creece

Last up date
02.03.2008

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

email9c

Θέλει η άνοιξη αγάπη…

 

Καλημέρα χελιδόνια,
για χαρά σας αετοί
και σ’ εσάς ω, περιβόλια
π’ ομορφαίνετε τη γη

Λιώσαν όλα πια τα χιόνια,
άνθισαν και τα κλαριά
κι η ζωή ξαναγεννιέται
κι όλους μας χαμογελά

Ω εσείς, θνητοί ανθρώποι
νιώσετε για μια φορά,
της ανοίξεως το θάμα,
πάρτε το στην αγκαλιά   

θέλει η άνοιξη αγάπη,
των ανθρώπων ζεστασιά
για να ακουστούν και πάλι
τα γλυκόλαλα πουλιά

Γερμανία 08.02.2002 Β.Φ.

 

Για τα παιδιά σας,
για τα εγγόνια σας,
για τους γονείς σας,
για τους φίλους σας,
για τους έρωτές σας,
μα ποιο πολύ απ’ όλα για τη ζωή

  

dove2
Banner-vaios

Πολυπλόκαμοι λαβύρινθοι και αράχνες

«Εν ονόματι του λαού»

Γράφει ο Πολίτης Βάιος Φασούλας

Η επικρατούσα κομματική, αισχρή και σιχαμερή, βρώμικη, παράφρονη και αποστροφική σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα, μια κατάσταση που οι «αρχιτέκτονες» εσωτερικοί παράγοντες και ξένα κέντρα, έστησαν, αμέσως μετά την πτώση της Χούντας το 1974, σήμερα έχει φτάσει στο απροχώρητο. Οι μεν Πολίτες, στο σύνολό τους, έχουν εγκλωβιστεί σε πολυπλόκαμους λαβύρινθους, οι δε «πολιτικοί» έχουν παγιδευτεί στους ιστούς των δικών τους αραχνών και τους πνίγουν.

Παράλληλα τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον παίξανε και τον παίζουν οι καναλάρχες, (στην παρούσα ζοφερή κατάσταση, δυστυχώς, δεν βλέπουμε εξαιρέσεις) με ορισμένους κομπάρσους δημοσιογράφους, που έχουν επιδοθεί σε έναν σαχλό ρόλο, αποπροσανατολιστικό από κάθε άποψη, ξεπερνώντας εαυτούς, πολιτικά κόμματα, αρχές, όλα αυτοί να τα κάνουν, οι εμπλεκόμενοι δημοσιογράφοι, μετατρέποντας το λειτούργημά τους σε κινητό «οίκο ανοχής» συμπαρασύρουν στην αποβλάκωση και στον αποπροσανατολισμό μεγάλο μέρος των Πολιτών.

Αίσχος, γι’ αυτούς τους «κύριους πρωταγωνιστές», είτε έχουν… αριστερές ιδέες είτε… δεξιές, σημασία έχει ότι κάνανε την Ελλάδα μπάχαλο και διεθνώς ρεζίλη και επί πλέον, ένα μήνα τώρα, δεν διευκολύνανε την υπόθεση με τα «ντι βι ντι» όπως οφείλανε. Η δεδομένη υπέρβαση κάθε ορίου ξετσιπωσιάς και ντροπής έχει σαν αποτέλεσμα να συσκοτίσουν ακόμα περισσότερο τους πολυπλόκαμους λαβυρίνθους της κοινωνίας μας, αντί να φωτίσουν διεξόδους, που σίγουρα υπάρχουν. Αυτά είναι τα ελληνικά τηλεοπτικά ΜΜΕ αποβλάκωσης και αποπροσανατολισμού, βεβαίως και μέρος του «κίτρινου Τύπου» ο οποίος, κι αυτός, δεν μένει αμέτοχος στο παιχνίδι του διπολισμού.

Όλη αυτή η μη μοναδική και ανήθικη κατάσταση… (της οποίας ευχόμαστε να σταματήσουν οι εν λόγω δημοσιογράφοι τις «διώξεις» και να απεγκλωβιστούν από το θέατρο του παραλόγου, να μην περάσει η υπόθεση στο… αρχείο και επί πλέον δεν αναφερόμαστε στις προσωπικές σχέσεις των πρωταγωνιστών του «ντι βι ντι» αλλά στην ουσία του σκανδάλου…) κατάσταση της οποίας το κυβερνών κόμμα έχει την ευθύνη χωρίς να απαλλάσσεται και η αξιωματική αντιπολίτευση, που αποτελεί το άλλο «άκρο» του διπολισμού.

 «Εν ονόματι του λαού» επικαλούνται κάθε φορά οι «εκλεκτοί» του διπολισμού, όταν θέλουν να τινάξουν από πάνω τους τούς ιστούς των δικών τους αραχνών –άλλο δεν πάει, θα τους πνίξουν αυτή τη φορά - «εν ονόματι του λαού» λένε, έχουμε εντολή να φέρουμε την αποστολή μας στο τέλος. Τώρα, τι εννοούν όταν εκφράζονται με ασύλληπτες δόσεις εμπαιγμού και ειρωνείας, φάνηκε αυτές τις μέρες και στη βουλή με πρωθυπουργικές δηλώσεις περί διαφθοράς, αδιάφθορων και λοιπών εμπαικτικών τεχνασμάτων ή αλλιώς τερτίπια του διπολισμού που μέσα από τη διαπλοκή και την εμπλοκή των νταβατζήδων… βέβαια «το μαχαίρι που φτάνει στο κόκαλο» δεν περιμένουμε να το δούμε… καθιστούν τον διπολισμό …αλώβητο.

Όμως, με όσα συμβαίνουν σήμερα, φαίνεται πως πράγματι το διπολικό μαχαίρι έχει φτάσει στο κόκαλο, οι «απόπειρες» αυτοκτονιών έχουν γίνει της μόδας, μετά από μια σφόδρα «πολιτική» αποτυχία, που διανύει την τέταρτη δεκαετία, στους σκοτεινούς πολυπλόκαμους δικομματικούς λαβύρινθους, οι αράχνες, χορτασμένες πλέον απ’ το αίμα του ελληνικού λαού, πλέκουν τους ιστούς του διπολισμού· μοναδικός αυτουργός για όλα τα πάνδεινα που πέρασε η Χώρα μας.

Εν κατακλείδι, μιας και το «εν ονόματι του λαού» ακούγεται συχνά, ας μας επιτραπεί να το επικαλεστούμε κι εμείς και να πούμε: Εν ονόματι του λαού, Έλληνες Πολίτες ξυπνάτε. Τινάξτε από πάνω σας τους ιστούς των αραχνών και απεγκλωβιστείτε απ’ τους λαβύρινθους των κομματικών παθών. Δεν γνωρίζουμε τα μεγέθη των σκανδάλων, εκτός αυτών που έχουν ακουστεί. Βέβαιο είναι πως στους ιστούς της διαφθοράς (του τριάντα τετράχρονου διπολισμού) πολλά έχουμε να δούμε.

Ε.Ε. Ελλάδα, Τρίκαλα –Ιανουάριος