creece

Last up date
05.01.2015

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c
dove2
Banner-vaios

Λόγοι και αντίλογοι ωθούμενοι και από την άλωση του πολιτισμού μας.

«Βοσκοί, στη μάντρα της Πολιτείας, οι λύκοι!»

 (Σύντομο αφιέρωμα από τον μνημονιόπληκτο Πολίτη Βάιο Φασούλα)

Στη μνήμη εκείνων που αγωνίστηκαν για τη λαμπράδα του Λόγου, την αξιοπρέπεια, τη λευτεριά, όπως αυτός παρουσιάζεται στο καταπληκτικό άρθρο της κας της Χριστιάννας Λούπα http://www.palmografos.com/permalink/17977.html

«Αγαπημένε μας Παλαμά...,» γράφει η αγαπητή φίλη Χριστιάννα Λούπα…,» αν ζούσες σήμερα, τι θα έλεγες, στ' αλήθεια, για τον εξανδραποδισμό αυτής της χώρας, που τόσο αγάπησες…;»

Ανεπανάληπτα έργα με λόγια σοφίας και αρετής, με λόγια γροθιές στο μαχαίρι (δική μας έκφραση)του μεγάλου μας Λόγου, Κωστή Παλαμά, μια πνευματική παρακαταθήκη που δεν τιμήθηκε όσο θα ’πρεπε για το έργο του από την απολίτιστη πολιτεία, όπως και σωστές οι επισημάνσεις της αγαπητής Χριστιάννας Λούπα, μέχρι σημείου ανατριχιάσματος.

Τι θα ’λεγε, λοιπόν, και πώς θα ένιωθε ο μεγάλος μας Ποιητής Παλαμάς και οι πρόγονοί του για το κατάντημα της πατρίδας τους; (Δεν λέμε πατρίδας «μας»!. Οι νεοέλληνες φανήκανε απάτριδες, πιασμένοι από ανεμογκάστρι, ικανοί να παίζουν κάποιο φτηνό ρόλο σαν κλόουν και παλιάτσοι εκθέτοντας τα μεριά τους στα θέατρα του παραλόγου και, επίσης, ικανοί όσο και πιστοί να ακολουθούν το ρόλο του Εφιάλτη…!). Τι θα ’λεγαν όλοι εκείνοι που με τους λόγους και τα έργα τους έχτισαν και διέδωσαν την Ελλάδα και το φως της στις πέντε Ηπείρους για το σημερινό κατάντημα;

Είναι βέβαιο πως άλλο από ντροπή, αηδία και αποστροφή για τους… νεοέλληνες που με την αναξιότητα και υποτακτικότητα στους ονάγρους της δύσης όχι μόνο δεν μπόρεσαν ή δε θέλησαν να κρατήσουν την Ελλάδα ζωντανή, αλλά μετέτρεψαν τους Πολίτες της σε πρόβατα αντί σε βοσκούς, τι άλλο θα έλεγαν;

Παρότι μερίδα Πολιτών πάντα φωνάζει και λέει πως: «οι ελπίδες για την διαφύλαξη του απανταχού ελληνισμού και του πολιτισμού δεν πρέπει να χάνονται, όσο λίγες κι αν είναι, όταν σκοπός της γίνεται: Η μεταμόρφωσή μας σε τσοπαναραίους και δραγάτες· και για τα πρόβατά μας και για τα χωράφια μας…», αυτό δυστυχώς δεν έχει επιτευχθεί.

Αυτός (επιτρέψτε μου τη φράση) ο κτηνώδης εφησυχασμός της ελληνικής κοινωνίας…, λούμπεν = ασυνείδητο προλεταριάτο, μια μεταμορφωμένη κοινωνία που θυμίζει την τσαρική, και όχι μόνο εποχή, οι απόγονοι του Ομήρου, του Παλαμά, του Καραϊσκάκη, του Λαμπράκη και άλλων Μεγάλων Ανδρών…,(σήμερα έχουμε μόνο ανδράποδα, εθισμένους στο ανθελληνικό μενού, αχρείους οδηγούς προς την καταστροφή…,) θα πρέπει σε αυτή την …αλλαγή που μας γυρίζει στο μεσαίωνα, έστω και στο δώδεκα και πέντε και δέκα του χρόνου μηδέν, η συνειδητοποίηση των ελλήνων Πολιτών, εκείνων που θέλουν να λέγονται άσπιλοι απόγονοι των προγόνων μας, και γηγενείς και απόδημοι, κατά την άποψη του γράφοντα, θα πρέπει να καταλάβουν ότι για τα τρέχοντα δρώμενα του 2013 η επιστροφή της Χώρας μας, όχι στις χαμένες αξίες και παραδόσεις μας, αλλά στην ταπείνωση και στη φτώχεια δεν μπορεί να έχει συνέχεια. Ο Πολίτης οφείλει να κατανοήσει ότι: Την απαισιοδοξία πρέπει να είναι ρεαλιστής για να τη δει. Σε αντίθετη περίπτωση, είναι θύμα ουτοπίας και φθηνό «πράγμα» του θηριοδαμαστή. Εάν δεν κατανοηθούν αυτονόητα πράγματα τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας, εκείνης που οι βάρβαροι μας επιβάλλουν κι εμείς γινόμαστε αδιαμαρτύρητα ελεεινοί αποδέκτες και εραστές του σκοταδισμού… Κλείνοντας με το Όμορφο εύστοχο και μεστό σχόλιό σου για το αθάνατο πνεύμα του Κωστή Παλαμά που ρωτάς ή αναρωτιέσαι αγαπητή μας κα Λούπα:

«Τι θα έλεγες για τους "φαύλους και τους περιττούς, τους καλαμαράδες και τους δημοκόπους" με τα "άδεια λόγια", τους ολετήρες της Ελλάδας; Τι θα έλεγες και για όλους εμάς, που σταθήκαμε "βοσκοί" ανίκανοι να προστατέψουμε τη "μάντρα" αυτής της μικρούλας "Πολιτείας" κι αφήσαμε τους "λύκους" να μπουν και να κατασπαράξουν τα σωθικά της;» ο Παλαμάς θα μας έλεγε να ακούσουμε τούτα τα λόγια, ιδιαίτερα να τα ακούσουν εκείνοι που ασχολούνται με το Λόγο εντός και εκτός Ελλάδας:

«Ο Λόγος που χτυπά

Όποιος στοχαστικός, σα γιαταγάνι

το στοχασμό του αντρίκεια ας τόνε βγάζει.

Πές τα, και ακέρια και γυμνά? δε φτάνει

να λάμπ' η αλήθεια? πρέπει και να σφάζει.

Ο λόγος, που χτυπά και που θυμώνει,

ριζώνει και της γης την όψη αλλάζει.

Ο λόγος, άξιος, και σφυρί, και ακόνι

Μην κοιτάς το χοντρόλογο παζάρι,

μην ακούς τ' ανοστόλογο σαλόνι

Μα σ' όλα νόημα, δύναμη και χάρη,

σ' αρχοντιά και σε πλέμπα, γη δεν είναι

να την καταφρονάς, περιβολάρη

Παντού μπορείς ν' ανθίσεις, το νου κρίνε!»

 Ε.Ε. Ελλάδα, Τρίκαλα, Φεβρουάριος  24  2013  pelasgos@fasoulas.de   www.fasoulas.de