creece

Last up date
04.11.2007

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c

Θέλει η άνοιξη αγάπη…

 

Καλημέρα χελιδόνια,
για χαρά σας αετοί
και σ’ εσάς ω, περιβόλια
π’ ομορφαίνετε τη γη

Λιώσαν όλα πια τα χιόνια,
άνθισαν και τα κλαριά
κι η ζωή ξαναγεννιέται
κι όλους μας χαμογελά

Ω εσείς, θνητοί ανθρώποι
νιώσετε για μια φορά,
της ανοίξεως το θάμα,
πάρτε το στην αγκαλιά   

θέλει η άνοιξη αγάπη,
των ανθρώπων ζεστασιά
για να ακουστούν και πάλι
τα γλυκόλαλα πουλιά

Γερμανία 08.02.2002 Β.Φ.

 

Για τα παιδιά σας,
για τα εγγόνια σας,
για τους γονείς σας,
για τους φίλους σας,
για τους έρωτές σας,
μα ποιο πολύ απ’ όλα για τη ζωή

  

dove2
Banner-vaios

                           Πορτρέτα: Βάιος Φασούλας

 Γράφει ο Μιχάλης Λυμπερόπουλος

 

Το πνευματικό έργο των Συγγραφέων και Λογοτεχνών του  Ελληνισμού της διασποράς όπως κατ΄ επανάληψη έχουμε γράψει, αποτελεί το πολυτιμότερο κληροδότημα  προς τη Μητροπολιτική Ελλάδα και το λαό της.

Μέσα από τον καθημερινό τους αγώνα για επιβίωση και προκοπή εκεί στις ξένες πατρίδες, κάποιοι Ελληνόψυχοι ξενιτεμένοι, έχουν πάρει στους ώμους τους  ως άλλοι  Άτλαντες  ολόκληρη την Ελλάδα και τον πολιτισμό της, και τον μεταλαμπαδεύουν σε κάθε γωνιά της γης όπου ανθεί ο Ελληνισμός

Κάτω από τις πλέον αντίξοες συνθήκες, ξεχασμένοι  από τους πάντες  και ειδικότερα από κάποιους αρμόδιους, αρθρώνουν καθημερινά τον δικό τους ιδιαίτερο λόγο, κρατώντας άσβεστο τον φάρο του Ελληνισμού, και ψηλά τη σημαία της αγωνιστικότητας.

Οι συγγραφείς και οι λογοτέχνες της Ελληνικής διασποράς, που σπάνια γίνεται λόγος γι’ αυτούς  έχουν να επιδείξουν μια πλούσια πνευματική παραγωγή  που εντυπωσιάζει, αλλά και συγκινεί.

Ανάμεσα σε αυτό τον προικισμένο με το χάρισμα της γραφής κόσμο, δεσπόζουσα θέση κατέχει και ο  Βάιος Φασούλας, που γι’ αυτόν και το έργο του θα αφιερώσουμε το σημερινό μας  άρθρο.

Διαβάζοντας τα βιβλία του σεμνού συγγραφέα και λογοτέχνη Βάιου Φασούλα, δεν έχεις παρά να παραδεχτείς όχι μόνο την πηγαία ειλικρίνεια του, αλλά και ένα καθαρό λυρισμό.

Όταν ο συγγραφέας ιστορεί την ανθρώπινη δυστυχία, την οδύνη, την φτώχεια, τη ταπείνωση, τον χλευασμό, την απόγνωση, την προσδοκία, και σε κάποιο έργο του μάλιστα και τον εμφύλιο σπαραγμό, τότε, διακρίνεις το ταλέντο του χαρισματικού συγγραφέα. Η λυτή διατύπωση και η εκφραστική πυκνότητα, η ευαισθησία, καθώς και αφηγηματική του χάρη, κερδίζουν, αλλά και προβληματίζουν.

Τα βιβλία του Βάιου Φασούλα, είναι γραμμένα με εντιμότητα και σθένος,  και οι λέξεις περνούν στην ψυχή του αναγνώστη και δονούν τις χορδές  της ευαισθησίας του. Δεν χρησιμοποιεί περίτεχνες φράσεις και ο λόγος, βγαίνει από την απλή ματιά  του συγγραφέα.

Ο Βάιος Φασούλας δεν γράφει μιλάει, διηγείται, πασχίζει, ανασταίνει και ζωντανεύει βιώματα, τόσο από την προσωπική του ζωή, όσο και από αυτή των ηρώων των διηγημάτων του.

Μια σπάνια μορφή ο συγγραφέας που έζησε έντονα στο πετσί του πρόωρα τη γεύση της ζωής, με την σκληρότητα, και την αστοργία γύρω του. Δεν πτοήθηκε όμως αγωνίστηκε και βγήκε νικητής απ’ αυτόν τον άνισο αγώνα, αναζητώντας τα «Αχνάρια της ζωής» και έφτασε στην Ιθάκη του έχοντας στο δισάκι ένα πλούσιο συγγραφικό έργο, μια πληθώρα βιβλίων, διηγημάτων, άρθρων και ποιημάτων, που τον κατατάσσουν πολύ ψηλά στην συγγραφική «τέχνη».

Παιδί, βγήκε από την πατρίδα αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, γεύτηκε το πικρό ψωμί της ξενιτιάς, όπως και τόσοι άλλοι ξενιτεμένοι συμπατριώτες μας, και ένιωσε όλες εκείνες τις ταλαιπωρίες και τα βάσανα του μετανάστη.

Παρά τις απόλυτα όμως δικαιολογημένες πικρίες του, δεν έπαψε ούτε στιγμή μέσα από την δουλειά του να υμνεί την μητέρα πατρίδα, και να αποτελεί τον καλύτερο πρεσβευτή της στο εξωτερικό.

Πνεύμα ανήσυχο, αναζήτησε σε ολόκληρη την γη συγγραφείς από την Ελληνική διασπορά και ίδρυσαν όλοι μαζί την ΕΕΛΣΠΗ (Ένωση Ελλήνων Συγγραφέων Λογοτεχνών Πέντε Ηπείρων) στην οποία  είναι Πρόεδρος μετά από νόμιμες διαδικασίες.  Συμμετέχει στα κοινά με ένα αξιοθαύμαστο τρόπο, αλλά και καυτηριάζει με τα άρθρα του τα «κακώς κείμενα»

Κατά τις εκλογές για νέο Πρόεδρο του ΣΑΕ (Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού) τάχθηκε στο πλευρό του κ. Σ. Ταμβάκη και συνέβαλε καθοριστικά  στην εκλογή του.

Ο Βάιος Φασούλας  έχει τιμηθεί από την Πνευματική Εστία «Παναγ. Τρανούλη» και από το Αριστοτέλειο Ίδρυμα, ενώ κατά την παραμονή του στη Γερμανία τιμήθηκε ποικιλοτρόπως, όπως από τον «Τρικαλινό Λαογραφικό Σύλλογο», από τον Δήμο της περιοχής του, Fürth-Cadolzbourg κ.ά.   

Μιχάλης Λυμπερόπουλος, Κύπρος  01-11-2007

http://www.greeknews.com.cy/               echo-limp@cytanet.com.cy