμερα ο Ελληνικός Λαός, από την απορρόφηση και συγχώνευση εκατομμυρίων μεταναστών, που εξαφανίζονται κάθε χρόνο, και  που θα μπορούσαν να προσφέρουν στην Μητέρα-Πατρίδα πολύτιμες υπηρεσίες.

    Μετά τιμής Γεώργιος Αβράς, Νέα Υόρκη, ΝΥ.

     

     

    16.)                                           19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΥ 2006

    ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ», ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

    ΘΕΜΑ:  Η ΨΗΦΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΔΗΜΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΙ  ΣΑΣ

     

    Κύριε Διευθυντά:

         Στον σημερινό «Εθνικό Κήρυκα», 1.19.2006, δημοσιεύετε μια επιστολή ενός Αναγνώστου σας, ο οποίος προβλέπει ότι αν χορηγηθεί ψήφος στους Απόδημους Έλληνες «τα αρνητικά αποτελέσματα θα είναι ασυγκρίτως περισσότερα από μερικά και ασήμαντα θετικά». Επειδή είμαι βέβαιος ότι  ο επιστολογράφος σας, είναι καλής πίστεως, τον παρακαλώ να σκεφθεί ψύχραιμα και χωρίς προκατάληψη, τα εξής:

    • «Πολλή κουβέντα γίνεται για αρκετά χρόνια γι’ αυτή την περίφημη και περιζήτητη ψήφο των Αποδήμων». Να είστε βέβαιος  ότι άλλα τόσα χρόνια θα περάσουν κι ακόμη περισσότερα, χωρίς να δούμε «Ψήφο των Αποδήμων», αν δεν μεσολαβήσει κάποιο κάποιο σοβαρό γεγονός που θα κάνει τους Κυβερνήτες της Ελλάδας μας να αλλάξουν νοοτροπία, να καταλάβουν πόσο κακό κάνουν στον τόπο αφήνοντας τους Έλληνες  Μετανάστες αχρησιμοποίητους, και να χάνονται ύστερα από δυο ή τρεις γενεές για πάντα, για την Ελλάδα, αφομοιωμένοι από τους γηγενείς.
    • «Πιστεύω ότι ο Έλληνας που ζει στην Ελλάδα ψηφίζει ανάλογα με το άμεσο συμφέρον του». Δηλαδή ανάλογα με τα ρουσφετάκια που ζητά. Μα ακριβώς, εκεί πλεονεκτούν οι Έλληνες του Εξωτερικού : έχουν ως μοναδικό γνώμονα το γενικό καλό τής Πατρίδας και όχι το ατομικό, το «άμεσο» συμφέροντάκι του, δηλαδή το ρουσφέτι του.
    • Βεβαίως και  είναι αδικία, εμείς που ζούμε σε μια άλλη χώρα να μην έχουμε το δικαίωμα να επιλέξουμε τους ανθρώπους που θα μας κυβερνήσουν, όταν με μια στραβοτιμονιά της Κυβέρνησης, είναι δυνατόν οι Έλληνες Απόδημοι να δεινοπαθήσουν κυριολεκτικά.
    • Στην Ευρώπη με την Ευρωβουλή, έχουν ήδη ανοίξει τα κομματικά Γραφεία παντού και πουθενά δεν υπάρχει κάποια αρνητική συνέπεια. Κομματική Συγκέντρωση σημαίνει πραγματική Δημοκρατία και αλίμονο να μην την έχουμε.
    • Μακάρι να μας επισκέπτονται περισσότεροι από τα Ελληνικά κόμματα. Μόνον έτσι θα πληροφορηθούν, επιτέλους, ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες του Απόδημου Ελληνισμού, Σχολεία και πάλι Σχολεία. Και μόνον έτσι θα αρχίσουν οι υποσχέσεις, που δίδονται σήμερα τόσο αφειδώς, να πραγματοποιούνται κι’ ολας.
    • Το να δοθεί στους « Έλληνες Μετανάστες το δικαίωμα να εκλέξουν έναν αριθμό βουλευτών ώστε να έχουν κάποια αντιπροσώπευση στην Βουλή» είναι ευθέως αντισυνταγματικό και αποτελεί φαλκίδευση των δικαιωμάτων του Απόδημου Ελληνισμού.
    • Βεβαίως κανείς δεν περιμένει «ανταλλάγματα» προκειμένου να προσφέρει τη βοήθειά του στην πατρίδα. Αλλά μόνον το Δικαίωμα της Ψήφου είναι ικανό να διατηρήσει τους δεσμούς των Ελλήνων Μεταναστών με την Μητέρα Πατρίδα και τώρα και στις επόμενες Γενεές.  Έχεις Ελληνικό Διαβατήριο, δικαιούσαι να ψηφίζεις, όπως είπε πολύ σωστά ο καλός μου φίλος Νίκος Γιαννόπουλος από την Λήμνο.  Δεν ενδιαφέρθηκες να διατηρήσεις τις ρίζες σου εσύ και τα παιδιά σου, τότε χάνεις αυτό το δικαίωμα και χάνεσαι κι εσύ για την Πατρίδα σου. 
    • Ίσως και είναι αυτή μια ευκαιρία για να μετρηθούμε, πόσοι είμαστε οι Έλληνες στις διάφορες Χώρες που έχουμε καταφύγει.
    • Πιστεύω πραγματικά ότι είναι πλέον καιρός, να εγκαταλείψουμε πια τον έμφυτο ραγιαδισμό μας που έχουμε μέσα μας όλοι οι Έλληνες και να απαιτήσουμε τα δικαιώματά μας. Τα δικαιώματα που μας παρέχει το Σύνταγμα της Ελλάδας. ΄Εχουμε δικαιώματα και πρέπει να τα απαιτήσουμε. Αν δεν τα απαιτήσουμε τώρα, δεν πρόκειται να μας δοθούν από μόνα τους ποτέ.
    •   Ελπίζω ότι ο επιστολογράφος θα καταλάβει ότι εγώ, προσωπικά, δεν έχω τίποτα εναντίον του αλλά πραγματικά πιστεύω ότι η Επιστολική Ψήφος αποτελεί μιαν ανάγκη για τον Έλληνα του Εξωτερικού που θα τον βοηθήσει να διατηρήσει την Ταυτότητά του και τις ρίζες του.
    •     Ευχαριστώ για τον χώρο που μου διαθέσατε, κ. Διευθυντά, για να διατυπώσω τις ανωτέρω απόψεις μου,
    • Μετά τιμής Γεώργιος Αβράς,  - Νέα Υόρκη. – 19. Ιανουαρίου 2006
  •  

    Γαβριήλ Παναγιωσούλης Bronx, NY 10465

     

     

    Προς Εθνικό Κήρυκα,

    Κύριε Διευθυντά,                                                       Νέα Υόρκη, 29η Δεκ. 2005

      

    17.)                                                   ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ

     

    Εμείς οι Έλληνες που ζούμε έξω από τα σύνορα της μητροπολιτικής Ελλάδας, με τα τεχνολογικά μέσα ηλεκτρονικής  πληροφορικής που υπάρχουν σήμερα, μα και με τον εδώ εκδιδόμενο Ελληνικό τύπο, μαθαίνουμε το τι συμβαίνει στην Ελλάδα, στο χωριό μας, πριν μάθουμε τα νέα του πολύχρωμου γείτονά μας, που κατοικεί δίπλα μας. Με λύπη μας όμως παρατηρούμε ότι αν και παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τα γεγονότα που αφορούν εμάς, το σπίτι μας, το χωριό μας, εκεί που γεννηθήκαμε, εν τούτοις οι εκάστοτε Μανδαρίνοι της κυβερνητικής αρχής, εκλεγόμενοι μόνο από μερίδα Ελλήνων, εννοώ τους αδελφούς γηγενείς,   μας έχουν αφαιρέσει τη φωνή μας, είναι σαν να μην υπάρχουμε, για τα τεκταινόμενα   στο σπίτι μας στον τόπο   μας. Εμάς τους διαμένοντες στο εξωτερικό, μας ονομάζουν ομογενείς, μια λέξη που χρησιμοποιούν για κολακείες αβροφροσύνης, ή ίσως κι εκμετάλλευσης, μια λέξη που αυτομάτως μας στερεί όλα τα δικαιώματά μας, όπως π.χ. το ζήτημα επιστολικής ψήφου στις εκλογές.

    Εδώ τριτοκοσμικά κράτη είναι πολύ ποιο προχωρημένα στα δικαιώματα ψήφου και φωνή πολιτών των, αυτών  που ζουν στις ΗΠΑ.

    Ως πότε παλικάρια, ομογενείς θα ζούμε χωρίς φωνή;…

    Ευχαριστώ

    Γαβριήλ Παναγιωσούλης – 12.29.05